Άλλα μέτρα με ίδια σταθμά

O Γιώργος Σουφλιάς σκέφτεται να παρέμβει δραστικά και να τροποποιήσει τις ελληνικές παροιμίες του θυμόσοφου λαού μας. Μάλιστα, αποφάσισε να κάνει ποδαρικό πρόσφατα, παραλλάσσοντας μια γνωστή παροιμία ως εξής:
“Στου κουφού τη βίλλα, όσο θέλεις βρόντα”!
Να δούμε πότε θα τους βροντήξουμε και μεις, που μας πειράζουν τις παραδόσεις!!!
Το “επίκαιρο” αποφάσισε να… προτείνει και αυτό μια παραλλαγή της ίδιας παροιμίας, μια και η πράξη αυτή “νομιμοποιήθηκε” από τον Σουφλιά:
“Στου κουφού τη γειτονιά, πάρε το μυστρί και χτίσε”!

Kόπηκε το ...ρεύμα

Γυπάνθρωποι…Η μεταμόρφωση

Οι γύπες χτύπησαν δυνατά τα φτερά τους να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στο ταξίδι μου. Απαίτησαν την προσοχή μου άκομψα, με θράσος.
Το κυκλικό τους πέταγμα συνέχισε με εμμονή πάνω απ’ το κεφάλι μου.
Ακούραστοι ιπτάμενοι οδοιπόροι σε στοιχειωμένη τροχιά να βασανίζουν τη σκέψη μου.
Οι φωνές τους άχαρες, άρρυθμες μου τρυπούν τα τύμπανα και σκαλίζουν τα πληγωμένα νεύρα μου.
Μαζεύτηκαν περισσότεροι, μαύρισαν τον ουρανό, έκρυψαν τον ήλιο, σκοτείνιασε τ’ όνειρο που ’χα σταματημένο από μικρός ακόμη.
Τόσοι πολλοί μαζεύτηκαν, μύριους μετρώ, άφιλοι και απόξενοι ανταγωνιστές γυρεύουν σάρκα να θρέψουν την απληστία τους.
Τους βλέπω και κουράζομαι, αμέτρητοι διεκδικητές στην πλάτη μου, κανείς τους δεν περνά μπροστά, περιμένουν να πέσω.
Στέκω καλά στα πόδια μου, πιάνω έναν στα χέρια μου, του στρίβω βίαια το λαιμό και τον κρεμώ στον ώμο μου νεκρό, πιστεύω έτσι θα σκιαχτούν.
Το αίμα μύρισε ζεστό, τους άνοιξε τη διάθεση, ντοπαρισμένοι αμαρτωλοί που κυνηγούν να βάψουν κόκκινα τα ράμφη τους.
Φοβάμαι πως δε θα χαθούν, κλέβουν ζωή απ’ το θάνατο, φοβάμαι τις ορέξεις τους.

Αρχίζω· τρέχω γρήγορα να σώσω το τομάρι μου, κουνώ τα χέρια ρυθμικά σαν δυο φτερά τεράστια, ξάφνου κοιτάζω κάτω μου, βλέπω τη γη από ψηλά, πετώ κι εγώ μ’ όλους μαζί, έγινα γύπας, σώθηκα…
Και αυτοί; Απλά περνάνε δίπλα μου, δίχως να με παρατηρούν, αδιαφορούν, κενή η μεταμόρφωση.
Υπάρχει μία διαφορά, μονάχα μία διαφορά, δε στέκονται ξοπίσω μου, τώρα μπορούν και προσπερνούν.

Και το χειρότερο απ’ όλα; Είναι πως με πειράζει.

Τα ζιζάνια

Η κατσίκα βρέθηκε ντοπέ

Μας ζήτησε ταπεινά συγνώμη η κινέζικη εταιρία που ντόπαρε, από λάθος, την εθνική μας της άρσης βαρών. Μάλλον δοκίμασε τα χάπια ο κομιστής και ντοπαρισμένος όπως ήταν, τ’ άφησε σ’ άλλη πόρτα, σ’ άλλο κράτος…
Ντοπαρισμένη όπως ήταν και η εθνική μας, αναζήτησε ευθύνες ακόμη και σε μας που δεν την πιστεύουμε, που δεν τη στηρίζουμε.
« Έπιασε το κόλπο των Κινέζων και θα σαρώσουν όλα τα μετάλλια», μου είπε μια ελληνική ψυχή καθώς κοίταζε τις «εγκυρότατες» ειδήσεις των οκτώ.
Και να που φούντωσαν πάλι οι καυγάδες στα καφενεία.
Και να που βρήκαμε έναν ακόμη ανεμόμυλο να πολεμήσουμε.
Και να που δεν διακρίνουμε για ακόμη μια φορά τον φταίχτη.
Ας επιτεθούμε λοιπόν στην κατσίκα του γείτονα, που λέει και ο φίλος μου ο Μιχάλης.
Ως τράγοι αλλοπαρμένοι και ερωτοχτυπημένοι που είμαστε.
Υ.Γ: Σε λίγο θα μας ζητήσει συγνώμη και το Θιβέτ, που σβήνει τη φλόγα «μας» με όλη του την ελευθερία.

Μονομαχία στο ...Βουκουρέστι

Καραμανλικοί ηρωισμοί

- O K. Καραμανλής ανακάλυψε τον τρόπο να κερδίσει και τις επόμενες εθνικές εκλογές.
- Πώς;
- Θα ζητήσει από το ΝΑΤΟ να ονομαστούν τα Σκόπια … Ελλάδα και να ενσωματωθούν στο κράτος μας.
- Μα θα αρνηθούν…
- Εεε και; Θα τους «βγάλει» ΒΕΤΟ και θα γυρίσει στη χώρα μας, ως Μεγα-Αλέξανδρος καβάλα πάνω στ’ άλογο.
- Κι εμείς πώς θα τον υποδεχθούμε;
- Αφού θα έχει κάνει πρόταση γάμου στη νύφη των Σκοπίων, εμείς θα πάμε στο γλέντι και θα τον περιμένουμε για το έθιμο.
- Δηλαδή;
- Μόλις εμφανιστεί, θ’ αρχίσουμε να χτυπάμε ρυθμικά με τις σάρισες τα πιάτα στο τραπέζι και θα βροντοφωνάξουμε τρεις φορές: Ήρωας, ήρωας, ήρωας!
- Μα αυτός δεν θα είναι πρωθυπουργός. Θα είναι γαμπρός για σκότωμα!
- Εδώ η Θεσ/νίκη έκανε Νομάρχη το Ζορό που είναι Ισπανός! Δεν θα κάνει το κράτος μας πρωθυπουργό το Μεγα-Αλέξανδρο που είναι και Έλληνας;

Στην κολυμβήθρα των Βαλκανίων

ΣΤΕΝΕΥΟΥΝ τα περιθώρια για εξεύρεση λύσης στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ την Τετάρτη στο Βουκουρέστι.
Οι περιπτώσεις να μην ασκήσει Βέτο η Ελλάδα υπάρχουν και είναι οι εξής δύο:
1) Η πρόσκληση για ένταξη να δοθεί, αλλά η ένταξη να μην πραγματοποιηθεί εάν δεν έχει βρεθεί λύση στο ζήτημα της ονομασίας.
2) εάν η Ελλάδα συναινέσει στην πρόσκληση για ένταξη των Σκοπίων υπό τη σημερινή προσωρινή ονομασία ΠΓΔΜ. Σε μια τέτοια περίπτωση, η ελληνική πλευρά δεν μπορεί να προβάλει αντιρρήσεις, εφόσον είναι ήδη δεσμευμένη από την ενδιάμεση συμφωνία, την οποία και θα κατηγορηθεί ότι παραβιάζει.
Παιχνίδι για γερά νεύρα διεξάγεται στην διεθνή πολιτική σκακιέρα για το όνομα της FYROM και οι νονοί, μαζεμένοι γύρω από την κολυμβήθρα, κονταροχτυπιούνται για το ποιος θα φωνάξει πρώτος το όνομα!

Εμείς μάλλον παλεύουμε για το επίθετο!!!

Tα "ποτέ" του Αλογοσκούφη

Η ΝΕΑ «ΕΞΥΠΝΗ» ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

Μία νέα καθημερινή ηλεκτρονική «επίκαιρη» εφημερίδα είναι στα σκαριά και στοχεύει στην αντικειμενική ενημέρωση και τον έξυπνο «διαφορετικό» σχολιασμό της επικαιρότητας.
Και το όνομα αυτής?
www.epikairo.gr
Η εφημερίδα «Επίκαιρο» κάνει ποδαρικό στο διαδίκτυο την 01.04.08.Όχι, δεν πρόκειται για πρωταπριλιάτικο αστείο!
Πρόκειται για μια διαφορετική προσέγγιση των γεγονότων από μία ομάδα πολιτών που στόχο έχουν να καταθέσουν την άποψή τους χωρίς μεροληψία, εμπάθεια και ενδοιασμούς αλλά με αντικειμενικότητα, αξιοπρέπεια και θάρρος.
Στην ιδρυτική αρθρογραφική ομάδα συμπεριλαμβάνονται -πέρα από δημοσιογράφους- άτομα διαφόρων επαγγελμάτων από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Ο οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να μας στείλει άρθρο του ή σχόλιο, το οποίο θα αναρτάται με μοναδικό κριτήριο το αν είναι επίκαιρο, «διαφορετικό» και όχι υβριστικό, καθώς η εφημερίδα αυτή είναι δικιά σας, των πολιτών.
Εάν κάποιος ενδιαφέρεται να συμπεριληφθεί ως αρθρογράφος στην εφημερίδα Επίκαιρο, μπορεί απλά να επικοινωνήσει μαζί μας. e-mail εφημερίδας: info@epikairo.gr
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τους:
Παραστατίδη Στέφανο -6972705119, e-mail:parastatidis@epikairo.gr
Λαζαρίδη Λάζαρο -6945432431, e-mail:lazaridis@epikairo.gr

Epikairo: η διαφορετική προσέγγιση της επικαιρότητας
για ενημέρωση με αξιοπρέπεια

Ιερόδουλης μονοπάτι

Άλλη μια νύχτα λικνίζεις το σώμα σου σ’ ένα στενό πλακόστρωτο σοκάκι και το φως μιας ξεχασμένης λάμπας σού χρυσαφίζει τα μαλλιά -Εσύ είσαι το μικρό μου φεγγαράκι,
σιγομουρμουρίζεις¼

Στρέφεις το βλέμμα σου σ’ έναν τύπο καχεκτικό, κρυμμένο στο καπέλο του, να σε πλησιάζει με βήμα βαρύ
της ντροπής
μα και γοργό
της ηδονής


Στα πρώτα λόγια του, η ανάσα του, σου φέρνει απέχθεια
Τα ρούχα του είναι βρώμικα και χιλιοφορεμένα
Και τα μάτια σου, μετά μανίας, ψάχνουν ένα λόγο, μονάχα ένα λόγο
να χαμογελάσεις.


-Το όνομά σου, το όνομά σου
Μια φωνή διακόπτει τις σκέψεις σου προς στιγμή

Ω θεέ μου, ξέχασες τ ¢όνομά σου
Αυτό που άλλαξες τόσες φορές να δυναμώσεις τις κραυγές ικανοποίησης κάποιων απ’ τους πελάτες σου


-Το όνομά σου, το όνομά σου
Η ίδια φωνή ξανάρχεται στ’ αυτιά σου σαν απόηχος

Ω Θεέ μου, πόσες φορές ο ήλιος γεννήθηκε μέσα από τα βουνά
και πέθανε τη νύχτα
και το όνομά σου στις σελίδες της ιστορίας ήταν πάντοτε σε μαύρη μελάνη τυλιγμένο
σα δώρο που δεν επιστρέφεται, μη γίνει προσβολή


-Το όνομά σου, το όνομά σου
Επιμένει διαολεμένα ο κύριος με το μπλε κοστούμι
Και έχει μάτια παιδικά,
ρυτίδες αυλακώνουν το αρρενωπό πρόσωπό του,
τα χείλη μεγάλα, γυναικεία, κόκκινα σαν αίμα

και έχει τη γλώσσα της οχιάς
που γλείφει τον ιδρώτα του κορμιού σου
δίνοντάς σου σάρκα και οστά


-Το όνομά σου, το όνομά σου
τ' όνομά μου είναι ελπίδα
-Το επάγγελμά σου
το επάγγελμά μου είναι ζωή

Μεταλλαγμένη υπεργεννητικότητα

Ένας από τους ειρηνικούς εχθρούς της επιβίωσης ενός έθνους είναι και η υπογεννητικότητα.
Σαφώς είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Σαφώς και πρέπει να παρθούν εθνικά μέτρα για την καταπολέμηση τής υπογεννητικότητας.
Μήπως όμως παράλληλα πρέπει να παρθούν και παγκόσμια μέτρα για την καταπολέμηση τής υπεργεννητικότητας; Υπάρχουν μη προηγμένα κράτη, όπου οι γυναίκες περνούν τον περισσότερο χρόνο της ζωής τους σε κατάσταση εγκυμοσύνης και οι κυβερνήσεις θεωρούν ότι έτσι κάνουν εξωτερική πολιτική.
Σύμφωνα με στατιστικές έρευνες, το 2050 ο πληθυσμός της γης θα αυξηθεί κατά 3 δισεκατομμύρια. Αν σκεφτεί κανείς ότι το καλλιεργήσιμο έδαφος αυτή τη στιγμή ήδη υφίσταται υπερεκμετάλευση, για να καλύψει τις τωρινές μας ανάγκες, θα πρέπει να βρούμε νέες δεξαμενές τροφής.

Μια τέτοια προσπάθεια έγινε στην Αμερική, όπου δημιούργησαν μεταλλαγμένα κοτόπουλα τα οποία είχαν το σχήμα μπάλας με δύο πόδια και χωρίς καν στόμα.. Όταν ξεσηκώθηκαν οι οργανώσεις καταναλωτών, τότε οι ευφυείς δημιουργοί του τερατουργήματος μετονόμασαν το κοτόπουλο σε «κοτοπουλίνο» και συνέχισαν αταλάντευτα τις προσπάθειες για εναλλακτικές τροφές.

Το μόνο που φαντάζομαι σε μια τέτοια πληθυσμιακή αύξηση είναι να ζούμε σε κοτέτσια έχοντας για κατοικίδια ζώα τα «κοτοπουλίνο» και τρώγοντας πεντάκροκα αυγά σε σχήμα οβίδας!

"Όλα" ... Τσίπρας

Κέντρα απεξάρτησης κατευθυνόμενων πολιτών

Το «στερητικό σύνδρομο» των φανατικών τηλεθεατών δελτίων ειδήσεων παίρνει ξέφρενες διαστάσεις. Η τριήμερη απεργία των δημοσιογράφων και η αποχή από τα δελτία ειδήσεων έχει οδηγήσει σε εκδηλώσεις τρέλας τους «μαστουρωμένους» τηλεθεατές, που στοιβάζονται σαν τα τσουβάλια στα «κέντρα απεξάρτησης κατευθυνόμενων πολιτών». Τα κυβερνητικά τηλέφωνα έχουν πάρει φωτιά να εξυπηρετήσουν τους «γαλάζιους τηλε-χρήστες» βρίσκοντάς τους ένα κρεβάτι.
Έντρομη η κυβέρνηση τάζει στους δημοσιογράφους τα πάντα για την ύφεση του φαινομένου που έχει πάρει πλέον τεράστιες διαστάσεις. Η κρατική τηλεόραση ξεκίνησε να παίζει τις ώρες των ειδήσεων τον Καραγκιόζη και άλλα θέατρα σκιών που δρουν ως υποκατάστατα για τους «τηλε-χρήστες». Τα ιδιωτικά κανάλια δείχνουν επεισόδια κινουμένων σχεδίων με τον Πινόκιο τηλεπαρουσιαστή. Οι τηλεθεατές βάζουν στο τέρμα την ένταση της τηλεόρασης και δένονται στις πολυθρόνες με σχοινιά να ξεπεράσουν το στερητικό σύνδρομο.
Τα ιδιωτικά κανάλια χρησιμοποιούν και εναλλακτικές μεθόδους για την ύφεση της μεγαλύτερης, ίσως, εθνικής κρίσης μετά τη δικτατορία.
Στο mega βάζουν σε επανάληψη το γάμο της Στάη.
Στο alter βάζουν το Χατζηνικολάου να παίζει τέννις.
Στον alpha ο Κακαουνάκης μάς δείχνει τη συνταγή της τσικουδιάς.
Στον antenna ο Ευαγγελάτος κόβει «αποδείξεις» στους απεργούς.

Μια φορά χρήστης…για πάντα χρήστης???

Οι αναντικατάστατοι

Η διαφοροποιημένη ανθρώπινη σκέψη είναι αυτή, η οποία διαχωρίζει τους ανθρώπους σε οριζόντια ιδεολογικά στρώματα και σε κάθετες ιδεολογικές κατηγορίες. Είναι αυτή που μας κάνει να αισθανόμαστε ξεχωριστοί, μας δίνει κίνητρα για δημιουργία, μας γεμίζει ευθύνες για συλλογική προσφορά, συντηρεί το αίσθημα ικανοποίησης για ατομικές κατακτήσεις, μας χαρίζει το δικαίωμα στον αυτοσεβασμό.
Η αποτελεσματική εφαρμογή ιδεών στην πράξη επιτυγχάνεται, κατά πρώτον, συνθετικά, μέσα από ιδεολογικές ζυμώσεις, για τη δημιουργία μιας ιδεολογικής πλατφόρμας, ενός ιδεολογικού προσανατολισμού και, κατά δεύτερον, συμπληρωματικά, καθ’ οδόν στην κατεύθυνση, όπου η αναπροσαρμογή είναι απαραίτητη ξορκίζοντας έτσι την αβελτηρία της σκέψης.
Η προσθετικού τύπου ανθρώπινη εμπειρία δρα ως μία συνεχώς εμπλουτισμένη βάση δεδομένων, μια συνεχώς ανανεωμένη αφετηρία που μας δίνει τη δυνατότητα να εμβαθύνουμε πιο γρήγορα, να εξειδικεύσουμε πιο εύκολα, να πετύχουμε περισσότερα.
Η συλλογικότητα μιας τέτοιας προσπάθειας, μέσα από την ανθρώπινη διαφορετικότητα και σε συνεργασία με το ομαδικό πνεύμα για τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα, μας κάνει όλους πιο χρήσιμους σε συλλογικό επίπεδο αλλά πιο αδύναμους ατομικά απαξιώνοντας έτσι την μοναδικότητα και τοποθετώντας την ανθρώπινη αξία ένα σκαλί ψηλότερα από το ανθρώπινο σώμα.
Η ειλικρινής αγωνία των συμμετεχόντων να παραμείνουν σ’ αυτή τη διαδικασία, έτσι ώστε να διαμορφώσουν την κατάληξη μιας τέτοιας προσπάθειας, όπου ουσιαστικά δεν υπάρχει τέλος αλλά ατέρμονες και αναπροσαρμόσιμες συνεχείς διεκδικήσεις, τους μονιμοποιεί τη σκέψη. Η αναμενόμενη αντικατάστασή τους ψυχολογικά τους αποδυναμώνει. Η εξέλιξη, όμως, της τεχνολογίας- που είναι και ο άτυπος δημιουργός χασμάτων γενεών- την επιβάλλει, διότι, αλλιώς, η όποια παράταση τούς μετατρέπει ,δυστυχώς, από χρήσιμα εργαλεία… σε βαρίδια…
ΟΥΔΕΙΣ ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ, φίλοι μου, όσο και αν αυτό πληγώνει τον εγωισμό μας.
Πρώτο μας μέλημα είναι η συμμετοχή μας σε ιδεολογικά σχήματα, όπου ο ιδεολογικός προσανατολισμός θα επιδιώκει την κοινωνική δικαιοσύνη.
Μοιράζουμε ελπίδα δίνοντας σε αυτόν που δεν μπορεί να πάρει.
Μοιράζουμε ζωή, ανέξοδα, δίνοντας σε αυτόν που δεν μπορεί να πάρει.
Μοιράζουμε αγάπη δίνοντας σε αυτόν που δεν μπορεί να πάρει.
Και όταν τελειώσει η μοιρασιά μας και ξέρουμε ότι υπάρχουν γύρω μας, πίσω μας, δίπλα μας, νέα πρόσωπα, νέοι σε ιδέες, νέοι γεμάτοι ελπίδα, ζωή, αγάπη, νέοι αξόδευτοι, νέοι που μπορούν και έχουν να μοιράσουν και να μοιραστούν πολύ περισσότερα, τότε ξεροκαταπίνουμε το πείσμα μας, παραπετάμε τον ναρκισσισμό μας, εξαλείφουμε τον εγωισμό μας και… τους δίνουμε χώρο…
...γιατί ουδείς αναντικατάστατος, φίλοι μου καρεκλοκένταυροι…
Φίλοι μου αναντικατάστατοι….

Χορευτικό φινάλε

Άλλο ένα Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. διεκπεραιώθηκε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Οι προσωπικές διαδρομές κάποιων μεγαλοστελεχών συνέχισαν να υφίστανται, το συνεδριακό κέντρο μετατράπηκε σε ένα μεγάλο παζάρι σταυρών και η ενότητα δείχνει πλέον να αποκτά καθαρά συμβολικό χαρακτήρα.
Ενδιαφέρουσα η κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου να αποκλείσει από το πολιτικό συμβούλιο όσους διατέλεσαν υπουργοί και υφυπουργοί και σε συνδυασμό με το να καλέσει στο τέλος της ομιλίας του τους Β. Βενιζέλο και Κ. Σκανδαλίδη στο βήμα και να ενώσουν τα χέρια τους σηκώνοντάς τα ψηλά για ώρα σε σχήμα χορού έστειλε μαζί με το μήνυμα της ενότητας και το μήνυμα ότι θα τους… χορέψει στο ταψί.

προσοχή στις φιγούρες …

Ασφαλιστικά σκουπίδια

Τεστ DNA

Φήμες λένε ότι οι Σκοπιανοί θα ζητήσουν να τους γίνει τεστ DNA από ιστορικούς-ιατρούς και μέλη του δικαστηρίου της Χάγης, για να αποδείξουν διεθνώς ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Λέτε στο τέλος να μας ζητήσουν και διατροφή;
Αχ, ρε Πασχάλη,…μας άναψες φωτιές!!

Αλλάξτε τους τα φώτα…αφήστε μας να βλέπουμε!

Η διεκδίκηση των εργασιακών δικαιωμάτων τού οποιουδήποτε συνδικαλιστικού οργάνου υπό τη μορφή απεργίας είναι αδιαμφισβήτητο δικαίωμα και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της δημοκρατίας στα ευρύτερα όρια του εργασιακού τομέα.
Το ακριβοδίκαιο των διεκδικήσεων δεν είναι απόλυτα μετρήσιμο και η πλέον υπολογίσιμη γνώμη που δρα καταλυτικά, τόσο στο βαθμό και στη διάρκεια διεκδίκησης όσο και στην αποτελεσματικότητα αυτής, είναι η κοινή γνώμη.
Αυτή είναι που μπορεί να στηρίξει το δίκαιο του εργαζομένου.
Αυτή είναι που πιέζει κάθε κυβέρνηση αντλώντας δύναμη από την ψήφο της.
Αυτή είναι που θα συμμαχήσει στο σωστό, στο δίκαιο, στο αξιοκρατικό μαζί του.
Αυτή είναι που θα αναδείξει το πρόβλημά του με τον καλύτερο τρόπο.
Αυτή είναι που θα προτείνει λύσεις.
Συμπεραίνουμε, λοιπόν, όλοι μας πως η συγκατάθεση της κοινής γνώμης σε οποιαδήποτε κινητοποίηση συνδικαλιστικού φορέα είναι απαραίτητη.
Η αγωνία κάποιων εργαζομένων να προστατέψουν κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα τούς οδηγεί στην προσπάθεια διαχείρισης -δια της πρόκλησης- της κοινής γνώμης, με σκοπό να την χρησιμοποιήσουν ως μοχλό πίεσης προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους.

Χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί αυτό των συνδικαλιστών της Δ.Ε.Η. που, περιορίζοντας τη διανομή ρεύματος, άφησαν την κοινή γνώμη στο σκοτάδι και έχασαν μαζί με τη συμμαχία και το όποιο τους δίκαιο.
Θεωρώ αυτονόητες τις ευθύνες της διοίκησης της Δ.Ε.Η. που κατένειμε το ρεύμα όπου και όπως αυτή ήθελε προσπαθώντας έτσι να στρέψει την κοινή γνώμη εναντίον των εργαζομένων. Δεν θα περίμενα και κάτι άλλο από μια διοίκηση που σκοπό έχει να διαφυλάξει τα συμφέροντα της κυβέρνησης.
Περιμένω, όμως, ένα κοινό μέτωπο όλων των εργαζομένων για ένα δίκαια κατανεμημένο ασφαλιστικό σύστημα. Εάν όποιος έχει τα πιο ισχυρά μέσα ανεξαρτητοποιείται και διεκδικεί για ίδιον όφελος και εις βάρος των άλλων (βλέπε δημοσιογράφοι), τότε θα την πληρώσουν για ακόμη μία φορά οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.
Σε συλλογικές κινητοποιήσεις οι οποιεσδήποτε μέθοδοι και πρακτικές (διακοπή ρεύματος-νερού, κλείσιμο δρόμων κ.α.) νομιμοποιούνται κατά κάποιον τρόπο από το σκοπό που είναι το κοινό καλό και αγιάζει τα μέσα.
Ωστόσο, σε μεμονωμένες διεκδικήσεις θα ήταν πιο χρήσιμο η ανάδειξη των αιτημάτων να γινόταν με έναν πιο πρωτότυπο τρόπο και με το μικρότερο δυνατό κόστος για τον απλό πολίτη.
Θα φανταζόμουν με ευχαρίστηση, με βάση και τη χρονική συγκυρία, τους συνδικαλιστές της Δ.Ε.Η., ντυμένους με στολή Καραμανλή, να φωτίζουν ο ένας τον άλλο με φακό σε μια σκοτεινή συνέντευξη τύπου. Γιατί όχι και ένας, ντυμένος Προμηθέας, δίπλα τους να ανάβει φωτιά με τη φλόγα της Ν.Δ. προμηνύοντας επερχόμενο εργασιακό μεσαίωνα; Ίσως, δίπλα και ο Δίας με έναν σβησμένο κεραυνό στα χέρια του;
Θα γελούσα πολύ, αν κοβόταν το ρεύμα στη Ρηγίλλης για έναν «απλήρωτο» λογαριασμό που θα κατέγραφε τα αιτήματα τους.
Θα γέμιζα ικανοποίηση, αν μου χάριζαν το λογαριασμό τού Μαρτίου.
Θα ευθυμούσα, αν έκαναν έκκληση για συναδερφική στήριξη στο «ρεύμα» Βενιζέλου.

Πρωτοτυπήστε!! Δώστε μας κίνητρα να σας στηρίξουμε.
Όλοι θέλουμε μιαν έξυπνη και φωτεινή Ελλάδα!

Το επάγγελμα …κάνει ταμείο

Ο επαγγελματικός προσανατολισμός, που ούτως ή άλλως ήταν αποπροσανατολισμένος στη χώρα μας, θα θέσει άλλη μια ανορθόδοξη παράμετρο στην ορθή επιλογή επαγγέλματος, αυτή του ασφαλιστικού του ταμείου.
Το διαφαινόμενα καλύτερο ασφαλιστικό ταμείο που θα προκύψει από την επικείμενη κυβερνητική ασφαλιστική ρύθμιση, όλως τυχαίως, μοιάζει να είναι αυτό των δημοσιογράφων.
Οι δημοσιογράφοι κατάφεραν να αποκτήσουν, με χαριστικό νόμο, ειδικό ταμείο για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στο οποίο θα μετέχουν αυτοί και μόνον αυτοί, αποκλείοντας από το προνομιούχο ταμείο και όλα τα παρεμφερή- στο δημοσιογραφικό- επαγγέλματα.
Το ’χει και λίγο το κουσούρι ο Έλληνας που, αντί να σκέφτεται πώς θα εργάζεται, σκέφτεται πώς θα συνταξιοδοτηθεί.
Οπότε προβλέπεται στο πρόσφατο μέλλον η ζήτηση για το δημοσιογραφιλίκι να είναι αυξημένη και να φυτρώνουν σαν μανιτάρια οι σχολές δημοσιογραφίας.

-Εεεε, σε σας απευθύνομαι, ιδιωτικές σχολεεεές.
Ξυπνήστε!
Βγάλτε διαφήμιση:
“Γίνετε δημοσιογράφοι. Διαλέξτε το επάγγελμα με το καλύτερο ασφαλιστικό ταμείο”.

Η φωνή των τρομοκρατών

Λίγο πριν από την απεργιακή κινητοποίηση της Γ.Σ.Ε.Ε.-Α.Δ.Ε.Δ.Υ., η ελληνική αστυνομία μοίρασε στο κέντρο της Αθήνας ένα έντυπο με τίτλο: Ενημέρωση πολιτών - Προστασία κτιριακών εγκαταστάσεων.
Σας το παραθέτω αυτούσιο:
"Σας γνωρίζουμε ότι την 12/03/2008 θα πραγματοποιηθούν απεργιακές συγκεντρώσεις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Συγκεκριμένα να προβείτε σε ασφαλές κλείσιμο των θυρών, έλεγχο των συστημάτων πυρασφάλειάς σας, απομάκρυνση διακοσμητικών ή άλλων αντικειμένων που τυχόν έχετε εξωτερικά των κτιρίων σας, απομάκρυνση οχημάτων κατά μήκος της πορείας, διασφάλιση αντικειμένων που έχετε στις προθήκες καταστημάτων σας, να έχετε σε ετοιμότητα προσωπικό ασφαλείας και γενικότερα να λάβετε κάθε μέτρο που κατά την κρίση σας θα διασφαλίσει καλύτερα το κτίριό σας. Επειδή οι ομάδες αυτές ενδεχομένως να ενεργήσουν και σε άλλους χρόνους (προγενέστερα της πορείας) παρακαλούμε όπως εγκαίρως λάβετε τα μέτρα προστασίας σας.Σε περίπτωση τελέσεως οικοδομικών εργασιών να μεριμνήσετε να έχουν απομακρυνθεί τις πρώτες πρωινές ώρες τής 12-03-2008 τα κοντέινερ με οικοδομικά υλικά καθώς και κάθε άλλο αντικείμενο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διάπραξη εκνόμων ενεργειών και να ασφαλίσετε πλήρως τους χώρας σας, ώστε να μην είναι δυνατή η πρόσβαση ατόμων σε αυτούς".
-Είναι προστασία ή τρομοκρατία ο εκφοβισμός των πολιτών έτσι ώστε να αποτραπεί η συμμετοχή τους σε μια κινητοποίηση που σκοπό έχει να προστατέψει τα εργασιακά τους δικαιώματα;
-Είναι προφύλαξη ή ρατσισμός ο διαχωρισμός των πολιτών σε ειρηνοποιούς και «πολεμοκάπηλους», τη δεδομένη, μάλιστα, χρονική στιγμή;
-Είναι κρατικό ήθος ή ηθική απαξία το κάθε λογής κουκούλωμα των εργαζομένων με μαύρες κουκούλες, αποδίδοντάς τους ευθύνες και αποπροσανατολίζοντας έτσι από τις όποιες διεκδικήσεις;
-Είναι ενημέρωση ή προπαγάνδα το να προεξοφλείς επεισόδια σε μια κινητοποίηση και με αυτόν τον τρόπο να προκαλείς ο ίδιος τα επεισόδια;
-Είναι δημοκρατία ή φασισμός να έχουν αποφασίσει το μέλλον μας και να μας το δίνουν σε δόσεις σπάζοντας τις αντιδράσεις σε κύματα και οδηγώντας στον αλληλοσπαραγμό των κοινωνικών ομάδων, για να επιβιώσει η πολιτική τους πρόταση;
Η μαζική κινητοποίηση δεν αποτελεί αντίδραση σε φερόμενες ως αδιέξοδες λύσεις αλλά δράση για ένα καλύτερο εργασιακό αύριο.
Και, όσο και αν αντιδράτε, σκεφτόμαστε το αύριο…

Και αν μας μοιράσατε δωρεάν μαύρες κουκούλες στο κέντρο της Αθήνας και μας στιγματίσατε ως τρομοκράτες…, τότε ας σας τρομάξουμε…μόνο με τη φωνή μας…να μη μας βγει το όνομα, αλόγιστα και άσκοπα…, για να δικαιωθείτε!

Απόθεμα ρεύματος

Ο Πάρις Κουκουλόπουλος, Δήμαρχος Κοζάνης (και φανατικός υποστηρικτής του Βενιζέλου), κάλεσε όλο το πολιτικό ρεύμα την Κυριακή να γιορτάσουν μαζί το καρναβάλι.
Έξυπνος ο Δήμαρχος, αφού παράλληλα εξασφάλισε και το φως στην πόλη του την κρίσιμη αυτή μέρα.
Μαζεύτηκαν πολλές κιλοβατώρες, βλέπετε!!! Και όλες σε λειτουργία…

Σκοπιανό καρναβάλι

…καλύτερα ανασφάλιστος

Η μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας λαμβάνει σάρκα και οστά.
Η μέση σύνταξη παραμένει στα ίδια επίπεδα αγγίζοντας το αστρονομικό ποσό των 450 ευρώ και για άλλη μια φορά αποδεικνύει το έμπρακτο κοινωνικό ενδιαφέρον τής κυβέρνησης για τον Έλληνα πολίτη.
Δυστυχώς, τα εθνικά αποθέματα ελαττώνονται και έτσι αποφάσισε να περικόψει τη γενναιοδωρία της. Αυξάνει, λοιπόν, τα όρια ηλικίας διατηρώντας σταθερό το ποσό και επιφέρει την αναμενόμενη οικονομική ισορροπία μιας ακριβοδίκαιης σχέσης κράτους-πολίτη.

Διερωτώμαι, μήπως εκείνος ο Ινδός του Μαγγίνα, που είχε και το μέσο στα πόδια του, ήξερε κάτι παραπάνω και έμενε ανασφάλιστος;

Σκοπιανό βρέφος

Το κράτος-βρέφος έκλαψε,
που αγέννητα προέκυψε
Στου οξυγόνου τη μιλιά,
γαλάζιωσε, κοκκίνισε
Μπούνιασε τα χεράκια του
Ανέπνευσε ζωής χαρά






















Κρίνος λευκός το έπλασε
και ο πελαργός το πέταξε
μέσα σε φάτνη λασπερή,
μπαρουτιασμένη, δύσοσμη
Εκεί μέσα ξεχνιότανε,
παίζοντας με τους κάλυκες

Ιδέες τερατογενείς
συνέθετε το φως που το μεγάλωνε
σαν στρογγυλά τροχήλατα
Μπουσούλαγαν και κόλλαγαν επάνω του
ώθηση αναπηρική
στα πόδια του να μη σταθεί

Κρεμόταν πάνω στην κοιλιά
και σάπιζε ολημερίς
ο λώρος που το έτρεφε
έλιωνε μες το δέρμα του
Σπασμένα αγγεία, χυμένες συνειδήσεις
στο έλεος των όρνεων

Μία βροχή το έπλενε,
του έβρεχε τα χείλη
Ήταν μια κίτρινη βροχή,
μπογιατισμένα σύννεφα, τεράστια, ραδιενεργά
Ήταν ακόμα εκεί. Φαντάσματα χρωματιστά
σύννεφα του ’99

Και έπαιζε καθημερινά, ώρα πολλή
μες τα θολά νερά της χερσονήσου του Αίμου
Βρεχόταν, βαπτιζόταν, έλεγε τ’ όνομα του
Λόγια μωρού, νήπιες κραυγές
και ο καθείς μετάφραζε
ως ήθελε, ως βόλευε

Λόγια μωρού, απλά στο άκουσμα
μα σύνθετα στη σκέψη «τους»
Λόγια μωρά, ασυναίσθητα
Μου τα ’λεγε και θύμωνα
Αυτό δεν καταλάβαινε
Συνέχιζε επίμονα

Μετά ήρθε και μου γέλασε
Γέλιο γλυκό, γέλιο αθώο
Άπλωσε το χεράκι του,
μου χάιδεψε το γόνατο
Έσκυψα, το αγκάλιασα
Κατάλαβα πως έσφαλα

Ποτέ δε φταίει ένα μωρό…

Στολές Ψωμιάδη

Φέτος στο καρναβάλι θα κυκλοφορήσουν στολές Ψωμιάδη!
Προτείνονται ανεπιφύλακτα για πολιτικούς με προβλήματα δημοτικότητας!!!

Πρόταση Ψωμιάδη

Ποιον πρότεινε για πρωθυπουργό των Σκοπίων ο Ψωμιάδης;
Τον Νίμιτς!!!

Ζορρό με το ζόρι

Γιατί ο Ψωμιάδης ντύθηκε Ζορρό;
Τον «Ζόρρισε» το Σκοπιανό.

Η μάσκα του Ζορρό

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης αντιμετωπίζει τα προβλήματα του Νομού Θεσ/νίκης, καθώς και τα εθνικά μας θέματα ως σούπερ ήρωας.
Τη μια ντύνεται Ζορρό, την άλλη Σούπερμαν, την τρίτη Λούκυ Λουκ.
Λέτε, όταν θα του τελειώσουν οι στολές, να ντυθεί Νομάρχης;
Όχι τίποτα άλλο, αλλά να προσέχουμε και πώς θα του μιλάμε.
Να προσέχεις, όταν μιλάς στο Ζορρό;;; δεν πάει!

Η ιστορία πληρώνει…

Αποσύρθηκε το βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού. Το βιβλίο κόστισε 30.000 ευρώ στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, δηλαδή στον Έλληνα πολίτη, εκ των οποίων 10.000 ευρώ πήρε ο εκδότης. Το βιβλίο αποσύρθηκε από τα δημοτικά σχολεία και ο συγγραφέας αποφάσισε να γίνει εκδότης. Διπλοθεσίτης, δηλαδή. Έτσι, το βιβλίο πωλείται στα βιβλιοπωλεία εδώ και δέκα ημέρες.
Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον εκδότη και όχι στο συγγραφέα. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι μετά την «απομάκρυνση» του βιβλίου από τα σχολεία «ουδέν λάθος αναγνωρίζεται» και δικαιούται να αξιοποιήσει οικονομικά το πολυδιαφημισμένο βιβλίο.
Και τα δικά μας τα λεφτά ποιος θα μας τα δώσει;
Μήπως ως σπόνσορες να διεκδικήσουμε δικαστικά το νόμιμο ποσοστό μας;

Λάκης με προσοχή!

Σπουδαίος ο Λάκης Λαζόπουλος και άξια έφτασε στην κορυφή της τηλεθέασης με τη ζωντανή σατιρική εκπομπή που κάνει το βράδυ της Τρίτης.
Όμως, η πολιτική σάτιρα δεν πρέπει να δρομολογεί, ούτε να κατευθύνει. Απλά, να σατιρίζει!
Ας το έχουμε αυτό υπόψη μας.

Πολιτικές φουρτούνες

Απαγορευτικό έβγαλε ο Καραμανλής για τα δρομολόγια των βουλευτών του στη Θεσσαλονίκη την «Τετάρτη των συλλαλητηρίων».
Είναι πολλά τα πολιτικά μποφόρ, βλέπετε…

Στρατηγικές ομοιοκαταληξίες

Έχω κάτι.
Δεν φτάνει αυτό.
Και διεκδικώ
το κάτι παραπάνω.
Τότε έρχεται κάποιος.
Μου παίρνει το κάτι.
Και το παραπάνω;
Τίποτα χωρίς το κάτι.
Αφήνω το παραπάνω.
Διεκδικώ το κάτι που είχα.
Μου το δίνει ο κάποιος.
Πώς;
Κάπως.
Κι εγώ;
Χαίρομαι που διεκδικώ.
Να, που κερδίζω κάτι.
Ίσως αυτό που έχασα.
Μα και αυτό είναι κάτι.
Και εκείνο που δεν μπόρεσα;
Το παραπάνω, λέω.
Το ξέχασα πια.
Τώρα κι εγώ...συμβιβάστηκα.
Κουράστηκα να διεκδικώ.
Μου φτάνει που…
Έχω κάτι.

Στάχτη στα μάτια

Ανήλικο ασφαλιστικό

Αυξάνονται τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης για τις μητέρες με ανήλικο παιδί κατά 5 έτη. Νέο όριο τίθεται, αυτό των 55 ετών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, για να βγει μία μητέρα σε πρόωρη σύνταξη λόγω ανήλικου παιδιού, θα πρέπει να τεκνοποιεί από τα 38 και πάνω.
Μήπως η κα Πετραλιά, στην ομάδα σοφών που δημιούργησε για την επίλυση του ασφαλιστικού, θα πρέπει να προσθέσει και το γυναικολόγο της;

Η δημοκρατία των «φωναχτά» σκεπτόμενων πολιτών

Καταρχάς, να αποσαφηνίσουμε την πραγματική έννοια του μπλόγκερ. Αυτήν που τις τελευταίες ημέρες πασπαλίζουν μεθοδικά με λάσπη κάποιοι ανόητοι και αμετανόητοι κριτές των πάντων.
- Ορισμός; Ο μπλόγκερ -με απλά λόγια- θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο εκδότης του εαυτού του.
Χρησιμοποιεί, δηλαδή, έναν ηλεκτρονικό χώρο, όπου μπορεί ο ίδιος ή ο οποιοσδήποτε να καταθέσει την άποψή του. Ποιος είναι ο οποιοσδήποτε; Όλοι εμείς.
-Δημοκρατία ή ασυδοσία; Διερωτώνται, κυρίως, οι πολίτες που δεν γνωρίζονται με την τεχνολογία.
Θα απαντήσω με ένα παράδειγμα.
Σε μία κοινότητα ανθρώπων το να καταθέσεις την άποψή σου και να εισακούγεσαι, απευθυνόμενους σε όλους, είναι τεχνικά αδύνατο. Πρέπει -απλοϊκά το λέω- ή να τους συναντήσεις όλους ή να τους μιλήσεις στο τηλέφωνο ή να πάρεις ένα μικρόφωνο και να φωνάζεις στις πλατείες. Το ρόλο αυτό έχουν τα Μ.Μ.Ε., στα οποία οι θέσεις είναι συγκεκριμένες και προς όφελος του κάθε μέσου. Δηλαδή, οι δημοσιογράφοι που συμμετέχουν στα Μ.Μ.Ε. έχουν τη δυνατότητα να καταθέτουν την προσωπική τους άποψη, η οποία, σε γενικές γραμμές, οφείλει να συμβαδίζει με το μέσο που εκπροσωπούν. Δυστυχώς, κάποιοι εξ αυτών φτάνουν στο σημείο να καταθέτουν «ελεύθερα» την άποψη των ιδιοκτητών των Μ.Μ.Ε..
Υπάρχουν, βέβαια, και οι εξαιρέσεις, στη λογική μίας κοινής προσπάθειας ομοϊδεατών που δε λογοκρίνονται ούτε φιλτράρονται, γιατί ουσιαστικά αυτοαναιρούνται.
Από πότε το 1% των πολιτών της κοινότητας (δημοσιογράφοι) θα κρίνουν τα πάντα εκπροσωπώντας εμάς;
Και οι υπόλοιποι πολίτες, θεατές, αναγνώστες, ακροατές;
Από πότε η δυνατότητα να εκφράζει ο καθένας τη γνώμη του και να τη δημοσιοποιεί καταπατά την ελευθερία;
Από πότε ο ελεύθερος λόγος συνιστά παρανομία;
Από πότε η ανταλλαγή σκέψεων, ιδεών και απόψεων σε μια κοινότητα χωρίς γεωγραφικά χαρακτηριστικά μεταφράζεται σε ασυδοσία;

-Και η προ-μπλογκ εποχή; Τότε η φωνή μας ήταν Άγνωστη. Απλοί θεατές, αναγνώστες, ακροατές. Μας έστηναν στη σειρά οι δημοσκοπήσεις, για να σχολιάσουμε, με «μονολεκτικές κραυγές», ένα γεγονός που εκ προοιμίου, πολλές φορές, είχαν αναλύσει κατά το δοκούν. Έτσι, αποφάσιζαν για μας, ήλεγχαν τη σκέψη μας, έδιναν τις κατευθύνσεις (όσο και αν σας φαίνεται τραβηγμένο, είναι η αλήθεια).
Από πότε η φίμωση συμβαδίζει με τη δημοκρατία;

-Τα μειονεκτήματα των μπλογκ; Υπάρχουν, όπως και σε όλα τα μέσα επικοινωνίας ανθρώπων. Σίγουρα οι ύβρεις και οι προσωπικές ανυπόστατες επιθέσεις είναι απαράδεκτες. Αυτό, όμως, δεν είναι ελληνικό αλλά παγκόσμιο φαινόμενο. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ένα ελαστικό νομικό πλαίσιο που να προστατεύει τον πολίτη. Ποιος, όμως, ευθύνεται γι’ αυτό; Γιατί ο Καψαμπέλης πρέπει να απολογείται σε τηλεοπτικούς, «αμερόληπτους» και ανενημέρωτους δικαστές για τα μπλογκς της Αμερικής, της Γαλλίας, της Κίνας, της Αυστραλίας, της Αιγύπτου, της Ελλάδας; Πού νομίζουν ότι απευθύνονται; Έγινε ο Καψαμπέλης νομοθέτης ή είναι ο ιδιοκτήτης της Google;
Γιατί πρέπει ο Καψαμπέλης να εξηγεί, απολογούμενος για την παγκόσμια τεχνολογία;
Ας παραμείνουν οι σκοταδιστές στο σκοτάδι.

-Από πότε η ελεύθερη άποψη συνιστά εκβιασμό; Κάθε μέρα, δυστυχώς, εκβιάζεται κόσμος. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη; Κυνηγήστε τους, πιάστε τους! Τους εκβιαστές, όχι τους «φωναχτά» σκεπτόμενους πολίτες.

-Ποιο το όφελος της κοινωνίας από τα μπλογκ; Σπάνε τα δεσμά του ατομικού μας ελέγχου, μειώνεται η προπαγάνδα, αποδυναμώνονται οι «εκπρόσωποι» της σκέψης μας.


Πριν λίγες ημέρες δημιούργησα και εγώ το προσωπικό μου μπλογκ. Μπορώ πλέον να καταθέτω την άποψη μου και να μοιράζομαι τις αγωνίες μου με φίλους από το Παρίσι (γεια σου, Μαρία), τη Ζυρίχη (τι κάνεις, Φώτη;), τη Στοκχόλμη (σε πεθύμησαν οι φίλες σου, Σουζάνα), τη Σόφια (κουράγιο, Απόστολε), τη Λευκωσία (στήριξες Χριστόφια, Τασούλη…).
Φίλοι μου, «εντό στο Ελλάντα» μπορεί να με αποκαλέσουν ακόμη και τρομοκράτη.
Να ξέρετε ότι δεν παραστράτησα. Είμαι ακόμη Παραστ(ρ)ατίδης!

Απέναντι όχθες

Ο Αλ. Αλαβάνος δήλωσε στις 25/02/08 ότι είμαστε σε άλλες όχθες με την ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Ας καθίσουν, λοιπόν, σε απέναντι όχθες να περάσει ανάμεσα τους το ποτάμι.
Και αν στους χειμώνες που «έρχονται» το ποτάμι φουσκώνει και τραβάει μέσα του την πολιτική τους κληρονομιά;
Δεν πειράζει, ο Συνασπισμός θα σχεδιάσει της όχθης το κτηματολόγιο. Θα δώσει όχθη στο λαό.
Και σαν περάσουνε τα χρόνια, ο γερο-Αλαβάνος, ως ο σοφός της φυλής των εναπομεινάντων Συνασπιστών και ισότιμος συνομιλητής του σοφού των ινδιάνων του Αμαζονίου, θα καπνίζει την πίπα του και θα τους εξηγεί πόσο άδικα τους εγκατέλειψε η ανθρώπινη εξέλιξη.

Συντροφική εμπιστοσύνη

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πάλι πρωτοτύπησε στις εκλογές της Κυριακής για την εκλογή συνέδρων στο επερχόμενο συνέδριο του Μαρτίου και για την εκλογή Γραμματέα Νεολαίας Νομαρχιακής. Στη Θεσσαλονίκη στήθηκαν δύο κάλπες, η μία αυθαίρετα με δική της εφορευτική επιτροπή, και έγιναν ξεχωριστές καταμετρήσεις.
Νέα ήθη στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Όποιος θέλει, στήνει μια κάλπη, σχηματίζει μια εφορευτική επιτροπή, καλεί τους ψηφοφόρους να διαλέξουν την κάλπη του, κάνει την καταμέτρηση και προσθέτει τα αποτελέσματα στις κάλπες που όρισε το Κόμμα.
Αυτό θα πει δημοκρατία…

Υποταγμένη σκέψη

O πρωθυπουργός της χώρας, την Παρασκευή που μας πέρασε, αναφέρθηκε στις δύο παραμέτρους που θα λάβει υπόψη του για την αναγνώριση ή μη του Κοσσυφοπεδίου.
Η πρώτη είναι η διατήρηση των ισορροπιών στην περιοχή. Η δεύτερη είναι η προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων.
Βέβαια, θέλει πολλή σκέψη, για να βρει τρόπο να μας αποδείξει πως η δημιουργία νέων κρατών στη βαλκανική χερσόνησο θα συμβάλει στην ειρήνη, συνεργασία και ισορροπία μεταξύ των νοτιοανατολικών λαών της Ευρώπης. Άλλη τόση σκέψη θα χρειαστεί να μας κάνει να αντιληφθούμε πώς, με την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου, μπορούν να διαφυλαχθούν τα εθνικά μας συμφέροντα.
Εμείς ως πολίτες μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι, γιατί έχουμε έναν σκεπτόμενο πρωθυπουργό που, διαλογιζόμενος, μεγαλώνει την πολιτική μας νύχτα και νανουρίζει την εθνική μας συνείδηση.
Κοιμόμαστε, για να ξεχάσουμε, λοιπόν, και τα κοκόρια του ΛΑ.Ο.Σ. δίπλα στο αυτί μας σιωπούν. Άλαλα αγρυπνούν και προσμένουν ένα ασυνείδητο άνοιγμα των ματιών μας μήπως και χρεωθούν καμιάν αφύπνιση.

Και δεν ξυπνάμε ούτε με κανόνια, από ό,τι φαίνεται…

Το παράπονο της Παπαρήγα

ΑΣΘΕΝΗΣ ΥΓΕΙΑ

Μικρόπνoοι οργανωτικοί σχεδιασμοί από το υπουργείο υγείας, έχοντας ως κύριο γνώμονα το κομματικό συμφέρον, οδήγησαν το Ε.Σ.Υ σε οριακό σημείο με αποτέλεσμα να αμφισβητείται ακόμη και η βιωσιμότητα του.
Η "οικονομία" στην υγεία μετέτρεψε τα ελληνικά νοσοκομεία σε πάσχοντες οργανισμούς. Η αδυναμία επίλυσης χρονιζόντων προβλημάτων έχει καταστήσει δυσχερή την προσπάθεια εξυγίανσης του Ε.Σ.Υ και η επίδειξη αδιαφορίας από τους αρμόδιους φορείς (διοίκηση νοσοκομείων - ΔΥΠΕ - υπουργείο) έχει σκορπίσει απαισιοδοξία ακόμη και στους "αμετανόητα" ρομαντικούς οραματιστές ενός ποιοτικού, αποτελεσματικού και διαχρονικά εκσυγχρονίσιμου Ε.Σ.Υ.

Η υγεία ασθενεί και το ολιγάριθμο ιατρικό, παραϊατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό δεν επαρκεί για να τη θεραπεύσει.
Η υγεία ασθμαίνει και δεν υπάρχει κρεβάτι για να ξαποστάσει παρά μόνο αφιλόξενα ράντζα και ατελείωτες ουρές αναμονής
Η υγεία καρκινοβατεί και οι καρκινοπαθείς κλείνουν πιο εύκολα ραντεβού με το θάνατο παρά με τον ογκολόγο τους στα "υπεράριθμα" αντικαρκινικά νοσοκομεία του κράτους μας.
Η υγεία χωλαίνει και οι πενιχροί μισθοί των λειτουργών του Ε.Σ.Υ καμουφλάρονται έντεχνα με φακέλους και φακελάκια, τα οποία αποκρύπτουν τη διάγνωση του προβλήματος και αφήνουν τη θεραπεία να "κουτσαίνει".
Η υγεία παραλύει και η "υπηρεσία" κέντρων αποκατάστασης αναπήρων τους βγάζει διαβατήριο για υγειονομικά προηγμένα κράτη.
Η υγεία δηλητηριάζεται και τα κέντρα αποτοξίνωσης και αλκοολισμού δεν έχουν το αντίδοτο.
Η υγεία σπαταλάται από ακριβοπληρωμένες και υπερκοστολογημένες προμήθειες και η κυβέρνηση επινοεί προσχέδια νόμων διαιωνίζοντας αυτό το φαινόμενο.
Η υγεία κάνει υπερωρίες, καταπατά τα εργασιακά της δικαιώματα και καταλήγει να προσφέρει κουρασμένες παροχές, συνοδευόμενες από διαγνωστικά λάθη και αγενείς συμπεριφορές.
Η υγεία πεθαίνει και -απ’ όσο γνωρίζω- δεν έχει συγγενική σχέση με το Λάζαρο, αλλά ούτε και ο υπουργός υγείας είναι απόγονος του θεού για να της προσφέρει ζωή.

Η πολιτεία εφαρμόζει άριστα την τακτική του αποπροσανατολισμού των μαζών. Ιεραρχεί τις εθνικές μας ανάγκες κατά πως τη συμφέρει, αναδύει αντικρουόμενα συμφέροντα διαφορετικών κοινωνικών ομάδων κυβερνώντας έτσι δια του "διαίρει και βασίλευε"!

Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΠΡΩΤΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ!

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από τις βέλτιστες παροχές υγειονομικών υπηρεσιών καθώς επίσης και την άμεση βελτίωση των συνθηκών εργασίας στον ευρύτερο χώρο της υγείας.


Ας ενώσουμε λοιπόν τις φωνές μας:
Πολίτες ασθενείς και υγιείς,
Νοσηλευτές συμβασιούχοι και μόνιμοι,
Ιατροί ειδικευόμενοι, ειδικευμένοι και επικουρικοί,
Να διεκδικήσουμε με συνοχή και συνέπεια την υγεία που μας αξίζει!

Το φαινόμενο Τσίπρας

Ασφάλεια ζωής

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ (κοσσο)ΒΑΡΟΣ

Παρόμοιες περιπτώσεις με αυτή του Κοσσυφοπεδίου υπάρχουν περίπου διακόσιες ανά την υφήλιο. Η Σερβία φαίνεται να πληρώνει πολιτικά λάθη του 1999 και ιμπεριαλιστικές τάσεις κατευθυνόμενων μερίδων λαών που ονειρεύονται πρωταγωνιστικούς ρόλους και υποδύονται ρόλους κομπάρσου σε όνειρα άλλων.

-Ατάραχη χτυπά η καρδιά του εθνικισμού στο παγκόσμιο σώμα δίνοντας ρυθμό σε ακραίες οργανώσεις, ζωή σε ψευδοκράτη.
- Η ειρηνική συνύπαρξη των λαών φαντάζει ρήση Αισώπεια στη σκέψη ενός ανθρώπου απλού.
-Ξέμπαρκοι οραματιστές θαρρούν πως ο φανατισμός τιθασεύεται μόνο με όραμα.
Σαν το λιοντάρι που ο λοστός μόνο το αγριεύει.
-Το διεθνές δίκαιο παραμορφώνεται συχνά στα χέρια συμφερόντων των δήθεν υπερασπιστών του. Κήνσορες που στα χέρια τους την πλαστελίνη των λαών φτιάχνουνε όπως θέλουν.
-Κράτη αιμοδιψή και αδίστακτα, με γλώσσα νόθα και αστήρικτη καταγωγή, κρύβουν την άγνοιά τους με μια ασιδέρωτη σημαία και δικαιολογούν την ύπαρξη τους με σύνορα από σπιρτόκουτα καμένα. Κράτη αδιάφορα και ασήμαντα παίζουν το ρόλο τους καλά, τόσο καλά, που γίνονται ρόλος και αυτά, ασυνείδητα, έστω για λίγα χρόνια.

Παράξενο μου φαίνεται πως στο όραμα του διεθνισμού, της ειρήνης των λαών, της συνεργασίας των ανθρώπων, της αντι-ρατσιστικής συνείδησης, της τολμηρής συμβίωσης, της κοινωνικής φροντίδας, εμείς κουνάμε το κεφάλι συγκαταβατικά στη δημιουργία κρατών με υποβαλλόμενη εθνική συνείδηση, τρέφουμε με μίσος άσβεστο λαούς ασυνείδητους, δημιουργούμε με τέχνη αριβιστές πολιτικούς.

Πώς η δημιουργία τέτοιων τελεσφόρων κρατών βοηθάει το ευρωπαϊκό και, κατά συνέπεια, το παγκόσμιο όραμα;
Πώς ενώνουμε,χωρίζοντας;
Τα βαλκάνια έγιναν ωρολογιακή βόμβα.
Ένας νέος πόλεμος είναι προ των πυλών.
Και εμείς ανταλλάσσουμε ονομασίες με τι; Τι ψάχνουμε να προφυλάξουμε;
Ξεπουλάμε τη γεωπολιτική μας σκέψη με πρόσκαιρους ψηφοθηρικούς πολιτικούς σχεδιασμούς.
Σαν ζώα ασχεδίαστα, κυνηγάμε την ουρά μας.
Πώς ενώνουμε, χωρίζοντας;
Πολιτικοί μας γίνονται γελωτοποιοί υπερδυνάμεων, φτιάχνουν τη διάθεσή τους, χαρίζουν, με ακροβατισμούς, όνειρα ελληνικά, ανθρώπινα. Με φτηνές διαπραγματεύσεις αγοράζουν εύνοια, με λάσπη χτίζουν προσωπικές φιλοδοξίες, με στυγνή αδιαλλαξία διχοτομούν ελπίδες. Εκπροσωπούν εμάς, δήθεν για μας, όλα για την πατρίδα, δήθεν για την πατρίδα. Και εμείς, συμμέτοχοι νοεροί, παρακολουθούμε βουβοί, χωρίς να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε ή να κάνουμε κάτι γι’ αυτό.
Το ίδιο ένοχοι.
Πώς ενώνουμε, χωρίζοντας;
Έρχεται και η Κύπρος με νέα κυβέρνηση και το ψευδοκράτος μπρελόκ στο θηλάκι της. Εκεί, τι θα προσφέρουμε;
Πόσα ακόμη κράτη θα αφήσουμε να δημιουργηθούν;
Πώς ενώνουμε, χωρίζοντας;

Μας παρέσυρε το ρέμα

Τηλεοπτικός χιονιάς

Ένας Έλληνας κάνει διακοπές στη Χαβάη.
Εκεί που τεμπελιάζει στην παραλία και αφήνει τον ήλιο να εργάζεται για το τροπικό του μαύρισμα, έρχεται δίπλα του ένας άλλος Έλληνας με μια μεγάλη βαλίτσα στο χέρι.
Σταματάει δίπλα του, ανοίγει τη βαλίτσα.
Βγάζει και στρώνει στην καυτή άμμο μια ολόμαλλη κουβέρτα.
Βγάζει από τη βαλίτσα και φοράει ένα γούνινο μαγιό.
-Μην την ψάχνεις, γνήσιο είναι, του λέει. Από αλεπού της Πίνδου.
Συνεχίζει και βγάζει έναν σκούφο.
-Μόλις τον έπλεξε η μάνα μου, λέει.
Συνεχίζει και βγάζει από τη βαλίτσα ένα ζευγάρι δερμάτινα γάντια
Έπειτα, και ένα ζευγάρι γούνινες μπότες.
-Καταπληκτικά βατραχοπέδιλα Καστοριάς, φωνάζει.
Στο τέλος φοράει και ένα ολόσωμο εφαρμοστό sleeping bang και ξαπλώνει
δίπλα στον έκπληκτο τουρίστα, ο οποίος και ρωτάει:
-Πολύ κρύο στην Ελλάδα;
-Μην τα συζητάς, χιόνι και παγετός, απαντάει και,
ξάφνου, αρχίζει να τουρτουρίζει.
-Κρυώνεις;, τον ρωτάει έντρομος ο τύπος.
-Πάρα πολύ.
-Μα εδώ έχει 45 βαθμούς Κελσίου.
-Έπαθα κρυοπαγήματα.
-Πώς;
-Δεν είχα τι να κάνω στο ξενοδοχείο και είδα τις ειδήσεις σε ελληνικό δορυφορικό κανάλι.
-Και οι τηλεπαρουσιαστές δεν ντρέπονται, που σε βομβάρδισαν με χιόνι;
-Δεν μιλάνε.
-Γιατί;
-Είναι χιονάνθρωποι.
-Και το ραδιόφωνο; Τι κάνει;
-Δίνει λύσεις, προτείνει…
-Πώς;
-Παίζει συνέχεια Πρωτοψάλτη.
-Ποιο τραγούδι;
-«Τότε ετοιμάσου για Χαβάη», και να ’μαι!!
-Να συστηθούμε; …Λευτέρης.
-…Θωμάς!!!

Ένα κλικ πιο κάτω

-Χειμώνας; Κρύο; Χιόνι; Πάγος; Γλίστρα; Σας λέει κάτι, Έλληνες;
-Οκ., το ’πιασα. Κατέβηκε η Ελλάδα ένα κλικ πιο κάτω και έπιασε Ισημερινό.
-Καλοκαίρι; Ζέστη; Ήλιος; Κάψα; Έγκαυμα; Σας λέει κάτι, Γερμανοί;
-Να δω τώρα που γίνατε Βαλκάνιοι θα αναγνωρίσετε το Κόσσοβο;

Εγκεφαλικά κατάγματα

Κατά 40% αυξήθηκαν τα περιστατικά στο Κ.Α.Τ των Αθηνών. Ο παγετός γλιστρά σε πτώσεις και μεταφέρει κατάγματα στην Πρωτεύουσα.
Κατά 40% αυξήθηκαν τα εγκεφαλικά σε Φλώρινα και Καστοριά. Ο πανικός γλιστρά σε τηλεοράσεις και μεταφέρει αγανακτισμένα εγκεφαλικά στην επαρχία.

«Βαρεμένου» λέξεις

Σε τηλεοπτικό παράθυρο παρακολούθησα γνωστό δημοσιογράφο να προτείνει να ρίξουν θαλασσινό νερό στους δρόμους των Αθηνών, για να μην πιάσει ο πάγος.
-Και αν κάποιος πολίτης πνιγεί; Αναλαμβάνετε την ευθύνη, κύριε;
-Έχει επαρκή αριθμό ναυαγοσωστών ο Δήμος;
-Υπάρχουν αστικά-γόνδολες για τη μαζική μεταφορά πολιτών;
-Και το αποχετευτικό;

Αα, ξέχασα! Ο δημοσιογράφος έχει και όνομα: Βαρεμένος!

Χιονιάς-show

Σύσσωμοι οι κάτοικοι του κάστρου των βορείων προαστίων των Αθηνών κατέθεσαν συμμετοχή στο νέο τηλεπαιχνίδι Χιονιάς-show. Έδωσαν συνέντευξη σε μια τριμελή επιτροπή Εσκιμώων, όπου ανέλυσαν τη δράση τους για την αντιμετώπιση του τηλεοπτικού πολιορκητή Χιονιά. Οι επιλεγμένοι από την επιτροπή έκαναν τις τελευταίες ενέργειες πριν τον τηλεοπτικό τους αποκλεισμό.
Με συντονισμένες επιδρομές λεηλάτησαν τις κονσέρβες των καταστημάτων τροφίμων.
Με πελατειακούς εκβιασμούς έσπασαν την απεργία των πρατηριούχων και τροφοδότησαν τους καυστήρες τους με μαύρο χρυσό.
Με ψηφοθηρικές τακτικές οδήγησαν τη Γ.Σ.Ε.Ε. να απαιτήσει από τους εργοδότες να συνδράμουν στην εργασιακή τους απουσία με μισθολογική παρουσία.
Με επιτοκιακούς δανεισμούς τροφοδοτήθηκαν με γεννήτριες ηλεκτρικού ρεύματος, σε περίπτωση διακοπής του λόγω χιονόπτωσης (εδώ παραδειγματίστηκαν από την διακοπή του ρεύματος στο Υπουργείο Πολιτισμού λόγω πτώσης του «Γενικού»).
Πόσοι, άραγε, τηλεοπτικοί Βορειοπροαστίτες παίκτες θα αντέξουν στην εικοσιτετράωρη πολιορκία του κατακτητή Χιονιά;
Πρώτοι υποψήφιοι για αποχώρηση από το κάστρο και παράδοση στα χέρια του τηλεοπτικού χιονιά είναι οι εξής:
1) Κωνσταντίνος Καλοπερασάκης ο Β΄. Θεωρείται αδύνατο να κοιμηθεί το βράδυ, εάν δεν γευματίσει με φρέσκο σολομό Ειρηνικού (οι του Ατλαντικού έχουν τοξίνες) που παραλαμβάνει κάθε βράδυ από την αποβάθρα του λιμανιού του Πειραιά, φερμένο από γαλαζοαίματα δελφίνια του τζακιού.
2) Ελισάβετ Γουνοζώη η Γ΄(-τα). Θεωρείται αδύνατο να μη βγάλει βόλτα τα κινέζικα σκυλάκια της στην πλατεία Κολωνακίου, όπου το καθημερινό αριστοκρατικό αεράκι της πλατείας ποτίζει με οξυγόνο -στην κατάλληλη αναλογία- το γουνάκι που τυλίγει τους αστραγάλους τους και παρέχει την απαιτούμενη ποιότητα στη σκυλότριχα!

Η αγωνία των πληγέντων από τον παγετό έχει φτάσει στο κατακόρυφο για το ποιος θα αποχωρήσει από το κάστρο-show.
Τα τηλέφωνα των δελτίων ειδήσεων είναι ανοιχτά όλο το 24ωρο. Η ψήφος είναι διακαναλιακή και με την ελάχιστη χρέωση του ενός ευρώ χωρίς Φ.Π.Α..

Εγώ λέω να αποχωρήσω…και εσείς, φίλοι μου, κλείστε τα μάτια στο κρύο!