Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

Just save the earth



Τσιμπλιασμένα τα μάτια μου από τη χιονισμένη άμμο που πυκνοστέκει στοιβαγμένη στα βλέφαρά μου.

Γατόψαρα υλάζουν καθώς ξεψυχισμένα φτερουγίζουν πάνω απ᾽ το ακατοίκητο κεφάλι μου.

Η λύκαινα τρώει λεμονανθούς να κατεβάσει γάλα.

Κάτω από τις ρώγες της περιμένουν πεινασμένα δυο νεογέννητα, πασπαλισμένα με τσόφλι, σαυρόφιδα.

...

Που βρίσκομαι; Τρίζουν οι νοτισμένες από μολυσμένο αέρα ξυλογέφυρες καθώς πάνω τους περπατώ.

Κοιτάζω κάτω. Στεγνό μουχλιασμένο ποτάμι ξεβγάζει τα τελευταία γαλάζια απόνερα.

Κουράστηκα να γυρίζω πίσω να διορθώνω τα λάθη μου. Στέρεψα, ξέμεινα.

Δε μπορεί να με κέρδισε η αδιαφορία μου,συλλογίζομαι πλημμυρισμένος εγωισμό, εγώ έχασα.