Λάκης με προσοχή!

Σπουδαίος ο Λάκης Λαζόπουλος και άξια έφτασε στην κορυφή της τηλεθέασης με τη ζωντανή σατιρική εκπομπή που κάνει το βράδυ της Τρίτης.
Όμως, η πολιτική σάτιρα δεν πρέπει να δρομολογεί, ούτε να κατευθύνει. Απλά, να σατιρίζει!
Ας το έχουμε αυτό υπόψη μας.

Πολιτικές φουρτούνες

Απαγορευτικό έβγαλε ο Καραμανλής για τα δρομολόγια των βουλευτών του στη Θεσσαλονίκη την «Τετάρτη των συλλαλητηρίων».
Είναι πολλά τα πολιτικά μποφόρ, βλέπετε…

Στρατηγικές ομοιοκαταληξίες

Έχω κάτι.
Δεν φτάνει αυτό.
Και διεκδικώ
το κάτι παραπάνω.
Τότε έρχεται κάποιος.
Μου παίρνει το κάτι.
Και το παραπάνω;
Τίποτα χωρίς το κάτι.
Αφήνω το παραπάνω.
Διεκδικώ το κάτι που είχα.
Μου το δίνει ο κάποιος.
Πώς;
Κάπως.
Κι εγώ;
Χαίρομαι που διεκδικώ.
Να, που κερδίζω κάτι.
Ίσως αυτό που έχασα.
Μα και αυτό είναι κάτι.
Και εκείνο που δεν μπόρεσα;
Το παραπάνω, λέω.
Το ξέχασα πια.
Τώρα κι εγώ...συμβιβάστηκα.
Κουράστηκα να διεκδικώ.
Μου φτάνει που…
Έχω κάτι.

Στάχτη στα μάτια

Ανήλικο ασφαλιστικό

Αυξάνονται τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης για τις μητέρες με ανήλικο παιδί κατά 5 έτη. Νέο όριο τίθεται, αυτό των 55 ετών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, για να βγει μία μητέρα σε πρόωρη σύνταξη λόγω ανήλικου παιδιού, θα πρέπει να τεκνοποιεί από τα 38 και πάνω.
Μήπως η κα Πετραλιά, στην ομάδα σοφών που δημιούργησε για την επίλυση του ασφαλιστικού, θα πρέπει να προσθέσει και το γυναικολόγο της;

Η δημοκρατία των «φωναχτά» σκεπτόμενων πολιτών

Καταρχάς, να αποσαφηνίσουμε την πραγματική έννοια του μπλόγκερ. Αυτήν που τις τελευταίες ημέρες πασπαλίζουν μεθοδικά με λάσπη κάποιοι ανόητοι και αμετανόητοι κριτές των πάντων.
- Ορισμός; Ο μπλόγκερ -με απλά λόγια- θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο εκδότης του εαυτού του.
Χρησιμοποιεί, δηλαδή, έναν ηλεκτρονικό χώρο, όπου μπορεί ο ίδιος ή ο οποιοσδήποτε να καταθέσει την άποψή του. Ποιος είναι ο οποιοσδήποτε; Όλοι εμείς.
-Δημοκρατία ή ασυδοσία; Διερωτώνται, κυρίως, οι πολίτες που δεν γνωρίζονται με την τεχνολογία.
Θα απαντήσω με ένα παράδειγμα.
Σε μία κοινότητα ανθρώπων το να καταθέσεις την άποψή σου και να εισακούγεσαι, απευθυνόμενους σε όλους, είναι τεχνικά αδύνατο. Πρέπει -απλοϊκά το λέω- ή να τους συναντήσεις όλους ή να τους μιλήσεις στο τηλέφωνο ή να πάρεις ένα μικρόφωνο και να φωνάζεις στις πλατείες. Το ρόλο αυτό έχουν τα Μ.Μ.Ε., στα οποία οι θέσεις είναι συγκεκριμένες και προς όφελος του κάθε μέσου. Δηλαδή, οι δημοσιογράφοι που συμμετέχουν στα Μ.Μ.Ε. έχουν τη δυνατότητα να καταθέτουν την προσωπική τους άποψη, η οποία, σε γενικές γραμμές, οφείλει να συμβαδίζει με το μέσο που εκπροσωπούν. Δυστυχώς, κάποιοι εξ αυτών φτάνουν στο σημείο να καταθέτουν «ελεύθερα» την άποψη των ιδιοκτητών των Μ.Μ.Ε..
Υπάρχουν, βέβαια, και οι εξαιρέσεις, στη λογική μίας κοινής προσπάθειας ομοϊδεατών που δε λογοκρίνονται ούτε φιλτράρονται, γιατί ουσιαστικά αυτοαναιρούνται.
Από πότε το 1% των πολιτών της κοινότητας (δημοσιογράφοι) θα κρίνουν τα πάντα εκπροσωπώντας εμάς;
Και οι υπόλοιποι πολίτες, θεατές, αναγνώστες, ακροατές;
Από πότε η δυνατότητα να εκφράζει ο καθένας τη γνώμη του και να τη δημοσιοποιεί καταπατά την ελευθερία;
Από πότε ο ελεύθερος λόγος συνιστά παρανομία;
Από πότε η ανταλλαγή σκέψεων, ιδεών και απόψεων σε μια κοινότητα χωρίς γεωγραφικά χαρακτηριστικά μεταφράζεται σε ασυδοσία;

-Και η προ-μπλογκ εποχή; Τότε η φωνή μας ήταν Άγνωστη. Απλοί θεατές, αναγνώστες, ακροατές. Μας έστηναν στη σειρά οι δημοσκοπήσεις, για να σχολιάσουμε, με «μονολεκτικές κραυγές», ένα γεγονός που εκ προοιμίου, πολλές φορές, είχαν αναλύσει κατά το δοκούν. Έτσι, αποφάσιζαν για μας, ήλεγχαν τη σκέψη μας, έδιναν τις κατευθύνσεις (όσο και αν σας φαίνεται τραβηγμένο, είναι η αλήθεια).
Από πότε η φίμωση συμβαδίζει με τη δημοκρατία;

-Τα μειονεκτήματα των μπλογκ; Υπάρχουν, όπως και σε όλα τα μέσα επικοινωνίας ανθρώπων. Σίγουρα οι ύβρεις και οι προσωπικές ανυπόστατες επιθέσεις είναι απαράδεκτες. Αυτό, όμως, δεν είναι ελληνικό αλλά παγκόσμιο φαινόμενο. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ένα ελαστικό νομικό πλαίσιο που να προστατεύει τον πολίτη. Ποιος, όμως, ευθύνεται γι’ αυτό; Γιατί ο Καψαμπέλης πρέπει να απολογείται σε τηλεοπτικούς, «αμερόληπτους» και ανενημέρωτους δικαστές για τα μπλογκς της Αμερικής, της Γαλλίας, της Κίνας, της Αυστραλίας, της Αιγύπτου, της Ελλάδας; Πού νομίζουν ότι απευθύνονται; Έγινε ο Καψαμπέλης νομοθέτης ή είναι ο ιδιοκτήτης της Google;
Γιατί πρέπει ο Καψαμπέλης να εξηγεί, απολογούμενος για την παγκόσμια τεχνολογία;
Ας παραμείνουν οι σκοταδιστές στο σκοτάδι.

-Από πότε η ελεύθερη άποψη συνιστά εκβιασμό; Κάθε μέρα, δυστυχώς, εκβιάζεται κόσμος. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη; Κυνηγήστε τους, πιάστε τους! Τους εκβιαστές, όχι τους «φωναχτά» σκεπτόμενους πολίτες.

-Ποιο το όφελος της κοινωνίας από τα μπλογκ; Σπάνε τα δεσμά του ατομικού μας ελέγχου, μειώνεται η προπαγάνδα, αποδυναμώνονται οι «εκπρόσωποι» της σκέψης μας.


Πριν λίγες ημέρες δημιούργησα και εγώ το προσωπικό μου μπλογκ. Μπορώ πλέον να καταθέτω την άποψη μου και να μοιράζομαι τις αγωνίες μου με φίλους από το Παρίσι (γεια σου, Μαρία), τη Ζυρίχη (τι κάνεις, Φώτη;), τη Στοκχόλμη (σε πεθύμησαν οι φίλες σου, Σουζάνα), τη Σόφια (κουράγιο, Απόστολε), τη Λευκωσία (στήριξες Χριστόφια, Τασούλη…).
Φίλοι μου, «εντό στο Ελλάντα» μπορεί να με αποκαλέσουν ακόμη και τρομοκράτη.
Να ξέρετε ότι δεν παραστράτησα. Είμαι ακόμη Παραστ(ρ)ατίδης!

Απέναντι όχθες

Ο Αλ. Αλαβάνος δήλωσε στις 25/02/08 ότι είμαστε σε άλλες όχθες με την ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Ας καθίσουν, λοιπόν, σε απέναντι όχθες να περάσει ανάμεσα τους το ποτάμι.
Και αν στους χειμώνες που «έρχονται» το ποτάμι φουσκώνει και τραβάει μέσα του την πολιτική τους κληρονομιά;
Δεν πειράζει, ο Συνασπισμός θα σχεδιάσει της όχθης το κτηματολόγιο. Θα δώσει όχθη στο λαό.
Και σαν περάσουνε τα χρόνια, ο γερο-Αλαβάνος, ως ο σοφός της φυλής των εναπομεινάντων Συνασπιστών και ισότιμος συνομιλητής του σοφού των ινδιάνων του Αμαζονίου, θα καπνίζει την πίπα του και θα τους εξηγεί πόσο άδικα τους εγκατέλειψε η ανθρώπινη εξέλιξη.

Συντροφική εμπιστοσύνη

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. πάλι πρωτοτύπησε στις εκλογές της Κυριακής για την εκλογή συνέδρων στο επερχόμενο συνέδριο του Μαρτίου και για την εκλογή Γραμματέα Νεολαίας Νομαρχιακής. Στη Θεσσαλονίκη στήθηκαν δύο κάλπες, η μία αυθαίρετα με δική της εφορευτική επιτροπή, και έγιναν ξεχωριστές καταμετρήσεις.
Νέα ήθη στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Όποιος θέλει, στήνει μια κάλπη, σχηματίζει μια εφορευτική επιτροπή, καλεί τους ψηφοφόρους να διαλέξουν την κάλπη του, κάνει την καταμέτρηση και προσθέτει τα αποτελέσματα στις κάλπες που όρισε το Κόμμα.
Αυτό θα πει δημοκρατία…

Υποταγμένη σκέψη

O πρωθυπουργός της χώρας, την Παρασκευή που μας πέρασε, αναφέρθηκε στις δύο παραμέτρους που θα λάβει υπόψη του για την αναγνώριση ή μη του Κοσσυφοπεδίου.
Η πρώτη είναι η διατήρηση των ισορροπιών στην περιοχή. Η δεύτερη είναι η προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων.
Βέβαια, θέλει πολλή σκέψη, για να βρει τρόπο να μας αποδείξει πως η δημιουργία νέων κρατών στη βαλκανική χερσόνησο θα συμβάλει στην ειρήνη, συνεργασία και ισορροπία μεταξύ των νοτιοανατολικών λαών της Ευρώπης. Άλλη τόση σκέψη θα χρειαστεί να μας κάνει να αντιληφθούμε πώς, με την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου, μπορούν να διαφυλαχθούν τα εθνικά μας συμφέροντα.
Εμείς ως πολίτες μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι, γιατί έχουμε έναν σκεπτόμενο πρωθυπουργό που, διαλογιζόμενος, μεγαλώνει την πολιτική μας νύχτα και νανουρίζει την εθνική μας συνείδηση.
Κοιμόμαστε, για να ξεχάσουμε, λοιπόν, και τα κοκόρια του ΛΑ.Ο.Σ. δίπλα στο αυτί μας σιωπούν. Άλαλα αγρυπνούν και προσμένουν ένα ασυνείδητο άνοιγμα των ματιών μας μήπως και χρεωθούν καμιάν αφύπνιση.

Και δεν ξυπνάμε ούτε με κανόνια, από ό,τι φαίνεται…

Το παράπονο της Παπαρήγα

ΑΣΘΕΝΗΣ ΥΓΕΙΑ

Μικρόπνoοι οργανωτικοί σχεδιασμοί από το υπουργείο υγείας, έχοντας ως κύριο γνώμονα το κομματικό συμφέρον, οδήγησαν το Ε.Σ.Υ σε οριακό σημείο με αποτέλεσμα να αμφισβητείται ακόμη και η βιωσιμότητα του.
Η "οικονομία" στην υγεία μετέτρεψε τα ελληνικά νοσοκομεία σε πάσχοντες οργανισμούς. Η αδυναμία επίλυσης χρονιζόντων προβλημάτων έχει καταστήσει δυσχερή την προσπάθεια εξυγίανσης του Ε.Σ.Υ και η επίδειξη αδιαφορίας από τους αρμόδιους φορείς (διοίκηση νοσοκομείων - ΔΥΠΕ - υπουργείο) έχει σκορπίσει απαισιοδοξία ακόμη και στους "αμετανόητα" ρομαντικούς οραματιστές ενός ποιοτικού, αποτελεσματικού και διαχρονικά εκσυγχρονίσιμου Ε.Σ.Υ.

Η υγεία ασθενεί και το ολιγάριθμο ιατρικό, παραϊατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό δεν επαρκεί για να τη θεραπεύσει.
Η υγεία ασθμαίνει και δεν υπάρχει κρεβάτι για να ξαποστάσει παρά μόνο αφιλόξενα ράντζα και ατελείωτες ουρές αναμονής
Η υγεία καρκινοβατεί και οι καρκινοπαθείς κλείνουν πιο εύκολα ραντεβού με το θάνατο παρά με τον ογκολόγο τους στα "υπεράριθμα" αντικαρκινικά νοσοκομεία του κράτους μας.
Η υγεία χωλαίνει και οι πενιχροί μισθοί των λειτουργών του Ε.Σ.Υ καμουφλάρονται έντεχνα με φακέλους και φακελάκια, τα οποία αποκρύπτουν τη διάγνωση του προβλήματος και αφήνουν τη θεραπεία να "κουτσαίνει".
Η υγεία παραλύει και η "υπηρεσία" κέντρων αποκατάστασης αναπήρων τους βγάζει διαβατήριο για υγειονομικά προηγμένα κράτη.
Η υγεία δηλητηριάζεται και τα κέντρα αποτοξίνωσης και αλκοολισμού δεν έχουν το αντίδοτο.
Η υγεία σπαταλάται από ακριβοπληρωμένες και υπερκοστολογημένες προμήθειες και η κυβέρνηση επινοεί προσχέδια νόμων διαιωνίζοντας αυτό το φαινόμενο.
Η υγεία κάνει υπερωρίες, καταπατά τα εργασιακά της δικαιώματα και καταλήγει να προσφέρει κουρασμένες παροχές, συνοδευόμενες από διαγνωστικά λάθη και αγενείς συμπεριφορές.
Η υγεία πεθαίνει και -απ’ όσο γνωρίζω- δεν έχει συγγενική σχέση με το Λάζαρο, αλλά ούτε και ο υπουργός υγείας είναι απόγονος του θεού για να της προσφέρει ζωή.

Η πολιτεία εφαρμόζει άριστα την τακτική του αποπροσανατολισμού των μαζών. Ιεραρχεί τις εθνικές μας ανάγκες κατά πως τη συμφέρει, αναδύει αντικρουόμενα συμφέροντα διαφορετικών κοινωνικών ομάδων κυβερνώντας έτσι δια του "διαίρει και βασίλευε"!

Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΠΡΩΤΙΣΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ!

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από τις βέλτιστες παροχές υγειονομικών υπηρεσιών καθώς επίσης και την άμεση βελτίωση των συνθηκών εργασίας στον ευρύτερο χώρο της υγείας.


Ας ενώσουμε λοιπόν τις φωνές μας:
Πολίτες ασθενείς και υγιείς,
Νοσηλευτές συμβασιούχοι και μόνιμοι,
Ιατροί ειδικευόμενοι, ειδικευμένοι και επικουρικοί,
Να διεκδικήσουμε με συνοχή και συνέπεια την υγεία που μας αξίζει!

Το φαινόμενο Τσίπρας

Ασφάλεια ζωής

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ (κοσσο)ΒΑΡΟΣ

Παρόμοιες περιπτώσεις με αυτή του Κοσσυφοπεδίου υπάρχουν περίπου διακόσιες ανά την υφήλιο. Η Σερβία φαίνεται να πληρώνει πολιτικά λάθη του 1999 και ιμπεριαλιστικές τάσεις κατευθυνόμενων μερίδων λαών που ονειρεύονται πρωταγωνιστικούς ρόλους και υποδύονται ρόλους κομπάρσου σε όνειρα άλλων.

-Ατάραχη χτυπά η καρδιά του εθνικισμού στο παγκόσμιο σώμα δίνοντας ρυθμό σε ακραίες οργανώσεις, ζωή σε ψευδοκράτη.
- Η ειρηνική συνύπαρξη των λαών φαντάζει ρήση Αισώπεια στη σκέψη ενός ανθρώπου απλού.
-Ξέμπαρκοι οραματιστές θαρρούν πως ο φανατισμός τιθασεύεται μόνο με όραμα.
Σαν το λιοντάρι που ο λοστός μόνο το αγριεύει.
-Το διεθνές δίκαιο παραμορφώνεται συχνά στα χέρια συμφερόντων των δήθεν υπερασπιστών του. Κήνσορες που στα χέρια τους την πλαστελίνη των λαών φτιάχνουνε όπως θέλουν.
-Κράτη αιμοδιψή και αδίστακτα, με γλώσσα νόθα και αστήρικτη καταγωγή, κρύβουν την άγνοιά τους με μια ασιδέρωτη σημαία και δικαιολογούν την ύπαρξη τους με σύνορα από σπιρτόκουτα καμένα. Κράτη αδιάφορα και ασήμαντα παίζουν το ρόλο τους καλά, τόσο καλά, που γίνονται ρόλος και αυτά, ασυνείδητα, έστω για λίγα χρόνια.

Παράξενο μου φαίνεται πως στο όραμα του διεθνισμού, της ειρήνης των λαών, της συνεργασίας των ανθρώπων, της αντι-ρατσιστικής συνείδησης, της τολμηρής συμβίωσης, της κοινωνικής φροντίδας, εμείς κουνάμε το κεφάλι συγκαταβατικά στη δημιουργία κρατών με υποβαλλόμενη εθνική συνείδηση, τρέφουμε με μίσος άσβεστο λαούς ασυνείδητους, δημιουργούμε με τέχνη αριβιστές πολιτικούς.

Πώς η δημιουργία τέτοιων τελεσφόρων κρατών βοηθάει το ευρωπαϊκό και, κατά συνέπεια, το παγκόσμιο όραμα;
Πώς ενώνουμε,χωρίζοντας;
Τα βαλκάνια έγιναν ωρολογιακή βόμβα.
Ένας νέος πόλεμος είναι προ των πυλών.
Και εμείς ανταλλάσσουμε ονομασίες με τι; Τι ψάχνουμε να προφυλάξουμε;
Ξεπουλάμε τη γεωπολιτική μας σκέψη με πρόσκαιρους ψηφοθηρικούς πολιτικούς σχεδιασμούς.
Σαν ζώα ασχεδίαστα, κυνηγάμε την ουρά μας.
Πώς ενώνουμε, χωρίζοντας;
Πολιτικοί μας γίνονται γελωτοποιοί υπερδυνάμεων, φτιάχνουν τη διάθεσή τους, χαρίζουν, με ακροβατισμούς, όνειρα ελληνικά, ανθρώπινα. Με φτηνές διαπραγματεύσεις αγοράζουν εύνοια, με λάσπη χτίζουν προσωπικές φιλοδοξίες, με στυγνή αδιαλλαξία διχοτομούν ελπίδες. Εκπροσωπούν εμάς, δήθεν για μας, όλα για την πατρίδα, δήθεν για την πατρίδα. Και εμείς, συμμέτοχοι νοεροί, παρακολουθούμε βουβοί, χωρίς να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε ή να κάνουμε κάτι γι’ αυτό.
Το ίδιο ένοχοι.
Πώς ενώνουμε, χωρίζοντας;
Έρχεται και η Κύπρος με νέα κυβέρνηση και το ψευδοκράτος μπρελόκ στο θηλάκι της. Εκεί, τι θα προσφέρουμε;
Πόσα ακόμη κράτη θα αφήσουμε να δημιουργηθούν;
Πώς ενώνουμε, χωρίζοντας;

Μας παρέσυρε το ρέμα

Τηλεοπτικός χιονιάς

Ένας Έλληνας κάνει διακοπές στη Χαβάη.
Εκεί που τεμπελιάζει στην παραλία και αφήνει τον ήλιο να εργάζεται για το τροπικό του μαύρισμα, έρχεται δίπλα του ένας άλλος Έλληνας με μια μεγάλη βαλίτσα στο χέρι.
Σταματάει δίπλα του, ανοίγει τη βαλίτσα.
Βγάζει και στρώνει στην καυτή άμμο μια ολόμαλλη κουβέρτα.
Βγάζει από τη βαλίτσα και φοράει ένα γούνινο μαγιό.
-Μην την ψάχνεις, γνήσιο είναι, του λέει. Από αλεπού της Πίνδου.
Συνεχίζει και βγάζει έναν σκούφο.
-Μόλις τον έπλεξε η μάνα μου, λέει.
Συνεχίζει και βγάζει από τη βαλίτσα ένα ζευγάρι δερμάτινα γάντια
Έπειτα, και ένα ζευγάρι γούνινες μπότες.
-Καταπληκτικά βατραχοπέδιλα Καστοριάς, φωνάζει.
Στο τέλος φοράει και ένα ολόσωμο εφαρμοστό sleeping bang και ξαπλώνει
δίπλα στον έκπληκτο τουρίστα, ο οποίος και ρωτάει:
-Πολύ κρύο στην Ελλάδα;
-Μην τα συζητάς, χιόνι και παγετός, απαντάει και,
ξάφνου, αρχίζει να τουρτουρίζει.
-Κρυώνεις;, τον ρωτάει έντρομος ο τύπος.
-Πάρα πολύ.
-Μα εδώ έχει 45 βαθμούς Κελσίου.
-Έπαθα κρυοπαγήματα.
-Πώς;
-Δεν είχα τι να κάνω στο ξενοδοχείο και είδα τις ειδήσεις σε ελληνικό δορυφορικό κανάλι.
-Και οι τηλεπαρουσιαστές δεν ντρέπονται, που σε βομβάρδισαν με χιόνι;
-Δεν μιλάνε.
-Γιατί;
-Είναι χιονάνθρωποι.
-Και το ραδιόφωνο; Τι κάνει;
-Δίνει λύσεις, προτείνει…
-Πώς;
-Παίζει συνέχεια Πρωτοψάλτη.
-Ποιο τραγούδι;
-«Τότε ετοιμάσου για Χαβάη», και να ’μαι!!
-Να συστηθούμε; …Λευτέρης.
-…Θωμάς!!!

Ένα κλικ πιο κάτω

-Χειμώνας; Κρύο; Χιόνι; Πάγος; Γλίστρα; Σας λέει κάτι, Έλληνες;
-Οκ., το ’πιασα. Κατέβηκε η Ελλάδα ένα κλικ πιο κάτω και έπιασε Ισημερινό.
-Καλοκαίρι; Ζέστη; Ήλιος; Κάψα; Έγκαυμα; Σας λέει κάτι, Γερμανοί;
-Να δω τώρα που γίνατε Βαλκάνιοι θα αναγνωρίσετε το Κόσσοβο;

Εγκεφαλικά κατάγματα

Κατά 40% αυξήθηκαν τα περιστατικά στο Κ.Α.Τ των Αθηνών. Ο παγετός γλιστρά σε πτώσεις και μεταφέρει κατάγματα στην Πρωτεύουσα.
Κατά 40% αυξήθηκαν τα εγκεφαλικά σε Φλώρινα και Καστοριά. Ο πανικός γλιστρά σε τηλεοράσεις και μεταφέρει αγανακτισμένα εγκεφαλικά στην επαρχία.

«Βαρεμένου» λέξεις

Σε τηλεοπτικό παράθυρο παρακολούθησα γνωστό δημοσιογράφο να προτείνει να ρίξουν θαλασσινό νερό στους δρόμους των Αθηνών, για να μην πιάσει ο πάγος.
-Και αν κάποιος πολίτης πνιγεί; Αναλαμβάνετε την ευθύνη, κύριε;
-Έχει επαρκή αριθμό ναυαγοσωστών ο Δήμος;
-Υπάρχουν αστικά-γόνδολες για τη μαζική μεταφορά πολιτών;
-Και το αποχετευτικό;

Αα, ξέχασα! Ο δημοσιογράφος έχει και όνομα: Βαρεμένος!

Χιονιάς-show

Σύσσωμοι οι κάτοικοι του κάστρου των βορείων προαστίων των Αθηνών κατέθεσαν συμμετοχή στο νέο τηλεπαιχνίδι Χιονιάς-show. Έδωσαν συνέντευξη σε μια τριμελή επιτροπή Εσκιμώων, όπου ανέλυσαν τη δράση τους για την αντιμετώπιση του τηλεοπτικού πολιορκητή Χιονιά. Οι επιλεγμένοι από την επιτροπή έκαναν τις τελευταίες ενέργειες πριν τον τηλεοπτικό τους αποκλεισμό.
Με συντονισμένες επιδρομές λεηλάτησαν τις κονσέρβες των καταστημάτων τροφίμων.
Με πελατειακούς εκβιασμούς έσπασαν την απεργία των πρατηριούχων και τροφοδότησαν τους καυστήρες τους με μαύρο χρυσό.
Με ψηφοθηρικές τακτικές οδήγησαν τη Γ.Σ.Ε.Ε. να απαιτήσει από τους εργοδότες να συνδράμουν στην εργασιακή τους απουσία με μισθολογική παρουσία.
Με επιτοκιακούς δανεισμούς τροφοδοτήθηκαν με γεννήτριες ηλεκτρικού ρεύματος, σε περίπτωση διακοπής του λόγω χιονόπτωσης (εδώ παραδειγματίστηκαν από την διακοπή του ρεύματος στο Υπουργείο Πολιτισμού λόγω πτώσης του «Γενικού»).
Πόσοι, άραγε, τηλεοπτικοί Βορειοπροαστίτες παίκτες θα αντέξουν στην εικοσιτετράωρη πολιορκία του κατακτητή Χιονιά;
Πρώτοι υποψήφιοι για αποχώρηση από το κάστρο και παράδοση στα χέρια του τηλεοπτικού χιονιά είναι οι εξής:
1) Κωνσταντίνος Καλοπερασάκης ο Β΄. Θεωρείται αδύνατο να κοιμηθεί το βράδυ, εάν δεν γευματίσει με φρέσκο σολομό Ειρηνικού (οι του Ατλαντικού έχουν τοξίνες) που παραλαμβάνει κάθε βράδυ από την αποβάθρα του λιμανιού του Πειραιά, φερμένο από γαλαζοαίματα δελφίνια του τζακιού.
2) Ελισάβετ Γουνοζώη η Γ΄(-τα). Θεωρείται αδύνατο να μη βγάλει βόλτα τα κινέζικα σκυλάκια της στην πλατεία Κολωνακίου, όπου το καθημερινό αριστοκρατικό αεράκι της πλατείας ποτίζει με οξυγόνο -στην κατάλληλη αναλογία- το γουνάκι που τυλίγει τους αστραγάλους τους και παρέχει την απαιτούμενη ποιότητα στη σκυλότριχα!

Η αγωνία των πληγέντων από τον παγετό έχει φτάσει στο κατακόρυφο για το ποιος θα αποχωρήσει από το κάστρο-show.
Τα τηλέφωνα των δελτίων ειδήσεων είναι ανοιχτά όλο το 24ωρο. Η ψήφος είναι διακαναλιακή και με την ελάχιστη χρέωση του ενός ευρώ χωρίς Φ.Π.Α..

Εγώ λέω να αποχωρήσω…και εσείς, φίλοι μου, κλείστε τα μάτια στο κρύο!

Άλμα εις μήκος

-Μπαμπά, μπαμπά, ο Κουκοδήμος θα πάει στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου;
-Ποιος τα λέει αυτά, αγόρι μου;
-Οι βουλευτές της Ν.Δ., μπαμπά μου. Λένε ότι καλύτερα να το γυρίσει στο άλμα εις μήκος.
-Δεν έχουν και άδικο, εδώ που τα λέμε.
-Και, ρε μπαμπά, θα τα καταφέρει να εκπροσωπήσει την Ελλάδα απροπόνητος;
-Εε όχι και απροπόνητος, αγόρι μου. Εδώ πήδηξε από τον Κλαδά με ένα κυβερνητικό αλματάκι στο Σ.Δ.Ο.Ε.. Εκεί του άπλωσαν πέντε εκατομμύρια αφορολόγητα ευρώ σε μήκος και τα πήδηξε με την πρώτη. Ύστερα πήδηξε από τον κήπο στην ταράτσα τού Τριανταφυλλόπουλου με ένα φιλικό άλμα. Στο τέλος - τέλος, κατάφερε και πήδηξε ολόκληρη τη Ν.Δ.. Μια χαρά προπονημένος είναι…
-Και αν δεν του επιτρέψει ο πρωθυπουργός- που είναι και θυμωμένος μαζί του- να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς;
-Θα κατέβει ανεξάρτητος, αγόρι μου.
-Και αν πάρει το χρυσό; Τι θα παίζουν τα μεγάφωνα στο στάδιο, ρε μπαμπά;
-Το soundtrack από το «Νονό», αγόρι μου!!

Έγκλημα χωρίς τιμωρία

Σας θυμίζω το περιστατικό που έλαβε χώρα στο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας σε πρόσφατο χρόνο:
Δύο νεαροί αλλοδαποί, κατηγορούμενοι για την κλοπή της τσάντας μιας κυρίας, τιμωρήθηκαν από κάποια όργανα της τάξης (που σίγουρα αποτελούν την εξαίρεση) με την αποτελεσματικότατη μέθοδο του αλληλοβασανισμού κρατουμένων.
Οι δύο νεαροί πήραν τα νούμερα ένα και δύο αντίστοιχα, αλληλοχτυπιόντουσαν με ρυθμό και σειρά υπό την επήρεια φωνητικών εντολών, εξυβρίζοντας ο ένας τον άλλο με οργή και πειθώ.
Ο Έλληνας Φρόϋντ του αστυνομικού τμήματος, ο κύριος Νικόλαος Τσίντζας, (γιατί κάποτε σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να κατονομάζουμε την ντροπή) θεώρησε ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα αναμόρφωνε προσωπικότητες, θα αποφόρτιζε πράξεις θυμού, θα αποτίναζε σκέψεις εγκληματικές, θα γαλήνευε τραχείες συμπεριφορές, θα διέπλαθε ήθη και αρχές. Την πράξη του αυτή βιντεοσκόπησαν οι συνάδελφοι και ένθερμοι υποστηρικτές της θεωρίας του, για να την καταχωρήσουν στον ηλεκτρονικό τύπο και να ’ρθει στα μάτια μας ως «η εξομολόγηση ενός σαδισμού».
Η ελληνική δικαιοσύνη θεώρησε σκόπιμο να αναλάβει δράση και να αποδώσει τις όποιες τυχόν ευθύνες τραυμάτισαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Γέμισε τη φαρέτρα της βέλη μονόχρωμα, ρατσιστικά και βγήκε για κυνήγι.
Ιχνηλατώντας πάτησε σε χνάρια ανώτερων φυλών, όπου δε δυσκολεύτηκε, ταίριαζαν οι πατούσες τους. Ένα, ένα, ανακάλυψε, κρυμμένα και απροστάτευτα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και στόχευσε καλά… και ιδού τα αποτελέσματα:
Ο αστυνομικός Τσίντζας Νικόλαος κρίνεται αθώος, αφού η ποινή του μετατρέπεται από βασανισμό σε… προσβολή της προσωπικότητας.

Τελικά η δικαιοσύνη δεν είναι τόσο τυφλή, βλέπει με το ένα μάτι…το καλό…αυτό της άριας φυλής!!!

«Μοιρόφερτες» κακοτοπιές

Ξέφτισε ο ορθολογισμός
μαζεύει τα κουρέλια του,
Βδέλλα γριά ο λογισμός
βράζει ζουμί απ’ το αίμα του.

Φαντασιώσεις μαγισσών
πυξίδες ναυτικές φθηνές,
Χειρομαντείες ερπετών
συρμένες δερματονυχιές.

Κάρτες της τράπουλας λειψές
σου χάλασαν τη μοιρασιά,
Σχέδια σου φτιάχνει ο καφές
του ποτηριού μελλοντικά.

Μάντεις ανύποπτων στιγμών
καρτερικά σε αναζητούν,
Χάρτες μελλούμενων καιρών
σε ζωγραφίζουν να σε βρουν.

Σκόρπια παιχνίδια τυχερά
ποτίζουν την ελπίδα σου,
Του πεπρωμένου αναδουλειά
κοντανασαίνει η αλμύρα σου.

Μοιρόφερτες κακοτοπιές
βρεγμένα άγρια σκυλιά,
Κακοραμμένες ενοχές
μια ντεμοντέ πρωτομαγιά.

Η άκρη του νήματος

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κάνει αντιπολίτευση στη Ν.Δ..
Ο ΣΥΝ κάνει αντιπολίτευση στο ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Το Κ.Κ.Ε. κάνει αντιπολίτευση στον ΣΥΝ.
Πάντως η Ν.Δ. μπορεί στη χώρα να μην τα πολυκατάφερε αλλά την αντιπολίτευση την έβαλε σε σειρά!
Όσο για το ΛΑ.Ο.Σ., δεν συμμετέχει σε αυτή την αντιπολιτευτική τροφική αλυσίδα, γιατί είναι παμφάγο και δεν του βρίσκουν θέση.
Το κακό με το ΛΑ.Ο.Σ. είναι ότι τσιμπάει από παντού και ποτέ δεν χορταίνει, γι’ αυτό και τρώει και λίγο από τα σωθικά του, βλ. Αθήνη.
Πιο χορτάτος από όλους ο ΣΥΝ.. Τρώει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε μεγάλες ποσότητες.
Από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εύχονται «στο λαιμό να του κάτσουν…».
Και η Ν.Δ. του χτυπάει την πλάτη…αχώνευτο το ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Το Κ.Κ.Ε. φωνάζει ότι το παιδί (συν) που βγήκε από τα σπλάχνα της είναι νόθο και δεν δικαιούται κληρονομιά…
Πιθανολογείται ότι πατέρας του ΣΥΝ είναι ο Πασχάλης…
Δικηγόρος του Κ.Κ.Ε. για την πατρότητα του ΣΥΝ είναι ο Κούγιας.
Ο Κούγιας παλεύει να βγει το Κ.Κ.Ε. κυβέρνηση.
Έτσι, θα δοθούν τα λεφτά από τους πλούσιους στο λαό και αυτός θα πάρει πίσω τα λεφτά του από τη Βατίδου.
Η Βατίδου βγάζει τακούνι να υπερασπιστεί τη Ν.Δ. και τα λεφτά της που κέρδισε με μόχθο και αίμα!
Αίμα δε χύθηκε μεταξύ Καρατζαφέρη και Ρουσόπουλου, τελικά!
Τα βρήκαμε με τον κυρ Θόδωρο, είπε ο -«απειλών» με αποκαλύψεις- πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ..
Μην εκπλαγείτε αν τον βλέπετε τακτικά στα παράθυρα της Ζαχαρέα. Θα απλώνει τα ρούχα του ο νοικοκύρης Γιώργος…
Τα βρήκανε και οι Παπανδρέου«-»Βενιζέλος.
Άλλωστε τι τους χώριζε; Μια παύλα «προεδρική». Τη ροκανίζει σιγά - σιγά ο Βενιζέλος. Μόλις τελειώσει, θα πάει στο «υ», μετά στο «ο», το «έ», το «ρ», το «δ» και…ο Γιώργος Παπάς στο Άγιο Όρος.
Τα βρήκαν και οι Τσίπρας-Κουβέλης. Ίδια παύλα άλλωστε…
Αλλά ο Αλέξης δε φοβάται…Βλέπετε…φαφούτης ο Κουβέλης…
Τον πήραν τα δόντια…sorry…τα χρόνια εννοώ.
Αυτοί πώς τα βρίσκουν τόσο εύκολα, απορώ.
Εγώ ένα κουβάρι έχασα μέσα σε αυτό το «φιλικό» σχόλιο και «στο λόγο της αντρικής μου τιμής», ψάχνω ακόμα να το βρω!!!

«Άηχοι» χειροκροτητές

Η αποστροφή στο δικομματισμό δε γιγαντώνει νάνους, απλά φουσκώνει το μπαλόνι. Το φαινόμενο «Τσίπρα», σίγουρα, τρέφεται από τους νεκρούς ιστούς του δικομματισμού και θα ήταν πολιτικά χαζό να γύριζε την πλάτη του σε ξεκούραστη τροφή.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που πλήττεται περισσότερο, εξ αριστερών του, μαλώνει με τα ρούχα του, αν ψάχνει στον ΣΥΝ αιτίες,για να δικαιολογήσει την ιδεολογική του γύμνια.
Άντυτες άναρθρες κραυγές δεν του ταιριάζουν, και ας πέφτει αλάτι στις πληγές, και ας το ρίχνουν σκόπιμα, με «τακτ» και «στυλ» βελούδινοι ΣΥΝασπιστές. Αυτά έχει η πολιτική, με αυτά θα έχεις να κάνεις.
Η ατμομηχανή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έρχεται από μακριά, χρόνια τσουλάει σταθερά, λαδωμένη και καλά γρασαρισμένη, καλοσυντηρημένη από μεγάλη μερίδα του λαού. Μα τώρα πάει με προσοχή, γεράσανε οι ράγες. Θέλει καινούργιους δρόμους με στροφές στην κοινωνική πολιτική και ευθείες στην τεχνολογία και τον εκσυγχρονισμό. Πέρασαν οι εποχές που η μείζων αντιπολίτευση δεν έπαιρνε πολιτικά ρίσκα φοβούμενη το κόστος. Δεν ωριμάζουν έτσι πλέον τα φρούτα, για να πέσουν. Η αφύπνιση πολιτικών μαζών και η πολυπόθητη κοινωνική κινητικότητα χρειάζεται βαγόνια επαναστατικών, άγουρων ιδεών με κομφόρ ριζοσπαστικών θέσεων. Καινούργιες, ρηξικέλευθες προτάσεις, νέους ελπιδοφόρους σχεδιασμούς, εύληπτους ορίζοντες, ανοιχτόχρωμα οράματα. Η διαδρομή του τρένου πρέπει να είναι ευχάριστη, δελεαστική, να έχει ενδιαφέρον. Δεν πρέπει ο οδηγός να κοιτάζει ποιοι κατεβαίνουν αλλά πού πηγαίνει και πώς θα ανεβάσει άλλους.
Ο λαός δεν είναι μόνο για τα εύκολα, δεν ξέχασε να διεκδικεί, ψάχνει από κάπου να πιαστεί, πολλές φορές ενστικτωδώς, τυφλά, και ας δέθηκαν τα μάτια του με δάνεια και ακάλυπτες επιταγές.
Το τρένο της μεγάλης διαφυγής προς το μέλλον, θα καταληφθεί από πάμπολλους δραπέτες μιας χούφτας ονείρων, ιδεολογικούς παραλήπτες με παραδεισένια εργατική σκέψη και ελπίδα για ζωή, μόνο αν η μηχανή σφυρίζει, όποτε τη χρειάζεται ο λαός, μόνο αν τιμονιέρης έχει οδηγό το τελευταίο βαγόνι.

Κοιτάζοντας πίσω, πηγαίνεις μπροστά. Κοιτάζοντας δίπλα σου, φτάνεις μακριά.
Δεν είν’ μόνο δικά σου τα όνειρα.

Τώρα, εάν ο Τσίπρας είναι πολιτικός νάνος ή γίγαντας, εάν είναι φαινόμενο ή απλά μας απατά, θα φανεί στο μέτρημα του χρόνου.
Εάν είναι μπαλόνι φουσκωμένο, τότε εύκολα θα σκάσει και, αν όχι…, δε χάνεται ούτε μ’ απειλή ούτε μ’ αδιαφορία.
Αυτό, βέβαια, θα φανεί στο χειροκρότημα…

Και αν μείνουν άπραγοι και αδρανείς…κομμένα χέρια θα φορούν…άηχοι χειροκροτητές… αυτών που γίνονται γι’ αυτούς, χωρίς να συμμετέχουν…

Ανέμελες νεφρεκτομές

Μονόνεφροι νεόπλουτοι,
πιο ελαφριοί ελάχιστα σε βάρος
και ασήκωτη συνείδηση,
γυρεύουν κράτη δύστυχα
ψάχνουν γονείς ξερακιανούς,
μανάβηδες-παραγωγείς παιδιών της λαϊκής,
πραμάτεια να κουρσέψουνε
φρέσκια, αιμόφυρτα ζεστή.


Κλέβουν δικαίωμα στη ζωή
και προχωρούν αγέραστοι και ανέραστοι
με ανάσα ημιτελώς ευνουχισμένη,
κοιτάζουν πίσω τους κλεφτά,
παιδιά φορούνε μιαν ουλή
στο μεσοπλάι του κορμιού
και ανέμελα στην καταχνιά
κλωτσάνε μια μπάλα.


Οι τύψεις μπάντα έχουνε,
παίζουν αδιάκοπα, υπόηχα,
πάνω σε αργυρά κρουστά
στ’ αυτιά τους γυροφέρνουνε,
φέρτε μεγάλα τύμπανα,
παίξτε απάνω, δυνατά, με κονδυλιές
χαράξτε στη μεμβράνη τους
τον τυχοδιωκτισμό.

Το νόμισμα έχει δύο όψεις

Γράμμα…

Μετά από τις καταγγελίες που προέκυψαν για παράνομη χρηματοδότηση των δύο μεγάλων κομμάτων της χώρας μας από τη Γερμανική εταιρία Siemens, με απώτερο σκοπό την επιλογή προϊόντων της από την εκλεγμένη Ελληνική κυβέρνηση, το πολιτικό σκηνικό άρπαξε φωτιά.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ αποφάσισε να «ξεκουκουλωθεί», να «αυτοκαθαρθεί». Ζήτησε τη σύσταση εξεταστικής-της mizens-επιτροπής έτσι ώστε να αναλάβουν τα δύο μεγάλα κόμματα τις πολιτικές ευθύνες που τους αναλογούν. Τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης, ευθύς, συμφώνησαν με την πρόταση αυτή και ετοιμάστηκαν να σιγοτραγουδήσουν παραδοσιακά τραγούδια Ζαλόγγου μια και «όποιος είναι έξω από το χορό πολλά τραγούδια ξέρει».
Η Ν.Δ αρνήθηκε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής θέτοντας ως επιχείρημα την καθυστέρηση του έργου της δικαιοσύνης στην πολύκροτη υπόθεση. Το πότε θα αποδοθεί δικαιοσύνη είναι ένα αναπάντητο προς στιγμήν ερώτημα, αν και η δικαιοσύνη κινείται με ταχύτητα φωτός, αφού κατάφερε σε δεκαπέντε μόνο μήνες να μεταφράσει από τα γερμανικά στα ελληνικά όλη τη χαρτούρα της υπόθεσης.
Η Ν.Δ κατηγορεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ ότι «φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης» αλλά στα πολιτικά πηγαδάκια λέει χαρακτηριστικά:
-Καλά, αυτοί έφαγαν το γάιδαρο και φωνάζουν; Αν βγουν όλα στο φως αυτοί θα ζημιωθούν παραπάνω, μια και εμείς φάγαμε μόνο την ουρά του γαϊδάρου!
Πάντως και εγώ προβληματίζομαι αρκετά με τη στάση της Ν.Δ.
Το γάιδαρο κανονικά τον κοιτάζουν στα δόντια και όχι στην ουρά.
-Μήπως τελικά η ουρά δεν είναι γαϊδάρου αλλά παγωνιού;








Κορώνα…


Η γερμανική εφημερίδα BILD, προσπαθώντας να εξηγήσει στους αναγνώστες της τι συνέβη με την υπόθεση Siemens στην Ελλάδα, βασίστηκε στην ελληνική λέξη μίζα την οποία και εξήγησε χρησιμοποιώντας το ελληνικό λεξικό.
Μίζα: -μικρός ηλεκτρικός κινητήρας που προκαλεί την αρχική κίνηση σε μηχανές εσωτερικής καύσεως.
-το αρχικό χρηματικό ποσό που καταβάλλει ο παίκτης σε κάθε παιχνίδι ιδίως χαρτοπαικτικό: Καλύπτω / σκεπάζω τη μίζα μου.
-μερίδιο από ύποπτες επιχειρήσεις ή εκδουλεύσεις (την υπόθεση Siemens εννοεί ο ποιητής…)

Η Ελληνική εφημερίδα ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ αποφάσισε, μέσα από αυτή τη στήλη, να προχωρήσει στη δωρεάν εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας στους αναγνώστες της και μάλιστα από σήμερα. Ξεκινάμε λοιπόν και μαθαίνουμε την πρώτη μας λέξη στα γερμανικά η οποία είναι:
Opfer (θύμα): -αυτός που υφίσταται τα αποτελέσματα μιας κακόβουλης
συμπεριφοράς: Έπεσε θύμα συκοφαντίας / δυσφήμησης.
-αυτός που υφίσταται τις σοβαρές συνέπειες ενός ατυχήματος, μιας καταστροφής κτλ.: Tα θύματα των τροχών / του σεισμού / της θεομηνίας.
-αυτός που υφίσταται τα αποτελέσματα μιας βίαιης ή εγκληματικής ενέργειας: θύμα δικτατορίας / ναζισμού.

Τελικά, μήπως έγινε αποδεκτή εκείνη η αίτηση του Πάγκαλου για την αποζημίωση των ελληνικών θυμάτων από τους Γερμανούς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μας κατέθεσαν τα λεφτά-με ταχυδρόμο τη Siemens-σε ειδικό λογαριασμό;

Κατακτητές της δημόσιας τάξης

Στην πόλη του Μεξικό ο Δήμαρχος δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών. Αποδεχόμενος την αδυναμία του, υιοθέτησε ανορθόδοξα μέτρα για να καταπολεμήσει την εγκληματικότητα, τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις γυναικών σε δημόσιους χώρους, τις απαγωγές παιδιών κ.τ.λ.. Ένα από τα μέτρα αυτά που έχει ενδιαφέρον να αναφέρω είναι τα «γυναικεία λεωφορεία», στα οποία οι επιβάτες είναι αποκλειστικά θηλυκού γένους. Ο λόγος είναι οι χιλιάδες καταγγελίες που έφταναν στο Δημαρχείο για σεξουαλικές παρενοχλήσεις γυναικών στα λεωφορεία σε καθημερινή βάση. Προς το παρόν εξυπηρετούνται δύο γραμμές με άμεσο στόχο να φτάσουν τις δεκαπέντε.
Οι αποφάσεις αυτές των μεξικανικών αρχών καταδεικνύουν ολοφάνερα την πολιτική τους αδυναμία να διασφαλίσουν την σωματική ακεραιότητα των πολιτών, κάτι που σίγουρα τους καθιστά πολιτικά ανεπαρκείς.
Εν αντιθέσει με το Μεξικό, στην ευνομούμενη Ελλάδα αντιμετωπίζουμε πλέον ελάχιστα κρούσματα βίας και αυτά απομονώνονται και καταστέλλονται χάρη στις νέες τολμηρές μεθόδους των κυβερνώντων υπευθύνων για τη δημόσια τάξη της χώρας. Τελευταίο τους επίτευγμα αποτελεί η σύσταση ενός νέου σώματος αστόλων με ένστολες δραστηριότητες. Πρόκειται για το παρα-αστυνομικό τάγμα χρυσαυγιτών. Αποτελείται από ένθερμους πατριώτες που, με μηδαμινή εκπαίδευση και αφιλοκερδώς, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην πατρίδα, όποτε αυτοί θεωρήσουν ότι θα τους χρειαστεί. Σημαιοφόροι του Έθνους, γίνονται ένα με τις ειδικές αστυνομικές δυνάμεις και κυνηγούν με γενναιότητα και τόλμη εξτρεμιστές αριστεριστές, αντιρατσιστικές οργανώσεις και κάθε λογής ταραξίες. Κατά την επίθεση νομιμοποιούνται να οπλοφορούν με μαχαίρια, τσεκούρια, σπαθιά και ό,τι άλλο μπορεί να τους προστατέψει από τους ταραξίες-διαδηλωτές.
Βέβαια, η προσφορά τους στο Έθνος δε θα παραλειφθεί. Η κυβέρνηση τελεί υπό σκέψη να τους προτείνει μονιμοποίηση και συνένωση τους με τους αγροφύλακες σε ένα σώμα, αυτό των «αδιάφθορων Ελλήνων λεγεωνάριων», και να τους στέλνει σε αποστολές στο εξωτερικό για την πάταξη της κατά τόπους εγκληματικότητας.

Οπότε, ας περιμένει λίγο το Μεξικό…έρχονται οι Έλληνες κατακτητές της τάξης!

Αν έχεις τύχη, διάβαινε…

Η Κροατία επιλέγει να διασχίσει ένα διαφορετικό από την Ελλάδα μονοπάτι, για να φτάσει (σ)την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η υποψηφιότητα της για μέλος της Ε.Ε., συμβαδίζει με μέτρα υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων, αφού μειώνει τις τιμές στα καταναλωτικά αγαθά έως και 12%, δεν αυξάνει το ρεύμα και παγώνει τους φόρους, ενώ η Ελλάδα συνεχίζει, ως πλήρες μέλος της Ε.Ε., να κάνει το παγώνι (σήμερα είναι η τιμητική του).
Εμείς, πάλι, προχωρήσαμε στην ένταξη στην Ε.Ε. με καθήλωση των μισθών και των συντάξεων, αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων, κατακόρυφη άνοδο των τιμών όλων των αγαθών. Σφίξαμε το ζωνάρι όσο μας είπαν, στο τελευταίο κουμπί. Τώρα που συνηθίσαμε, το αφήνουνε σφιγμένο πάνω μας, στη μέση μας, μην πέσουν τα μπατζάκια μας…φανεί η γύμνια μας.
Τελικά φαίνεται ότι υπάρχουν πολλές Ευρωπαϊκές Ενώσεις. Σε άλλη είμαστε εμείς, σε άλλη πάει η Κροατία. Άντε τυχερούληδες Κροάτες, θα περάσετε καλά!
Όσο για μας, πήγαμε στα τυφλά. Ούτε το μέρος διαλέξαμε ούτε τις τιμές ρωτήσαμε ούτε η τύχη μας βοήθησε…
Ααααα ρε Ελλάδα, καλή είσαι αλλά… γκαντέμω ρε γαμώτο!!

Πολιτικά χαστούκια

-Μπαμπά, μπαμπά, αν ρίχνεις χαστούκια σε επωνύμους, μπορεί να γίνεις βουλευτής;
-Ναι, αγόρι μου, αλλά ποιο κόμμα θα σε πάρει;
-Μα θα τους κουβαλήσεις ψήφους, ρε μπαμπά.
-Συμφωνώ, παιδί μου, αλλά θα έχεις αντιπολίτευση τους χαστουκισμένους!

Δόξα σοι, ο Θεός

θα σε βγάλω από τη μπρίζα

Ξεκούρδιστα παράσιτα

Όλη η Ελλάδα σε ένα DVD. Χώρεσαν όλοι, χώρεσαν όλα.
Η ανεργία και η φτώχια συμπυκνώθηκαν σε ηλεκτρονική μορφή και έπιασαν, με διπλωματία, μια γωνιά στην ηλεκτρονική αποθήκη της εξωτερικής πολιτικής.
Οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι εργάτες, οι βιοτέχνες, οι μικροέμποροι, βρήκαν καταφύγιο στο δαιδαλώδη λαβύρινθο του ασφαλιστικού Μινώταυρου.
Ο παραμορφωμένος εκλογικός νόμος έκανε λίφτινγκ να διατηρήσει την ασχήμια του.
Η διαφθορά συγκατοίκησε με τη σήψη στο ηλεκτρονικό καλυβάκι που με μεράκι και προγράμματα έχτισε ο Α.Σ.ΕΠ..
H φιλανθρωπία ξανάνιωσε. Κακό υποκατάστατο μιας αξιοπρεπούς κοινωνικής πολιτικής, αντάλλαξε πρόσκαιρα το δάκρυ με το γέλιο, τη λύπη με χαρά. Με δόλο, στα υπόγεια του DVD.
Ανάγωγες απομαγνητοφωνήσεις στοιβαχτήκαν στο ηλεκτρονικό μουσικό δωμάτιο. Ανακατεύτηκαν σ’ ένα τζουκμπόξ μαζί με Θεοδωράκη, Χατζηδάκη, Μαρκόπουλο, Ξαρχάκο, Λοΐζο, Σαββόπουλο. Ένα δύσοσμο μίγμα, ένας οικολογικός κάδος απορριμμάτων.
Ο ηλεκτρονικός σκύλος που φύλαγε τις ηλεκτρονικές Θερμοπύλες της ιστορίας μας κουράστηκε να κυνηγάει αποχαρακτηρισμένους Ιούς. Μαζεύτηκε σπιτάκι του, ξάπλωσε, αποκοιμήθηκε. Η γάτα ακολούθησε, πλάγιασε στο πλευρό του. Και το ποντίκι φώλιασε στο στόμα της, να ζεσταθεί απ’ τα χνώτα της και να τραφεί απ’ το σάλιο της. Ξεκούρδιστο παράσιτο με ουρά που ψάχνει την ηλεκτρονική του επιβίωση.
Όλη η Ελλάδα σε ένα DVD. Εκφυλίστηκαν όλοι, εκφυλίστηκαν όλα.

Πασοκοδιλήμματα

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι σε δίλημμα.
Να κάνει το συνέδριο το Φεβρουάριο ή το Μάρτιο;
Να κάνει Όμιλο Προβληματισμού ή να μην κάνει;
Να κάνει αντιπολίτευση ή να μην κάνει;

Ο κόσμος του ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι σε δίλημμα.
Να ψηφίσει αυτό που βλέπει ή να μην το ψηφίσει;

Γιατί δεν κάνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ Όμιλο «Διλημματικών» Σοσιαλιστών (Ο.ΔΙ.ΣΟ.);

Χρίστόδούλός με τόνο

Κοιμήθηκε τη Δευτέρα το πρωί ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αφήνοντας με την τελευταία του πνοή ένα σημαντικό πολύπλευρο έργο εννέα χρόνων. Ένα έργο, θετικό ή αρνητικό, η ιστορία θα το κρίνει. Ένα έργο αναμφίβολα αξιοσημείωτο.

Ένας εκκλησιαστικός ηγέτης με πολιτικές προεκτάσεις στη σκέψη του και εθνικιστικές παρεμβάσεις στο λόγο του. Ένας θρησκευτικός καθοδηγητής προσαρμοσμένος στις ανάγκες των καιρών μα παρασυρμένος από την αξία του λόγου του. Επικοινωνιακός από άμβωνος, αρεστός στους πολλούς, μα μοναχικός στις αποφάσεις του, μη αποκλίνοντας από «την αρχή του ενός ανδρός». Ένας άξιος προστάτης του κλήρου, ένας αταίριαστος μα αξιοζήλευτος διαπραγματευτής των συμφερόντων της Εκκλησίας.
Ένας προσιτός Πατέρας στους νέους ανθρώπους, μεταλαμπάδευσε, στην «καθομιλουμένη», την πίστη, διαφύλαξε με ανέκδοτα την ηθική, αποχαιρέτησε μπουκάλια γυάλινα με χάρτινα μηνύματα γεμάτα αγάπη, αφήνοντάς τα να ταξιδέψουν σε κύματα ερτζιανά, με προορισμό τις καρδιές των ανθρώπων.
Ένας έξυπνος άνθρωπος που φόρεσε πολλές φορές το μανδύα του εθνάρχη, προκατάβαλε το λαϊκό αίσθημα με πολιτικές τοποθετήσεις αγγίζοντας σε μεγάλο βαθμό τα όρια του λαϊκισμού, προκάλεσε άστοχες λαοσυνάξεις με στοιχεία πολιτικού εκβιασμού, διαδραμάτισε ρόλους που δεν του ανήκαν.
Ένας ρασοφόρος εκφραστής διεθνών αγωνιών, ένας αυτόκλητος υπερασπιστής των εθνικών μας θεμάτων.
Από όσα προαναφέρω διαφαίνεται ένα προφίλ ανθρώπου που κατάφερε να διχάσει τον κόσμο, να διαχωρίσει τις θέσεις και τις πρακτικές του από τους προκατόχους του, χωρίς ο διαχωρισμός αυτός, δυστυχώς, να αγγίξει τις σχέσεις εκκλησίας-κράτους. Κινούμενος σύμφωνα με τη ρήση «έχεις εχθρούς, άρα έχεις άποψη», διεκδίκησε τη λαϊκή στήριξη με τόλμη, θάρρος, θράσος, κατάφερε να σηκώσει τον εκκλησιαστικό πήχη ψηλότερα, να δώσει νόημα στην πίστη των πιστών και απαντήσεις στην αμφισβήτηση των θρησκευόμενων αντιρρησιών, έδωσε ρόλο πρωταγωνιστικό στην εξασθενούσα ορθοδοξία να ορθοτροπήσει.

Ορμώμενος από τη φράση «ο αποθανών δεδικαίωται» κρατώ, απ’ όσα παραπάνω έγραψα, μόνο τα σκούρα τονισμένα γράμματα, αυτά που ομορφαίνουν τη σκέψη μου, που δίνουν γεύση στην ανάμνηση, κουράγιο στη ζωή μου και αφήνω τ’ άλλα ατόνιστα, ασήμαντα, αδιάφορα…

Καλό ταξίδι Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και πάσης Ελλάδος…

Μουγκό μέλλον

-Mπαμπά, μπαμπά, θα μου αγοράσεις ένα κασετοφωνάκι να καταγράφω τις συνομιλίες των φίλων μου;
-Αυτό, αγόρι μου θεωρείται προϊόν υποκλοπής.
-Πού ζεις, ρε μπαμπά; Αυτό είναι το επάγγελμα του μέλλοντος, και μάλιστα, με πολλά λεφτά.
-Τότε, αγόρι μου, θα κάνουν κόμμα οι μουγκοί και θα κερδίσουν και τις εκλογές.
-Και θα έχουμε πρωθυπουργό μουγκό, ρε μπαμπά;
-Καλύτερα μουγκός, αγόρι μου, παρά να αυτοαποκαλείται κάθε μέρα κυνηγός διαφθοράς.

Ακριβό καλαμπούρι

O «Κα(λα)μπουράκης» έκανε «Οικονομέα»,
μάζεψε πέντε τάλιρα,
τράβηξε για τη Χίο.
Τις διακοπές του διάλεξε,
να κάνει λάθος εποχή
και «Τρέμη» από το κρύο.


Στο λιμανάκι του νησιού,
«Εσπρέσσο» ζήτησε να πιει,
μαστίχα Χίου μάσησε.
Και κείνη αποτυπώματα,
πήρε από τα δόντια του
και τον απαθανάτισε.


Το ’λεγε ο …καιροσκόπος του,
στου «Πρετε-αστέρη» τα γραφτά,
να μην αλλάζει γνώμη.
Τη μοίρα του «σΤΡΑΓΚΑλισε»,
και έφτασε τώρα να ζητά
δημόσια συγνώμη.


Ο «Ταρζάν» τον συγχώρησε,
του εξήγησε πως του έκανε
επίθεση φιλίας.
Και ο «Μπουφοδήμος» ζήλεψε,
άφησε τα «ΚΛΑΔιΑ» Αττικής
για αυτά της Πιερίας.

Παιδικές φιλικές απορίες

-Μπαμπά, μπαμπά, ποιοι κελαηδούν εκτός από τα πουλιά;
-Οι ρουφιάνοι, αγόρι μου.
-Ρε μπαμπά, έτσι αποκάλεσε ο Θέμος το Μάκη. Πώς τον κατάλαβε;
-Είναι εύκολο, αγόρι μου. Το λέει και τ’ όνομα του. ΤΡΙΑΝΤΑ-ΦΙΛΟ-ΠΟΥΛΟΣ.
Δηλαδή κελάηδησε για τριάντα φίλους του.
-Τώρα κατάλαβα, μπαμπά, γιατί ο Κουκοδήμος τον λέει Τριανταεναφυλλόπουλο.
-Και τι συμπέρασμα βγάζεις, αγόρι μου;
-Πως οι φίλοι του θα τον χάσουν στο μέτρημα, ρε μπαμπά!

Βαγγέλης πάσης Ελλάδος…

Στον κατάλογο των υποψηφίων διαδόχων για το θρόνο του Αρχιεπισκόπου προστέθηκε ακόμη μια υποψηφιότητα:
Αυτή του Βαγγέλη Βενιζέλου!!
Καλή και η προεδρία του ΠΑ.ΣΟ.Κ, Βαγγέλη, αλλά τι να την κάνεις, όταν μπορείς να γίνεις ισόβιος Εθνάρχης;

Απλά σου θυμίζω ότι τα ράσα δεν κάνουν τον παπά…

Το παιχνίδι του δολοφόνου

Η Κυβέρνηση μισθώνει τη Συνέντευξη να δολοφονήσει τον Άνεργο.
Ο Άνεργος έχει ραντεβού με τον Ασέπ στην πλατεία Δικαιοσύνης.
Η Συνέντευξη είναι κρυμμένη με ένα όπλο στο χέρι στο ρολόι της πλατείας.
Ο Περαστικός ταΐζει τα περιστέρια πλάι στο συντριβάνι.
Ξάφνου, ακούγεται ένας πυροβολισμός.
Ο Άνεργος πέφτει αιμόφυρτος.
Η Συνέντευξη κατεβαίνει τρέχοντας τα σκαλιά του ρολογιού της πλατείας.
Η Κυβέρνηση κάνει κλήση στο κινητό τηλέφωνο της Συνέντευξης.
Ο Ασέπ γονατίζει, ακουμπάει και λερώνει τα χέρια του με το αίμα του Ανέργου.
Ο Περαστικός δείχνει τον Ασέπ και φωνάζει: Να τος ο δολοφόνος.

Ποιος είναι ο δολοφόνος;
Τα πορίσματα του Λερναίου δικαστικού μεγάρου είναι τα εξής:

Δικαστικό μέγαρο Μαξίμου: ο Ασέπ.
Δικαστικό μέγαρο Χ. Τρικούπη: η Κυβέρνηση.
Δικαστικό μέγαρο Ελλάδος: ο Άνεργος.
Λαϊκό Δικαστικό μέγαρο: η Συνέντευξη.
Το προσωπικό μου δικαστικό μέγαρο: ο Περαστικός.

Και εσύ, αγαπημένε μου αναγνώστη, ψάξε τον Κομιστή…

Αν-Αξιοκρατία

ΘΕΜΑ: Το «θέμα» των ημερών.

ΑΝΗΘΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ: Η προσθήκη υποκειμενικών κριτηρίων (π.χ. συνέντευξη) στην αξιολόγηση ενός υποψηφίου για μια θέση εργασίας στο δημόσιο τομέα επισυνάπτει καχυποψία στον υποψήφιο και του προσθέτει, στα ήδη υγιή αντικειμενικά κριτήρια πρόσληψης, τη δυνατότητα χρήσης παράδοξων, παράτυπων, ανήθικων και άλλων παρεμφερών μεθόδων, σε σχέση με την επιλογή τους για τη διεκδικούμενη θέση, στα πλαίσια της υποκειμενικότητας των κρινόντων, οι οποίοι δύνανται να καταχραστούν εξουσία για ίδιον ή κομματικό όφελος.

ΑΦΟΡΜΗ: Ο αποκλεισμός της εν λόγω κυρίας από τη λίστα μονιμοποίησης των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ.

ΑΙΤΙΑ: Η δυνατότητα επιλογής 148 μόνιμων υπαλλήλων στο υπουργείο Πολιτισμού με ρουσφετολογικό χαρακτήρα.

ΣΚΟΠΟΣ: Η πραγματοποίηση του ελληνικού ονείρου.
The famous “greek dream”, witch is: Μια θέση στο δημόσιο τομέα.


ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ:
Η κάθε λογής ατομική-υποκειμενική κρίση πλαισιωμένη από αντικειμενικά κριτήρια που συνάδει άρρηκτα με τις διαπραγματευτικές ικανότητες του κρίνοντος και τις ενδοτικές δυνατότητες του κριθέντος αποτελεί θηλιά στο λαιμό της Αξιοκρατίας.

Φαρ Ουέστ

-Roussopoulos Eastwood (the sheriff): Εγώ είμαι ο Νόμος. Θέλω το κεφάλι του και σύντομα. 5.000.000$ σε όποιον μου το φέρει.

-Themos Cooper (the wanted): Θα πουλήσω το τομάρι μου ακριβά. Θα πάρω όσους περισσότερους μπορώ μαζί μου. Ό,τι ξεκίνησε με αίμα, θα τελειώσει με αίμα.

-Makis Wayne (the bounty hunter): Δύσκολη δουλειά να είσαι «κυνηγός επικηρυγμένων» μα κάποιος πρέπει να την κάνει, φίλε μου. Θα τον κυνηγήσω ακόμη και στα όνειρά του. Θα γίνω ο Εφιάλτης του!

-Karamitsos (the unrelated): Πω πω!, εδώ είναι Άγρια Δύση. Πού πας, ρε Καραμήτσο!!

Αδιάβλητοι διαγωνισμοί

Οδηγίες μεγάρου Μαξίμου προς κυβερνητικούς εξεταστές διαγωνισμών του Δημόσιου τομέα.

Βασικά κριτήρια πρόσληψης διαγωνιζομένων.

1) Σεξουαλικές επιδόσεις διαγωνιζομένων- Η βαθμολογία δε θα περιορίζεται σε θεωρητική αξιολόγηση αλλά θα καλούνται να αποδείξουν έμπρακτα στον εξεταστή την σεξουαλική τους αξία. Φυσικά, εδώ θα πρέπει να διαφυλάξουμε την ακεραιότητα της διαδικασίας. Αναλογιζόμενοι ότι το αλάθητο των κριτών δεν υπάρχει, θα δίνεται στους διαγωνιζομένους και ένα έντυπο στο οποίο θα βαθμολογούν τον «επιβήτορα-εξεταστή». Οποιαδήποτε χαμηλή βαθμολογία θα οδηγεί σε αντικατάσταση του εξεταστή. Μας πηδάνε που μας πηδάνε, τουλάχιστον να το ευχαριστιόμαστε…
2) Βαθμός υπόκλισης- Οι εξεταζόμενοι θα έχουν τη δυνατότητα τριών υποκλίσεων. Εδώ βαθμολογείται ο τρόπος, η διάρκεια και οι μοίρες επίκυψης του «οσφυοκάμπτη-διαγωνιζομένου». Οποιεσδήποτε ιατρικές γνωματεύσεις για οσφυαλγία των διαγωνιζομένων δεν θα λαμβάνονται υπ’ όψιν.
3) Μήκος γλώσσας- Οι εξεταζόμενοι θα γονατίζουν γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι, θα βγάζουν τις γλώσσες τους πάνω στο τραπέζι και θα μετριέται με εκατοστόμετρο το μήκος της γλώσσας. Το αποτέλεσμα θα πολλαπλασιάζεται με τον συντελεστή ύγρανσης της γλώσσας, θα διαιρείται με την κίνηση της γλώσσας και θα προστίθεται στη γενική βαθμολογία. Άριστοι υπάλληλοι θεωρούνται αυτοί που προκαλούν ρευματικά (που λέει και η γιαγιά μου) στον προϊστάμενό τους από το γλείψιμο!
4) Πολιτικό κόμμα- Η πολιτική επιλογή του κόμματος θα πρέπει να συμβαδίζει με αυτή του εξεταστή. Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένος στο κόμμα και να έχει πληρώσει όλες τις συνδρομές του. Οποιαδήποτε οικονομική εκκρεμότητα τον θέτει αυτόματα εκτός διαγωνισμού.

Ανοίγουν επιτέλους οι δρόμοι για τους άξιους και ικανούς…
Εμπρός όλοι μαζί, να συνθέσουμε τον ανθρώπινο εξευτελισμό!!!

Σε σχήμα …ψαριού

Το ψάρι

βρωμάει

από τη

…συνέντευξη

Καραμανλική εξίσωση

Βασιζόμενοι στη θεωρία του Κ. Καραμανλή ότι:

«ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ» + «ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ-ΠΑΡΑΒΑΤΩΝ» = «ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ».

Θέτουμε το ακόλουθο ΠΡΟΒΛΗΜΑ:

ΤΣΙΤΟΥΡΙΔΗΣ + ΚΟΥΜΠΑΡΟΙ = ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΣΙΤΟΥΡΙΔΗ

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ + ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΣ = ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ «Χ»?


Λυσάρι Μαξίμου: Όπου Χ=Τσιτουρίδης!!!

Της ρήσης το …κάγκελο

Ρήση 1

«Η κυβέρνηση δεν εκβιάζει, ούτε εκβιάζεται» είπε μάλλον στη ρύμη του λόγου του ο πρωθυπουργός.
Βέβαια, η επιλογή του Σ.Δ.Ο.Ε να επισκεφθεί τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων το Θέμο Αναστασιάδη δεν ήταν προϊόν εκβιασμού. Απλά ήθελαν εθιμοτυπικά να του «ψάλλουν» στο αυτί τα κάλαντα…

Ρήση 2

«Η κυβέρνηση δεν κρύβει, ούτε κρύβεται»!
Αυτό το άμοιρο το DVD ξεγλίστρησε από τα χέρια του Ανδριανού – ο οποίος μόλις το παρέλαβε και ήταν καθ’ οδόν στο δρόμο για τη δικαιοσύνη – και πήδηξε μες το συρτάρι του και κλειδώθηκε. Μια εβδομάδα ήταν σκυμμένο όλο το επικοινωνιακό team της κυβέρνησης πάνω από το συρτάρι του Ανδριανού και παρακαλούσε το DVD να βγει. Και αυτό το σκασμένο πείσμωσε και δεν έβγαινε με τίποτα. Πέρασαν επτά μέρες, πείνασε, δίψασε, του έταξαν και τουαλέτα και υπέκυψε στις φυσικές του ανάγκες.
Η κυβέρνηση δεν κρύβεται αλλά ο ελληνικός λαός «τα φυλάει» στον τοίχο της προπαγάνδας και μετράει σκάνδαλα. Αρκετά μετρήσαμε. Φτου και βγαίνουμε!!

Ρήσεις, γενικά..

Αλησμόνητες παραμένουν και άλλες ρήσεις του νυν πρωθυπουργού όπως «θα κυβερνήσουμε σεμνά και ταπεινά», «θα πατάξουμε τη διαφθορά», περί «νταβατζήδων» και άλλα πολλά…
Μήπως καλύτερα να μασάει παρά να μιλάει;

Λάθος στάση

-Μπαμπά, μπαμπά, είδα τον Παπανδρέου σήμερα στο δρόμο.
-Πού, αγόρι μου;
-Στη στάση λεωφορείων, μπαμπά. Τι λες να περίμενε;
-Το Συνέδριο, αγόρι μου.
-Και γιατί ήταν εκνευρισμένος, ρε μπαμπά;
-Γιατί άργησε, παιδί μου.
-Και δεν έπρεπε να έρθει στην ώρα του, ρε μπαμπά;
-Ναι αγόρι μου, αρκεί να περίμενε και στη σωστή στάση.
-Και πώς θα ήξερε το δρόμο για το Συνέδριο; Είχε πουθενά ταμπέλες;
-Ένας πρόεδρος κόμματος δεν βλέπει, ούτε βάζει ταμπέλες. Δες τον Κουβέλη…ούτε νέος είναι ούτε ωραίος αλλά πολιτικά αξιόπιστος!
-Ρε μπαμπά, μήπως θέλεις να με προκαταβάλεις;
-Όχι εγώ, αγόρι μου, το ΠΑΣΟΚ.
-Ααα, τώρα κατάλαβα, μπαμπά, τι υπονοείς. Ο Παπανδρέου έχασε το δρόμο του.
-Το πρόβλημα, παιδί μου, είναι ποιος θα του το πει.
-Μα το νούμερο 2 του κόμματος, φυσικά, ο Βενιζέλος.
-Ο Βενιζέλος, αγόρι μου, θα πάει να περιμένει μαζί του στη στάση!!!

Οικονομική απομόνωση

Είμαστε τόσοι πολλοί και όμως νιώθουμε τόσο μόνοι.

Η εποχή της παγκοσμιοποίησης που διανύουμε φαίνεται ότι προσπερνά διακριτικά τις αρχικές ιδεολογικές της βάσεις και άρχισε να αποκλίνει σθεναρά από τα οράματά της. Προσηλωμένη στην επίτευξη οικονομικών στόχων, αποπροσανατολίζει τον άνθρωπο κοινωνικά, αφού, δυστυχώς, δείχνει να στηρίζεται πλέον στα θεμέλια τής ατομικότητας.
Μας προτείνει ατομισμό προάγοντας ως ανθρώπινο πρότυπο αυτό του Υλιστή, εμπορεύεται ιδέες στο βωμό ενός απάνθρωπου ρεαλισμού, διαπραγματεύεται ήθη στηριζόμενη στους κανόνες του αδυσώπητου ανταγωνιστικού ατομικισμού και έχει την τάση της εξατομίκευσης του «κοινού» καλού.
Υπάρχει λόγος… που γράφω και αυτός είναι να σας καταθέσω τις θέσεις μου, τις απόψεις μου, τις προτάσεις μου. Σήμερα καταθέτω τους φόβους και τις ανησυχίες μου και, για να καταστώ πιο σαφής και αντιληπτός σε αυτά που θέλω να πω, σας οδηγώ σε ανατροπή του κειμένου με το παρακάτω φανταστικό παράδειγμα.

Ο θείος μου λέει τακτικά ότι, εάν συγκεντρωθώ σωστά και με πίστη, μπορώ να δω πίσω από τον τοίχο. Πηγαίνω, λοιπόν μπροστά στο λευκό μου τοίχο, κάθομαι οκλαδόν και κοιτάζω επίμονα. Προσπαθώ κάτι να δω. Τι όμως; Τίποτα. Κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι όλα όσα προανέφερα και με προβληματίζουν για την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Ανοίγω τα μάτια και βλέπω γραμμένη με μαύρο σπρέι στον τοίχο μια φράση: εξατομίκευση συλλογικών στόχων (επιτρέψτε μου να τολμήσω την εισαγωγή νέων όρων).
Δε μου λέει κάτι. Πρώτη φορά το βλέπω, πρώτη φορά το ακούω.
-Μα πώς μπορεί κάποιος να εξατομικεύσει κάτι συλλογικό;, αναρωτιέμαι.
Ξανακλείνω τα μάτια και τα ανοίγω. Αρχίζω να διακρίνω κάτι. Ναι, είναι τέσσερις άνθρωποι σε τέσσερα διαφορετικά τραπέζια με κάποια έγγραφα στο χέρι, μελετούν και ταυτόχρονα συζητούν. Ακούω διάφορες λέξεις: παιδιά, υγεία, σύνταξη, δόσεις, όροι, προϋποθέσεις. Προσπαθώ να συνδυάσω τις λέξεις. Δε βγαίνει νόημα. Σηκώνομαι. Περνάω τον τοίχο και πηγαίνω πάνω από τον καθένα τους. Διαβάζω. Πρόκειται για ιδιωτικές ασφάλειες τεσσάρων διαφορετικών εταιριών. Αρχίζουν να μαλώνουν με πάθος για το ποια είναι η καλύτερη εταιρία.
-Εμείς κάποτε μαλώναμε για τις ομάδες, σκέφτηκα και γύρισα πίσω σκυθρωπός. Και όμως! Εδώ υπάρχει ένας συλλογικός στόχος. Είναι η ασφάλεια στην υγεία, στην οικογένεια, στα γηρατειά, στη ζωή. Η κοινωνική ασφάλιση αποτελεί έναν αδιαμφισβήτητο συλλογικό στόχο, κάτι που αποτελεί και επίτευγμα του καιρού μας, πόσο μάλλον στο μέλλον, είπα και ανοιγόκλεισα για άλλη μια φορά τα μάτια μου.
Ξάφνου οι τέσσερις έγιναν τρεις και τους ακούω πλέον καθαρά να συζητούν μεταξύ τους:
-Μάθατε; Η εταιρία ιδιωτικής ασφάλειας του Τέταρτου (τουλάχιστον ας θυμούνταν το όνομα του) πτώχευσε.
-Εμένα μου έστειλε μια επιστολή να τον βοηθήσουμε, να βγούμε στο δρόμο όλοι μαζί, να διεκδικήσουμε γι’ αυτόν…χαχα!
-Έκανε λάθος επιλογή και την πλήρωσε. Ας πρόσεχε!! Είπε ο τρίτος και ξεκίνησαν έναν τρικούβερτο καβγά για το ποιος επένδυσε στην καλύτερη τράπεζα!!!
Ξάφνου χάθηκαν ... και εγώ απέμεινα να κοιτάζω σε ένα λευκό τοίχο ψάχνοντας απεγνωσμένα τους Υπερασπιστές των «διαφυλασσόμενων» συλλογικών στόχων!!!



Θα μπορούσα να γεμίσω πολλές σελίδες με παραδείγματα, όπως και εσείς άλλωστε, για το πώς εξατομικεύονται συλλογικοί στόχοι και περιθωριοποιούνται οι ομαδικές αντιδράσεις από τη νεοκαταληφθείσα ατομική σκέψη.

«Ήρθαμε από μακριά και στοχεύουμε να φτάσουμε μακριά», λέει μια γνωστή ρήση.
Εγώ ας θυμίσω λίγο το πώς ήρθαμε.
Ο άνθρωπος γεννήθηκε μόνος μα μεγάλωσε πάντα μέσα σε αγέλες, ομάδες, συναθροισμένος ως φύση με τον προκάτοχο και το διάδοχο του, τοποθέτησε πάντα λιθαράκια στο κτίσμα της εξέλιξης του είδους.
Επιβίωσε μέσα από συμμαχίες,
πολλαπλασιάστηκε μέσα από συνευρέσεις,
εξελίχθηκε μέσα από συνεργασίες,
δημιούργησε μέσα από συλλογικές προσπάθειες,
πέθανε δίνοντας τη σκυτάλη της γνώσης στον επόμενο,
κάνοντας έτσι τη ζωή του συμμετοχή σε δρόμο ομαδικό και το άτομο του συνεργό στη διαιώνιση του είδους.


Ναι στην παγκοσμιοποίηση που αποβλέπει στην ειρηνική συνύπαρξη και ευημερία των ΛΑΩΝ.

Αριστεροί έρωτες

Το ρομαντικό ειδύλλιο που όλοι οι αριστεροί περιμένανε άρχισε να ξετυλίγεται σιγά σιγά σαν κουβάρι στα πόδια τους. Η Αλέκα δεν μπόρεσε να κρύψει άλλο τον άσβηστο πόθο που είχε στα στήθια της για τον Αλέξη. Ο πολιτικός της λόγος έτρεμε από συγκίνηση, καθώς την πρόδιδε αφήνοντας το δικομματισμό ανεξέλεγκτο. Ο αριστερός ψάλτης της Δεξιάς άρχισε να ψέλνει άθελα του γλυκά τραγουδάκια για τον δεξιό ψάλτη της Αριστεράς. Κάθε βράδυ, λοιπόν, πήγαινε κάτω από το μπαλκόνι και του τραγουδούσε ερωτικά το «χελιδόνι» και τη «φάμπρικα» του Μαρκόπουλου. Εκείνος θυμόταν τα παλιά χρόνια που ήταν δίπλα της, ώσπου έφυγε από την αυλή της, για να μην προδοθεί από τα αισθήματα του γι’ αυτή και τη φέρει ποτέ σε δύσκολη θέση.
Η Αλέκα όλα αυτά τα χρόνια δεν τον ξεπέρασε. Αυτό το γλυκό αίσθημα που είχε μέσα της ολοένα και φούντωνε. Αποφάσισε να λύσει τη σιωπή της και να μιλήσει για τον «γλυκό» της. Το ερωτικό μήνυμα στάλθηκε πασπαλισμένο με άχνη και γεμισμένο με ερωτικά αμύγδαλα. Τον είπε κουραμπιέ και έφυγε το βάρος από μέσα της που τόσο καιρό έκρυβε μαζί με τα αισθήματα της. Ο Αλέξης λύγισε στο ερωτικό κάλεσμα. Ήξερε ότι αυτή ήταν η πιο γλυκιά λέξη που θα μπορούσε να πει η «σιδηρά κυρία» για το πρόσωπο του.
Σκέφτηκε να απαντήσει με κάτι πιο δροσερό, να της στείλει ένα συμβολικό φρούτο.
-Ένα μπουκέτο ακτινίδια; Θα την πιάσει διάρροια και δεν είναι για την ηλικία της.
-Ένα τσαμπί μπανάνες; Θα φάει και τις μπανανόφλουδες, για να μην τις πατήσει.
-Ένα μποστάνι καρπούζια; Έξω πράσινο, μέσα κόκκινο…μπα, καλό θα ήταν αλλά πριν το 1989!!
-Ένα κλαδί κορόμηλα; Δε θα τα βλέπει χωρίς γυαλιά.
Τελικά αποφάσισε. Αυτή η Αλέκα είναι…άλλο φρούτο!!
-Θα της στείλω το μανάβη της γειτονιάς με εκτυπωμένη σε φάκελο την τελευταία δημοσκόπηση που είμαστε πιο κοντά από ποτέ!!
Και το ειδύλλιο συνεχίζεται…

Ο Μάκης, ο Θέμος και το θέμα

Ο Μάκης έκανε το Θέμο θέμα και ξεπούλησε το Πρώτο θέμα.
Ο Θέμος έκανε το Μάκη θέμα και «τηλεθέασε» ο Κίτρινος Τύπος.
Το «Πρώτο θέμα» είπε στο Μάκη «ανάθεμα!» και τον έστειλε στη Ζούγκλα.
Ο Μάκης και το πρώτο θέμα θα τα πουν όλα στο Θέμο.
Ο Θέμος αν αφήσει το Μάκη και το «Πρώτο θέμα» θα γράφει στον Ταχυδρόμο.
Ο Μάκης και ο Θέμος πίνουν σαμπάνια στη μπανιέρα χωρίς να υπάρχει θέμα.