Ανέμελες νεφρεκτομές

Μονόνεφροι νεόπλουτοι,
πιο ελαφριοί ελάχιστα σε βάρος
και ασήκωτη συνείδηση,
γυρεύουν κράτη δύστυχα
ψάχνουν γονείς ξερακιανούς,
μανάβηδες-παραγωγείς παιδιών της λαϊκής,
πραμάτεια να κουρσέψουνε
φρέσκια, αιμόφυρτα ζεστή.


Κλέβουν δικαίωμα στη ζωή
και προχωρούν αγέραστοι και ανέραστοι
με ανάσα ημιτελώς ευνουχισμένη,
κοιτάζουν πίσω τους κλεφτά,
παιδιά φορούνε μιαν ουλή
στο μεσοπλάι του κορμιού
και ανέμελα στην καταχνιά
κλωτσάνε μια μπάλα.


Οι τύψεις μπάντα έχουνε,
παίζουν αδιάκοπα, υπόηχα,
πάνω σε αργυρά κρουστά
στ’ αυτιά τους γυροφέρνουνε,
φέρτε μεγάλα τύμπανα,
παίξτε απάνω, δυνατά, με κονδυλιές
χαράξτε στη μεμβράνη τους
τον τυχοδιωκτισμό.

Το νόμισμα έχει δύο όψεις

Γράμμα…

Μετά από τις καταγγελίες που προέκυψαν για παράνομη χρηματοδότηση των δύο μεγάλων κομμάτων της χώρας μας από τη Γερμανική εταιρία Siemens, με απώτερο σκοπό την επιλογή προϊόντων της από την εκλεγμένη Ελληνική κυβέρνηση, το πολιτικό σκηνικό άρπαξε φωτιά.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ αποφάσισε να «ξεκουκουλωθεί», να «αυτοκαθαρθεί». Ζήτησε τη σύσταση εξεταστικής-της mizens-επιτροπής έτσι ώστε να αναλάβουν τα δύο μεγάλα κόμματα τις πολιτικές ευθύνες που τους αναλογούν. Τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης, ευθύς, συμφώνησαν με την πρόταση αυτή και ετοιμάστηκαν να σιγοτραγουδήσουν παραδοσιακά τραγούδια Ζαλόγγου μια και «όποιος είναι έξω από το χορό πολλά τραγούδια ξέρει».
Η Ν.Δ αρνήθηκε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής θέτοντας ως επιχείρημα την καθυστέρηση του έργου της δικαιοσύνης στην πολύκροτη υπόθεση. Το πότε θα αποδοθεί δικαιοσύνη είναι ένα αναπάντητο προς στιγμήν ερώτημα, αν και η δικαιοσύνη κινείται με ταχύτητα φωτός, αφού κατάφερε σε δεκαπέντε μόνο μήνες να μεταφράσει από τα γερμανικά στα ελληνικά όλη τη χαρτούρα της υπόθεσης.
Η Ν.Δ κατηγορεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ ότι «φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης» αλλά στα πολιτικά πηγαδάκια λέει χαρακτηριστικά:
-Καλά, αυτοί έφαγαν το γάιδαρο και φωνάζουν; Αν βγουν όλα στο φως αυτοί θα ζημιωθούν παραπάνω, μια και εμείς φάγαμε μόνο την ουρά του γαϊδάρου!
Πάντως και εγώ προβληματίζομαι αρκετά με τη στάση της Ν.Δ.
Το γάιδαρο κανονικά τον κοιτάζουν στα δόντια και όχι στην ουρά.
-Μήπως τελικά η ουρά δεν είναι γαϊδάρου αλλά παγωνιού;








Κορώνα…


Η γερμανική εφημερίδα BILD, προσπαθώντας να εξηγήσει στους αναγνώστες της τι συνέβη με την υπόθεση Siemens στην Ελλάδα, βασίστηκε στην ελληνική λέξη μίζα την οποία και εξήγησε χρησιμοποιώντας το ελληνικό λεξικό.
Μίζα: -μικρός ηλεκτρικός κινητήρας που προκαλεί την αρχική κίνηση σε μηχανές εσωτερικής καύσεως.
-το αρχικό χρηματικό ποσό που καταβάλλει ο παίκτης σε κάθε παιχνίδι ιδίως χαρτοπαικτικό: Καλύπτω / σκεπάζω τη μίζα μου.
-μερίδιο από ύποπτες επιχειρήσεις ή εκδουλεύσεις (την υπόθεση Siemens εννοεί ο ποιητής…)

Η Ελληνική εφημερίδα ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ αποφάσισε, μέσα από αυτή τη στήλη, να προχωρήσει στη δωρεάν εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας στους αναγνώστες της και μάλιστα από σήμερα. Ξεκινάμε λοιπόν και μαθαίνουμε την πρώτη μας λέξη στα γερμανικά η οποία είναι:
Opfer (θύμα): -αυτός που υφίσταται τα αποτελέσματα μιας κακόβουλης
συμπεριφοράς: Έπεσε θύμα συκοφαντίας / δυσφήμησης.
-αυτός που υφίσταται τις σοβαρές συνέπειες ενός ατυχήματος, μιας καταστροφής κτλ.: Tα θύματα των τροχών / του σεισμού / της θεομηνίας.
-αυτός που υφίσταται τα αποτελέσματα μιας βίαιης ή εγκληματικής ενέργειας: θύμα δικτατορίας / ναζισμού.

Τελικά, μήπως έγινε αποδεκτή εκείνη η αίτηση του Πάγκαλου για την αποζημίωση των ελληνικών θυμάτων από τους Γερμανούς κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μας κατέθεσαν τα λεφτά-με ταχυδρόμο τη Siemens-σε ειδικό λογαριασμό;

Κατακτητές της δημόσιας τάξης

Στην πόλη του Μεξικό ο Δήμαρχος δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών. Αποδεχόμενος την αδυναμία του, υιοθέτησε ανορθόδοξα μέτρα για να καταπολεμήσει την εγκληματικότητα, τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις γυναικών σε δημόσιους χώρους, τις απαγωγές παιδιών κ.τ.λ.. Ένα από τα μέτρα αυτά που έχει ενδιαφέρον να αναφέρω είναι τα «γυναικεία λεωφορεία», στα οποία οι επιβάτες είναι αποκλειστικά θηλυκού γένους. Ο λόγος είναι οι χιλιάδες καταγγελίες που έφταναν στο Δημαρχείο για σεξουαλικές παρενοχλήσεις γυναικών στα λεωφορεία σε καθημερινή βάση. Προς το παρόν εξυπηρετούνται δύο γραμμές με άμεσο στόχο να φτάσουν τις δεκαπέντε.
Οι αποφάσεις αυτές των μεξικανικών αρχών καταδεικνύουν ολοφάνερα την πολιτική τους αδυναμία να διασφαλίσουν την σωματική ακεραιότητα των πολιτών, κάτι που σίγουρα τους καθιστά πολιτικά ανεπαρκείς.
Εν αντιθέσει με το Μεξικό, στην ευνομούμενη Ελλάδα αντιμετωπίζουμε πλέον ελάχιστα κρούσματα βίας και αυτά απομονώνονται και καταστέλλονται χάρη στις νέες τολμηρές μεθόδους των κυβερνώντων υπευθύνων για τη δημόσια τάξη της χώρας. Τελευταίο τους επίτευγμα αποτελεί η σύσταση ενός νέου σώματος αστόλων με ένστολες δραστηριότητες. Πρόκειται για το παρα-αστυνομικό τάγμα χρυσαυγιτών. Αποτελείται από ένθερμους πατριώτες που, με μηδαμινή εκπαίδευση και αφιλοκερδώς, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην πατρίδα, όποτε αυτοί θεωρήσουν ότι θα τους χρειαστεί. Σημαιοφόροι του Έθνους, γίνονται ένα με τις ειδικές αστυνομικές δυνάμεις και κυνηγούν με γενναιότητα και τόλμη εξτρεμιστές αριστεριστές, αντιρατσιστικές οργανώσεις και κάθε λογής ταραξίες. Κατά την επίθεση νομιμοποιούνται να οπλοφορούν με μαχαίρια, τσεκούρια, σπαθιά και ό,τι άλλο μπορεί να τους προστατέψει από τους ταραξίες-διαδηλωτές.
Βέβαια, η προσφορά τους στο Έθνος δε θα παραλειφθεί. Η κυβέρνηση τελεί υπό σκέψη να τους προτείνει μονιμοποίηση και συνένωση τους με τους αγροφύλακες σε ένα σώμα, αυτό των «αδιάφθορων Ελλήνων λεγεωνάριων», και να τους στέλνει σε αποστολές στο εξωτερικό για την πάταξη της κατά τόπους εγκληματικότητας.

Οπότε, ας περιμένει λίγο το Μεξικό…έρχονται οι Έλληνες κατακτητές της τάξης!

Αν έχεις τύχη, διάβαινε…

Η Κροατία επιλέγει να διασχίσει ένα διαφορετικό από την Ελλάδα μονοπάτι, για να φτάσει (σ)την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η υποψηφιότητα της για μέλος της Ε.Ε., συμβαδίζει με μέτρα υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων, αφού μειώνει τις τιμές στα καταναλωτικά αγαθά έως και 12%, δεν αυξάνει το ρεύμα και παγώνει τους φόρους, ενώ η Ελλάδα συνεχίζει, ως πλήρες μέλος της Ε.Ε., να κάνει το παγώνι (σήμερα είναι η τιμητική του).
Εμείς, πάλι, προχωρήσαμε στην ένταξη στην Ε.Ε. με καθήλωση των μισθών και των συντάξεων, αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων, κατακόρυφη άνοδο των τιμών όλων των αγαθών. Σφίξαμε το ζωνάρι όσο μας είπαν, στο τελευταίο κουμπί. Τώρα που συνηθίσαμε, το αφήνουνε σφιγμένο πάνω μας, στη μέση μας, μην πέσουν τα μπατζάκια μας…φανεί η γύμνια μας.
Τελικά φαίνεται ότι υπάρχουν πολλές Ευρωπαϊκές Ενώσεις. Σε άλλη είμαστε εμείς, σε άλλη πάει η Κροατία. Άντε τυχερούληδες Κροάτες, θα περάσετε καλά!
Όσο για μας, πήγαμε στα τυφλά. Ούτε το μέρος διαλέξαμε ούτε τις τιμές ρωτήσαμε ούτε η τύχη μας βοήθησε…
Ααααα ρε Ελλάδα, καλή είσαι αλλά… γκαντέμω ρε γαμώτο!!

Πολιτικά χαστούκια

-Μπαμπά, μπαμπά, αν ρίχνεις χαστούκια σε επωνύμους, μπορεί να γίνεις βουλευτής;
-Ναι, αγόρι μου, αλλά ποιο κόμμα θα σε πάρει;
-Μα θα τους κουβαλήσεις ψήφους, ρε μπαμπά.
-Συμφωνώ, παιδί μου, αλλά θα έχεις αντιπολίτευση τους χαστουκισμένους!

Δόξα σοι, ο Θεός

θα σε βγάλω από τη μπρίζα

Ξεκούρδιστα παράσιτα

Όλη η Ελλάδα σε ένα DVD. Χώρεσαν όλοι, χώρεσαν όλα.
Η ανεργία και η φτώχια συμπυκνώθηκαν σε ηλεκτρονική μορφή και έπιασαν, με διπλωματία, μια γωνιά στην ηλεκτρονική αποθήκη της εξωτερικής πολιτικής.
Οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι εργάτες, οι βιοτέχνες, οι μικροέμποροι, βρήκαν καταφύγιο στο δαιδαλώδη λαβύρινθο του ασφαλιστικού Μινώταυρου.
Ο παραμορφωμένος εκλογικός νόμος έκανε λίφτινγκ να διατηρήσει την ασχήμια του.
Η διαφθορά συγκατοίκησε με τη σήψη στο ηλεκτρονικό καλυβάκι που με μεράκι και προγράμματα έχτισε ο Α.Σ.ΕΠ..
H φιλανθρωπία ξανάνιωσε. Κακό υποκατάστατο μιας αξιοπρεπούς κοινωνικής πολιτικής, αντάλλαξε πρόσκαιρα το δάκρυ με το γέλιο, τη λύπη με χαρά. Με δόλο, στα υπόγεια του DVD.
Ανάγωγες απομαγνητοφωνήσεις στοιβαχτήκαν στο ηλεκτρονικό μουσικό δωμάτιο. Ανακατεύτηκαν σ’ ένα τζουκμπόξ μαζί με Θεοδωράκη, Χατζηδάκη, Μαρκόπουλο, Ξαρχάκο, Λοΐζο, Σαββόπουλο. Ένα δύσοσμο μίγμα, ένας οικολογικός κάδος απορριμμάτων.
Ο ηλεκτρονικός σκύλος που φύλαγε τις ηλεκτρονικές Θερμοπύλες της ιστορίας μας κουράστηκε να κυνηγάει αποχαρακτηρισμένους Ιούς. Μαζεύτηκε σπιτάκι του, ξάπλωσε, αποκοιμήθηκε. Η γάτα ακολούθησε, πλάγιασε στο πλευρό του. Και το ποντίκι φώλιασε στο στόμα της, να ζεσταθεί απ’ τα χνώτα της και να τραφεί απ’ το σάλιο της. Ξεκούρδιστο παράσιτο με ουρά που ψάχνει την ηλεκτρονική του επιβίωση.
Όλη η Ελλάδα σε ένα DVD. Εκφυλίστηκαν όλοι, εκφυλίστηκαν όλα.

Πασοκοδιλήμματα

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι σε δίλημμα.
Να κάνει το συνέδριο το Φεβρουάριο ή το Μάρτιο;
Να κάνει Όμιλο Προβληματισμού ή να μην κάνει;
Να κάνει αντιπολίτευση ή να μην κάνει;

Ο κόσμος του ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι σε δίλημμα.
Να ψηφίσει αυτό που βλέπει ή να μην το ψηφίσει;

Γιατί δεν κάνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ Όμιλο «Διλημματικών» Σοσιαλιστών (Ο.ΔΙ.ΣΟ.);

Χρίστόδούλός με τόνο

Κοιμήθηκε τη Δευτέρα το πρωί ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αφήνοντας με την τελευταία του πνοή ένα σημαντικό πολύπλευρο έργο εννέα χρόνων. Ένα έργο, θετικό ή αρνητικό, η ιστορία θα το κρίνει. Ένα έργο αναμφίβολα αξιοσημείωτο.

Ένας εκκλησιαστικός ηγέτης με πολιτικές προεκτάσεις στη σκέψη του και εθνικιστικές παρεμβάσεις στο λόγο του. Ένας θρησκευτικός καθοδηγητής προσαρμοσμένος στις ανάγκες των καιρών μα παρασυρμένος από την αξία του λόγου του. Επικοινωνιακός από άμβωνος, αρεστός στους πολλούς, μα μοναχικός στις αποφάσεις του, μη αποκλίνοντας από «την αρχή του ενός ανδρός». Ένας άξιος προστάτης του κλήρου, ένας αταίριαστος μα αξιοζήλευτος διαπραγματευτής των συμφερόντων της Εκκλησίας.
Ένας προσιτός Πατέρας στους νέους ανθρώπους, μεταλαμπάδευσε, στην «καθομιλουμένη», την πίστη, διαφύλαξε με ανέκδοτα την ηθική, αποχαιρέτησε μπουκάλια γυάλινα με χάρτινα μηνύματα γεμάτα αγάπη, αφήνοντάς τα να ταξιδέψουν σε κύματα ερτζιανά, με προορισμό τις καρδιές των ανθρώπων.
Ένας έξυπνος άνθρωπος που φόρεσε πολλές φορές το μανδύα του εθνάρχη, προκατάβαλε το λαϊκό αίσθημα με πολιτικές τοποθετήσεις αγγίζοντας σε μεγάλο βαθμό τα όρια του λαϊκισμού, προκάλεσε άστοχες λαοσυνάξεις με στοιχεία πολιτικού εκβιασμού, διαδραμάτισε ρόλους που δεν του ανήκαν.
Ένας ρασοφόρος εκφραστής διεθνών αγωνιών, ένας αυτόκλητος υπερασπιστής των εθνικών μας θεμάτων.
Από όσα προαναφέρω διαφαίνεται ένα προφίλ ανθρώπου που κατάφερε να διχάσει τον κόσμο, να διαχωρίσει τις θέσεις και τις πρακτικές του από τους προκατόχους του, χωρίς ο διαχωρισμός αυτός, δυστυχώς, να αγγίξει τις σχέσεις εκκλησίας-κράτους. Κινούμενος σύμφωνα με τη ρήση «έχεις εχθρούς, άρα έχεις άποψη», διεκδίκησε τη λαϊκή στήριξη με τόλμη, θάρρος, θράσος, κατάφερε να σηκώσει τον εκκλησιαστικό πήχη ψηλότερα, να δώσει νόημα στην πίστη των πιστών και απαντήσεις στην αμφισβήτηση των θρησκευόμενων αντιρρησιών, έδωσε ρόλο πρωταγωνιστικό στην εξασθενούσα ορθοδοξία να ορθοτροπήσει.

Ορμώμενος από τη φράση «ο αποθανών δεδικαίωται» κρατώ, απ’ όσα παραπάνω έγραψα, μόνο τα σκούρα τονισμένα γράμματα, αυτά που ομορφαίνουν τη σκέψη μου, που δίνουν γεύση στην ανάμνηση, κουράγιο στη ζωή μου και αφήνω τ’ άλλα ατόνιστα, ασήμαντα, αδιάφορα…

Καλό ταξίδι Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και πάσης Ελλάδος…

Μουγκό μέλλον

-Mπαμπά, μπαμπά, θα μου αγοράσεις ένα κασετοφωνάκι να καταγράφω τις συνομιλίες των φίλων μου;
-Αυτό, αγόρι μου θεωρείται προϊόν υποκλοπής.
-Πού ζεις, ρε μπαμπά; Αυτό είναι το επάγγελμα του μέλλοντος, και μάλιστα, με πολλά λεφτά.
-Τότε, αγόρι μου, θα κάνουν κόμμα οι μουγκοί και θα κερδίσουν και τις εκλογές.
-Και θα έχουμε πρωθυπουργό μουγκό, ρε μπαμπά;
-Καλύτερα μουγκός, αγόρι μου, παρά να αυτοαποκαλείται κάθε μέρα κυνηγός διαφθοράς.

Ακριβό καλαμπούρι

O «Κα(λα)μπουράκης» έκανε «Οικονομέα»,
μάζεψε πέντε τάλιρα,
τράβηξε για τη Χίο.
Τις διακοπές του διάλεξε,
να κάνει λάθος εποχή
και «Τρέμη» από το κρύο.


Στο λιμανάκι του νησιού,
«Εσπρέσσο» ζήτησε να πιει,
μαστίχα Χίου μάσησε.
Και κείνη αποτυπώματα,
πήρε από τα δόντια του
και τον απαθανάτισε.


Το ’λεγε ο …καιροσκόπος του,
στου «Πρετε-αστέρη» τα γραφτά,
να μην αλλάζει γνώμη.
Τη μοίρα του «σΤΡΑΓΚΑλισε»,
και έφτασε τώρα να ζητά
δημόσια συγνώμη.


Ο «Ταρζάν» τον συγχώρησε,
του εξήγησε πως του έκανε
επίθεση φιλίας.
Και ο «Μπουφοδήμος» ζήλεψε,
άφησε τα «ΚΛΑΔιΑ» Αττικής
για αυτά της Πιερίας.

Παιδικές φιλικές απορίες

-Μπαμπά, μπαμπά, ποιοι κελαηδούν εκτός από τα πουλιά;
-Οι ρουφιάνοι, αγόρι μου.
-Ρε μπαμπά, έτσι αποκάλεσε ο Θέμος το Μάκη. Πώς τον κατάλαβε;
-Είναι εύκολο, αγόρι μου. Το λέει και τ’ όνομα του. ΤΡΙΑΝΤΑ-ΦΙΛΟ-ΠΟΥΛΟΣ.
Δηλαδή κελάηδησε για τριάντα φίλους του.
-Τώρα κατάλαβα, μπαμπά, γιατί ο Κουκοδήμος τον λέει Τριανταεναφυλλόπουλο.
-Και τι συμπέρασμα βγάζεις, αγόρι μου;
-Πως οι φίλοι του θα τον χάσουν στο μέτρημα, ρε μπαμπά!

Βαγγέλης πάσης Ελλάδος…

Στον κατάλογο των υποψηφίων διαδόχων για το θρόνο του Αρχιεπισκόπου προστέθηκε ακόμη μια υποψηφιότητα:
Αυτή του Βαγγέλη Βενιζέλου!!
Καλή και η προεδρία του ΠΑ.ΣΟ.Κ, Βαγγέλη, αλλά τι να την κάνεις, όταν μπορείς να γίνεις ισόβιος Εθνάρχης;

Απλά σου θυμίζω ότι τα ράσα δεν κάνουν τον παπά…

Το παιχνίδι του δολοφόνου

Η Κυβέρνηση μισθώνει τη Συνέντευξη να δολοφονήσει τον Άνεργο.
Ο Άνεργος έχει ραντεβού με τον Ασέπ στην πλατεία Δικαιοσύνης.
Η Συνέντευξη είναι κρυμμένη με ένα όπλο στο χέρι στο ρολόι της πλατείας.
Ο Περαστικός ταΐζει τα περιστέρια πλάι στο συντριβάνι.
Ξάφνου, ακούγεται ένας πυροβολισμός.
Ο Άνεργος πέφτει αιμόφυρτος.
Η Συνέντευξη κατεβαίνει τρέχοντας τα σκαλιά του ρολογιού της πλατείας.
Η Κυβέρνηση κάνει κλήση στο κινητό τηλέφωνο της Συνέντευξης.
Ο Ασέπ γονατίζει, ακουμπάει και λερώνει τα χέρια του με το αίμα του Ανέργου.
Ο Περαστικός δείχνει τον Ασέπ και φωνάζει: Να τος ο δολοφόνος.

Ποιος είναι ο δολοφόνος;
Τα πορίσματα του Λερναίου δικαστικού μεγάρου είναι τα εξής:

Δικαστικό μέγαρο Μαξίμου: ο Ασέπ.
Δικαστικό μέγαρο Χ. Τρικούπη: η Κυβέρνηση.
Δικαστικό μέγαρο Ελλάδος: ο Άνεργος.
Λαϊκό Δικαστικό μέγαρο: η Συνέντευξη.
Το προσωπικό μου δικαστικό μέγαρο: ο Περαστικός.

Και εσύ, αγαπημένε μου αναγνώστη, ψάξε τον Κομιστή…

Αν-Αξιοκρατία

ΘΕΜΑ: Το «θέμα» των ημερών.

ΑΝΗΘΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ: Η προσθήκη υποκειμενικών κριτηρίων (π.χ. συνέντευξη) στην αξιολόγηση ενός υποψηφίου για μια θέση εργασίας στο δημόσιο τομέα επισυνάπτει καχυποψία στον υποψήφιο και του προσθέτει, στα ήδη υγιή αντικειμενικά κριτήρια πρόσληψης, τη δυνατότητα χρήσης παράδοξων, παράτυπων, ανήθικων και άλλων παρεμφερών μεθόδων, σε σχέση με την επιλογή τους για τη διεκδικούμενη θέση, στα πλαίσια της υποκειμενικότητας των κρινόντων, οι οποίοι δύνανται να καταχραστούν εξουσία για ίδιον ή κομματικό όφελος.

ΑΦΟΡΜΗ: Ο αποκλεισμός της εν λόγω κυρίας από τη λίστα μονιμοποίησης των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ.

ΑΙΤΙΑ: Η δυνατότητα επιλογής 148 μόνιμων υπαλλήλων στο υπουργείο Πολιτισμού με ρουσφετολογικό χαρακτήρα.

ΣΚΟΠΟΣ: Η πραγματοποίηση του ελληνικού ονείρου.
The famous “greek dream”, witch is: Μια θέση στο δημόσιο τομέα.


ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ:
Η κάθε λογής ατομική-υποκειμενική κρίση πλαισιωμένη από αντικειμενικά κριτήρια που συνάδει άρρηκτα με τις διαπραγματευτικές ικανότητες του κρίνοντος και τις ενδοτικές δυνατότητες του κριθέντος αποτελεί θηλιά στο λαιμό της Αξιοκρατίας.

Φαρ Ουέστ

-Roussopoulos Eastwood (the sheriff): Εγώ είμαι ο Νόμος. Θέλω το κεφάλι του και σύντομα. 5.000.000$ σε όποιον μου το φέρει.

-Themos Cooper (the wanted): Θα πουλήσω το τομάρι μου ακριβά. Θα πάρω όσους περισσότερους μπορώ μαζί μου. Ό,τι ξεκίνησε με αίμα, θα τελειώσει με αίμα.

-Makis Wayne (the bounty hunter): Δύσκολη δουλειά να είσαι «κυνηγός επικηρυγμένων» μα κάποιος πρέπει να την κάνει, φίλε μου. Θα τον κυνηγήσω ακόμη και στα όνειρά του. Θα γίνω ο Εφιάλτης του!

-Karamitsos (the unrelated): Πω πω!, εδώ είναι Άγρια Δύση. Πού πας, ρε Καραμήτσο!!

Αδιάβλητοι διαγωνισμοί

Οδηγίες μεγάρου Μαξίμου προς κυβερνητικούς εξεταστές διαγωνισμών του Δημόσιου τομέα.

Βασικά κριτήρια πρόσληψης διαγωνιζομένων.

1) Σεξουαλικές επιδόσεις διαγωνιζομένων- Η βαθμολογία δε θα περιορίζεται σε θεωρητική αξιολόγηση αλλά θα καλούνται να αποδείξουν έμπρακτα στον εξεταστή την σεξουαλική τους αξία. Φυσικά, εδώ θα πρέπει να διαφυλάξουμε την ακεραιότητα της διαδικασίας. Αναλογιζόμενοι ότι το αλάθητο των κριτών δεν υπάρχει, θα δίνεται στους διαγωνιζομένους και ένα έντυπο στο οποίο θα βαθμολογούν τον «επιβήτορα-εξεταστή». Οποιαδήποτε χαμηλή βαθμολογία θα οδηγεί σε αντικατάσταση του εξεταστή. Μας πηδάνε που μας πηδάνε, τουλάχιστον να το ευχαριστιόμαστε…
2) Βαθμός υπόκλισης- Οι εξεταζόμενοι θα έχουν τη δυνατότητα τριών υποκλίσεων. Εδώ βαθμολογείται ο τρόπος, η διάρκεια και οι μοίρες επίκυψης του «οσφυοκάμπτη-διαγωνιζομένου». Οποιεσδήποτε ιατρικές γνωματεύσεις για οσφυαλγία των διαγωνιζομένων δεν θα λαμβάνονται υπ’ όψιν.
3) Μήκος γλώσσας- Οι εξεταζόμενοι θα γονατίζουν γύρω από ένα στρογγυλό τραπέζι, θα βγάζουν τις γλώσσες τους πάνω στο τραπέζι και θα μετριέται με εκατοστόμετρο το μήκος της γλώσσας. Το αποτέλεσμα θα πολλαπλασιάζεται με τον συντελεστή ύγρανσης της γλώσσας, θα διαιρείται με την κίνηση της γλώσσας και θα προστίθεται στη γενική βαθμολογία. Άριστοι υπάλληλοι θεωρούνται αυτοί που προκαλούν ρευματικά (που λέει και η γιαγιά μου) στον προϊστάμενό τους από το γλείψιμο!
4) Πολιτικό κόμμα- Η πολιτική επιλογή του κόμματος θα πρέπει να συμβαδίζει με αυτή του εξεταστή. Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένος στο κόμμα και να έχει πληρώσει όλες τις συνδρομές του. Οποιαδήποτε οικονομική εκκρεμότητα τον θέτει αυτόματα εκτός διαγωνισμού.

Ανοίγουν επιτέλους οι δρόμοι για τους άξιους και ικανούς…
Εμπρός όλοι μαζί, να συνθέσουμε τον ανθρώπινο εξευτελισμό!!!

Σε σχήμα …ψαριού

Το ψάρι

βρωμάει

από τη

…συνέντευξη

Καραμανλική εξίσωση

Βασιζόμενοι στη θεωρία του Κ. Καραμανλή ότι:

«ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ» + «ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ-ΠΑΡΑΒΑΤΩΝ» = «ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ».

Θέτουμε το ακόλουθο ΠΡΟΒΛΗΜΑ:

ΤΣΙΤΟΥΡΙΔΗΣ + ΚΟΥΜΠΑΡΟΙ = ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΣΙΤΟΥΡΙΔΗ

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ + ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΣ = ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ «Χ»?


Λυσάρι Μαξίμου: Όπου Χ=Τσιτουρίδης!!!

Της ρήσης το …κάγκελο

Ρήση 1

«Η κυβέρνηση δεν εκβιάζει, ούτε εκβιάζεται» είπε μάλλον στη ρύμη του λόγου του ο πρωθυπουργός.
Βέβαια, η επιλογή του Σ.Δ.Ο.Ε να επισκεφθεί τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων το Θέμο Αναστασιάδη δεν ήταν προϊόν εκβιασμού. Απλά ήθελαν εθιμοτυπικά να του «ψάλλουν» στο αυτί τα κάλαντα…

Ρήση 2

«Η κυβέρνηση δεν κρύβει, ούτε κρύβεται»!
Αυτό το άμοιρο το DVD ξεγλίστρησε από τα χέρια του Ανδριανού – ο οποίος μόλις το παρέλαβε και ήταν καθ’ οδόν στο δρόμο για τη δικαιοσύνη – και πήδηξε μες το συρτάρι του και κλειδώθηκε. Μια εβδομάδα ήταν σκυμμένο όλο το επικοινωνιακό team της κυβέρνησης πάνω από το συρτάρι του Ανδριανού και παρακαλούσε το DVD να βγει. Και αυτό το σκασμένο πείσμωσε και δεν έβγαινε με τίποτα. Πέρασαν επτά μέρες, πείνασε, δίψασε, του έταξαν και τουαλέτα και υπέκυψε στις φυσικές του ανάγκες.
Η κυβέρνηση δεν κρύβεται αλλά ο ελληνικός λαός «τα φυλάει» στον τοίχο της προπαγάνδας και μετράει σκάνδαλα. Αρκετά μετρήσαμε. Φτου και βγαίνουμε!!

Ρήσεις, γενικά..

Αλησμόνητες παραμένουν και άλλες ρήσεις του νυν πρωθυπουργού όπως «θα κυβερνήσουμε σεμνά και ταπεινά», «θα πατάξουμε τη διαφθορά», περί «νταβατζήδων» και άλλα πολλά…
Μήπως καλύτερα να μασάει παρά να μιλάει;

Λάθος στάση

-Μπαμπά, μπαμπά, είδα τον Παπανδρέου σήμερα στο δρόμο.
-Πού, αγόρι μου;
-Στη στάση λεωφορείων, μπαμπά. Τι λες να περίμενε;
-Το Συνέδριο, αγόρι μου.
-Και γιατί ήταν εκνευρισμένος, ρε μπαμπά;
-Γιατί άργησε, παιδί μου.
-Και δεν έπρεπε να έρθει στην ώρα του, ρε μπαμπά;
-Ναι αγόρι μου, αρκεί να περίμενε και στη σωστή στάση.
-Και πώς θα ήξερε το δρόμο για το Συνέδριο; Είχε πουθενά ταμπέλες;
-Ένας πρόεδρος κόμματος δεν βλέπει, ούτε βάζει ταμπέλες. Δες τον Κουβέλη…ούτε νέος είναι ούτε ωραίος αλλά πολιτικά αξιόπιστος!
-Ρε μπαμπά, μήπως θέλεις να με προκαταβάλεις;
-Όχι εγώ, αγόρι μου, το ΠΑΣΟΚ.
-Ααα, τώρα κατάλαβα, μπαμπά, τι υπονοείς. Ο Παπανδρέου έχασε το δρόμο του.
-Το πρόβλημα, παιδί μου, είναι ποιος θα του το πει.
-Μα το νούμερο 2 του κόμματος, φυσικά, ο Βενιζέλος.
-Ο Βενιζέλος, αγόρι μου, θα πάει να περιμένει μαζί του στη στάση!!!

Οικονομική απομόνωση

Είμαστε τόσοι πολλοί και όμως νιώθουμε τόσο μόνοι.

Η εποχή της παγκοσμιοποίησης που διανύουμε φαίνεται ότι προσπερνά διακριτικά τις αρχικές ιδεολογικές της βάσεις και άρχισε να αποκλίνει σθεναρά από τα οράματά της. Προσηλωμένη στην επίτευξη οικονομικών στόχων, αποπροσανατολίζει τον άνθρωπο κοινωνικά, αφού, δυστυχώς, δείχνει να στηρίζεται πλέον στα θεμέλια τής ατομικότητας.
Μας προτείνει ατομισμό προάγοντας ως ανθρώπινο πρότυπο αυτό του Υλιστή, εμπορεύεται ιδέες στο βωμό ενός απάνθρωπου ρεαλισμού, διαπραγματεύεται ήθη στηριζόμενη στους κανόνες του αδυσώπητου ανταγωνιστικού ατομικισμού και έχει την τάση της εξατομίκευσης του «κοινού» καλού.
Υπάρχει λόγος… που γράφω και αυτός είναι να σας καταθέσω τις θέσεις μου, τις απόψεις μου, τις προτάσεις μου. Σήμερα καταθέτω τους φόβους και τις ανησυχίες μου και, για να καταστώ πιο σαφής και αντιληπτός σε αυτά που θέλω να πω, σας οδηγώ σε ανατροπή του κειμένου με το παρακάτω φανταστικό παράδειγμα.

Ο θείος μου λέει τακτικά ότι, εάν συγκεντρωθώ σωστά και με πίστη, μπορώ να δω πίσω από τον τοίχο. Πηγαίνω, λοιπόν μπροστά στο λευκό μου τοίχο, κάθομαι οκλαδόν και κοιτάζω επίμονα. Προσπαθώ κάτι να δω. Τι όμως; Τίποτα. Κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι όλα όσα προανέφερα και με προβληματίζουν για την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Ανοίγω τα μάτια και βλέπω γραμμένη με μαύρο σπρέι στον τοίχο μια φράση: εξατομίκευση συλλογικών στόχων (επιτρέψτε μου να τολμήσω την εισαγωγή νέων όρων).
Δε μου λέει κάτι. Πρώτη φορά το βλέπω, πρώτη φορά το ακούω.
-Μα πώς μπορεί κάποιος να εξατομικεύσει κάτι συλλογικό;, αναρωτιέμαι.
Ξανακλείνω τα μάτια και τα ανοίγω. Αρχίζω να διακρίνω κάτι. Ναι, είναι τέσσερις άνθρωποι σε τέσσερα διαφορετικά τραπέζια με κάποια έγγραφα στο χέρι, μελετούν και ταυτόχρονα συζητούν. Ακούω διάφορες λέξεις: παιδιά, υγεία, σύνταξη, δόσεις, όροι, προϋποθέσεις. Προσπαθώ να συνδυάσω τις λέξεις. Δε βγαίνει νόημα. Σηκώνομαι. Περνάω τον τοίχο και πηγαίνω πάνω από τον καθένα τους. Διαβάζω. Πρόκειται για ιδιωτικές ασφάλειες τεσσάρων διαφορετικών εταιριών. Αρχίζουν να μαλώνουν με πάθος για το ποια είναι η καλύτερη εταιρία.
-Εμείς κάποτε μαλώναμε για τις ομάδες, σκέφτηκα και γύρισα πίσω σκυθρωπός. Και όμως! Εδώ υπάρχει ένας συλλογικός στόχος. Είναι η ασφάλεια στην υγεία, στην οικογένεια, στα γηρατειά, στη ζωή. Η κοινωνική ασφάλιση αποτελεί έναν αδιαμφισβήτητο συλλογικό στόχο, κάτι που αποτελεί και επίτευγμα του καιρού μας, πόσο μάλλον στο μέλλον, είπα και ανοιγόκλεισα για άλλη μια φορά τα μάτια μου.
Ξάφνου οι τέσσερις έγιναν τρεις και τους ακούω πλέον καθαρά να συζητούν μεταξύ τους:
-Μάθατε; Η εταιρία ιδιωτικής ασφάλειας του Τέταρτου (τουλάχιστον ας θυμούνταν το όνομα του) πτώχευσε.
-Εμένα μου έστειλε μια επιστολή να τον βοηθήσουμε, να βγούμε στο δρόμο όλοι μαζί, να διεκδικήσουμε γι’ αυτόν…χαχα!
-Έκανε λάθος επιλογή και την πλήρωσε. Ας πρόσεχε!! Είπε ο τρίτος και ξεκίνησαν έναν τρικούβερτο καβγά για το ποιος επένδυσε στην καλύτερη τράπεζα!!!
Ξάφνου χάθηκαν ... και εγώ απέμεινα να κοιτάζω σε ένα λευκό τοίχο ψάχνοντας απεγνωσμένα τους Υπερασπιστές των «διαφυλασσόμενων» συλλογικών στόχων!!!



Θα μπορούσα να γεμίσω πολλές σελίδες με παραδείγματα, όπως και εσείς άλλωστε, για το πώς εξατομικεύονται συλλογικοί στόχοι και περιθωριοποιούνται οι ομαδικές αντιδράσεις από τη νεοκαταληφθείσα ατομική σκέψη.

«Ήρθαμε από μακριά και στοχεύουμε να φτάσουμε μακριά», λέει μια γνωστή ρήση.
Εγώ ας θυμίσω λίγο το πώς ήρθαμε.
Ο άνθρωπος γεννήθηκε μόνος μα μεγάλωσε πάντα μέσα σε αγέλες, ομάδες, συναθροισμένος ως φύση με τον προκάτοχο και το διάδοχο του, τοποθέτησε πάντα λιθαράκια στο κτίσμα της εξέλιξης του είδους.
Επιβίωσε μέσα από συμμαχίες,
πολλαπλασιάστηκε μέσα από συνευρέσεις,
εξελίχθηκε μέσα από συνεργασίες,
δημιούργησε μέσα από συλλογικές προσπάθειες,
πέθανε δίνοντας τη σκυτάλη της γνώσης στον επόμενο,
κάνοντας έτσι τη ζωή του συμμετοχή σε δρόμο ομαδικό και το άτομο του συνεργό στη διαιώνιση του είδους.


Ναι στην παγκοσμιοποίηση που αποβλέπει στην ειρηνική συνύπαρξη και ευημερία των ΛΑΩΝ.

Αριστεροί έρωτες

Το ρομαντικό ειδύλλιο που όλοι οι αριστεροί περιμένανε άρχισε να ξετυλίγεται σιγά σιγά σαν κουβάρι στα πόδια τους. Η Αλέκα δεν μπόρεσε να κρύψει άλλο τον άσβηστο πόθο που είχε στα στήθια της για τον Αλέξη. Ο πολιτικός της λόγος έτρεμε από συγκίνηση, καθώς την πρόδιδε αφήνοντας το δικομματισμό ανεξέλεγκτο. Ο αριστερός ψάλτης της Δεξιάς άρχισε να ψέλνει άθελα του γλυκά τραγουδάκια για τον δεξιό ψάλτη της Αριστεράς. Κάθε βράδυ, λοιπόν, πήγαινε κάτω από το μπαλκόνι και του τραγουδούσε ερωτικά το «χελιδόνι» και τη «φάμπρικα» του Μαρκόπουλου. Εκείνος θυμόταν τα παλιά χρόνια που ήταν δίπλα της, ώσπου έφυγε από την αυλή της, για να μην προδοθεί από τα αισθήματα του γι’ αυτή και τη φέρει ποτέ σε δύσκολη θέση.
Η Αλέκα όλα αυτά τα χρόνια δεν τον ξεπέρασε. Αυτό το γλυκό αίσθημα που είχε μέσα της ολοένα και φούντωνε. Αποφάσισε να λύσει τη σιωπή της και να μιλήσει για τον «γλυκό» της. Το ερωτικό μήνυμα στάλθηκε πασπαλισμένο με άχνη και γεμισμένο με ερωτικά αμύγδαλα. Τον είπε κουραμπιέ και έφυγε το βάρος από μέσα της που τόσο καιρό έκρυβε μαζί με τα αισθήματα της. Ο Αλέξης λύγισε στο ερωτικό κάλεσμα. Ήξερε ότι αυτή ήταν η πιο γλυκιά λέξη που θα μπορούσε να πει η «σιδηρά κυρία» για το πρόσωπο του.
Σκέφτηκε να απαντήσει με κάτι πιο δροσερό, να της στείλει ένα συμβολικό φρούτο.
-Ένα μπουκέτο ακτινίδια; Θα την πιάσει διάρροια και δεν είναι για την ηλικία της.
-Ένα τσαμπί μπανάνες; Θα φάει και τις μπανανόφλουδες, για να μην τις πατήσει.
-Ένα μποστάνι καρπούζια; Έξω πράσινο, μέσα κόκκινο…μπα, καλό θα ήταν αλλά πριν το 1989!!
-Ένα κλαδί κορόμηλα; Δε θα τα βλέπει χωρίς γυαλιά.
Τελικά αποφάσισε. Αυτή η Αλέκα είναι…άλλο φρούτο!!
-Θα της στείλω το μανάβη της γειτονιάς με εκτυπωμένη σε φάκελο την τελευταία δημοσκόπηση που είμαστε πιο κοντά από ποτέ!!
Και το ειδύλλιο συνεχίζεται…

Ο Μάκης, ο Θέμος και το θέμα

Ο Μάκης έκανε το Θέμο θέμα και ξεπούλησε το Πρώτο θέμα.
Ο Θέμος έκανε το Μάκη θέμα και «τηλεθέασε» ο Κίτρινος Τύπος.
Το «Πρώτο θέμα» είπε στο Μάκη «ανάθεμα!» και τον έστειλε στη Ζούγκλα.
Ο Μάκης και το πρώτο θέμα θα τα πουν όλα στο Θέμο.
Ο Θέμος αν αφήσει το Μάκη και το «Πρώτο θέμα» θα γράφει στον Ταχυδρόμο.
Ο Μάκης και ο Θέμος πίνουν σαμπάνια στη μπανιέρα χωρίς να υπάρχει θέμα.

Χαζόπουλος ο βουτηχτής

Ένα νέο είδος πτηνού προστέθηκε πρόσφατα στην ελληνική πολιτική πανίδα. Πρόκειται για ένα πουλί με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που μάλιστα αποτελεί από μόνο του μια ξεχωριστή κατηγορία. Το όνομα του; Χαζόπουλος ο βουτηχτής.
Ανήκει στην κατηγορία των καλλικέλαδων πουλιών, αν και κατά τις αναπαραγωγικές περιόδους αλλάζει το κελάηδημα του και καλεί ερωτικούς συντρόφους με ένα χαρακτηριστικό υλακώδες τιτίβισμα. Η εμφάνιση και το χρώμα του προσαρμόζονται με βάση τις περιβαλλοντολογικές συνθήκες. Πάντως, αυτοί οι «χαμαιλεοντισμοί» δεν του αποφέρουν ιδιαίτερα οφέλη, αφού εύκολα μπορεί να τον εντοπίσει κάποιος από το παχύ μουστάκι που κάθεται φαρδιά πλατιά στη βάση του κάνω ράμφους του. Τρέφεται με αυγά άλλων πουλιών, τα οποία δεν κλέβει αλλά διαπραγματεύεται μαζί τους, τάζοντας τους μια καλύτερη φωλιά (από το τάξιμο σπίτι δε χαλάει;). Αδιαμφισβήτητα είναι ένας άριστος διαπραγματευτής, αφού δε μένει ποτέ νηστικός.
Πρόκειται γενικά για ένα ιδιαίτερα έξυπνο πουλί του Δημοσίου, το οποίο διακατέχεται από αυξημένη σεξουαλική επιθυμία, η οποία τον προδίδει ουκ ολίγες φορές στην εργασία του οδηγώντας τον σε λάθη χαζά, όπως το να μην προσέχει πού βάζει την υπογραφή του, εξού και το Χαζό-πουλος. Όπως κάθε χαζοπούλι, έτσι και ο Χαζόπουλος ο βουτηχτής είναι ιδιαίτερα συναισθηματικός. Κάθε ερωτική απογοήτευση την αντιμετωπίζει με τις χαρακτηριστικές γι’ αυτόν «αποπειρώμενες» εξαντλητικές πτήσεις, όπου πετά ώσπου να προδοθεί από τις δυνάμεις του και βουτά στο κενό, εξού και το βουτηχτής.
Προστάτης του Χαζόπουλου του βουτηχτή σε αυτές τις ανόητες απόπειρες αυτοκτονίας είναι ο Άγιος «Απροπαγάνδιστος», αυτός που αντιλαμβάνεται τα πραγματικά αίτια της πτώσης, αυτός που δεν αποπροσανατολίζεται από τους αέρηδες που κατευθύνουν το στερεμένο από δυνάμεις κορμί του βουτηχτή, αυτός που πιάνει πουλιά στον αέρα!
Τέλος, ο Χαζόπουλος ο βουτηχτής ανήκει στην κατηγορία των προστατευμένων ειδών αν και δεν αποτελεί δέλεαρ για τους κυνηγούς, γιατί ούτως ή άλλως δεν τρώγεται με τίποτα!


Τελικά, το έξυπνο πουλί απ’ το ….. του πιάνεται!

Σακάτικα χαμόγελα

Ωριμάζει το ψέμα μέσα μου και κρύβεται πιο έντεχνα
στα έγκατα του νου
Εγώ τυφλά ακολουθώ το νήμα που ’χει στρώσει
στους δρόμους του μυαλού
Και ναρκισσεύεται σαν καθρεφτίζεται στα μάτια μου.


Λέξεις πολλές στο στόμα μου παλεύουνε
μιαν έξοδο να βρουν
Αν τις κρατήσω με πληγώνουνε
αν τις αφήσω με μισούν
Καθώς στα χείλη μου χορεύουνε
Χαϊδεύονται θαρρούν.


Με κουράζει η υποκρισία
Με γερνάει ένα ψεύτικο, σακάτικο χαμόγελο…
μια τυπική κοινωνική αντίδραση
που αγγίζει τα όρια του γέλιου ή του γελοίου
Με τρομάζει αυτός που φαίνομαι ότι γίνομαι, ότι είμαι



















Ίσως με γνώρισαν μαζί σου για να μη με γνωρίζω.
Μα εγώ σκοπεύω, με τον τρόπο μου, να μη με ξεχνώ
Και συ που με διαβάζεις, μη σε ξεχνάς
Έτσι, να μην ξεχνιόμαστε…άνθρωπε.


Ας είναι το 2008 μια καλή χρονιά… για όλους μας.
Ας φέρει το νέο έτος λιγότερα σακάτικα χαμόγελα….
για όλους μας.

Αγρόν αγοράζουμε και σε καλή τιμή

Το ελληνικό γεωλογικό δελτίο προβλέπει για τα επόμενα χρόνια ότι το ελληνικό έδαφος θα γίνει πάρα πολύ πρόσφορο για την ανάπτυξη ενός νέου είδους, της «οπιούχας» παπαρούνας του αγρού. Η τάση προς τις νέες καλλιέργειες σε συνδυασμό με την ανέξοδη συντήρηση του φυτού και την παράνομη αλλά κερδοσκοπική παραγωγή οπίου (ουσία με ναρκωτικές ιδιότητες που παράγει η παπαρούνα) θα δημιουργήσει μια νέα τάξη εγκληματιών, τους παπαρουνοκαλλιεργητές. Παρά τις πιθανές απαγορεύσεις του κράτους, οι παπαρουνοφυτείες θα εξαπλωθούν με γρήγορους ρυθμούς, τα Ζωνιανά θα επεκταθούν στο Πανελλήνιο, οι παπαρουνοέμποροι θα ενισχύσουν την ελληνική παραοικονομία και η εγκληματικότητα θα είναι σε μια μόνιμη έξαρση. Οι παπαρουνοχρήστες θα είναι αυτοί που θα πληρώσουν τη νύφη και την παπαρούνα χρυσό.
Πέρα από όλα αυτά, το κράτος θα έχει τεράστιο κόστος, αφού θα οδηγηθεί στη δημιουργία κέντρων παπαρουνοαπεξάρτησης στελεχωμένων από εξειδικευμένο προσωπικό, στη δωρεάν χορήγηση υποκατάστατων, στην ενημέρωση του κοινού….
Η κυβέρνηση, αφού έλαβε σοβαρά υπόψη το θέμα αυτό, προσπαθεί να λάβει τα μέτρα της. Ενήργησε για τη σύσταση ενός νέου σώματος, αυτού των παπαρο(υνο)κυνηγών!! Η στελέχωση θα πρέπει να γίνει από άτομα ικανά, αξιόμαχα, αξιόπιστα με γνώση των φυτών του αγρού. Οι μόνοι που θα μπορούσαν να ανταπεξέρθουν σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες είναι το μάχιμο σώμα των αγροφυλάκων. Παρά το κόστος της στέρησης υπηρεσιών του κράτους από τους αγροφύλακες, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να προτείνει τη διετή εξειδίκευση τους στο διαχωρισμό της παπαρούνας από τα υπόλοιπα λουλούδια του αγρού και επιπρόσθετα την ετήσια εκπαίδευση στον τρόπο κοπής της, για να μην ξαναφυτρώσει. Θα ακολουθήσει η μετακίνηση τους από το ένα στο άλλο σώμα και η προσθήκη, με μόνιμη πρόσληψη, και μιας μερίδας νέων ανέργων που θα περνούν από συνέντευξη που θα περιέχει ερωτήσεις για τις πολιτικές πεποιθήσεις της παπαρούνας.
Η υπουργός απασχόλησης ήδη υποσχέθηκε την ένταξη των παπαρουνοκυνηγών στα βαρέα και ανθυγιεινά λόγω του ότι το μάζεμα της παπαρούνας είναι επιβαρυντικό για τη μέση των πάλε ποτέ γυμνασμένων αγροφυλάκων.

Βέβαια, υπάρχει και μια μικρή επιφύλαξη για την πρόβλεψη του γεωλογικού δελτίου.
-Και αν τους διαψεύσει; Θα ακυρωθούν οι προσλήψεις των νέων και δεν θα έχει λόγο ύπαρξης το παπαρουνόσωμα.
-Εε και; Είχε λόγο ύπαρξης το σώμα των αγροφυλάκων; Θα βγει ένα εντομολογικό δελτίο που θα προβλέπει τον άμετρο πολλαπλασιασμό της κάμπιας. Θα μοριοδοτηθούν οι παλαιοπροσληφθέντες παπαρουνοκυνηγοί και θα προσληφθούν ως καμπιοκυνηγοί. Οι αγροφύλακες θα μετονομαστούν σε καμπιοσιτιστές και…θα ταΐζουν τις κάμπιες να γίνουν πεταλούδες… και η δουλειά θα συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς!!!
-Και αν κάποιοι χάσουν τη ζωή τους στις μάχες με τις παπαρούνες και τις κάμπιες;
-Θα ταριχεύονται με δόξα και θα φυλάσσονται με τιμή!
Κάποτε θα έρθουν σμήνη από κοράκια.
Θα χρειαστούν σκιάχτρα, θα πρέπει να φτιάξουμε φόβο.
Θα παίξουν και αυτοί το ρόλο τους, ένα γνώριμο ρόλο…

Δημοσιογραφικό ≠ απόρρητο

-Μπαμπά, μπαμπά, τι σημαίνει δημοσιογραφικό απόρρητο;
-Δημοσιοποιώ κάτι με μυστικό τρόπο, παιδί μου.
-Μα αυτό είναι αντιφατικό, ρε μπαμπά. Δένει μήπως στη θεωρία του ότι τα ετερώνυμα έλκονται;
-Όχι, αγόρι μου, αλλά λύνει τα δημοσιογραφικά προβλήματα που στηρίζονται σε θεωρίες συνωμοσίας.
-Κολλάει ως νεοελληνικός όρος;
-Όχι, αλλά χωρίζει την πληροφορία από τον πληροφοριοδότη.
-Και ο Ανδριανός που έκρυψε και τα δύο;
-Αυτό δεν είναι δημοσιογραφικό απόρρητο παιδί μου.
-Και τι είναι τότε, ρε συ μπαμπά;
-Κυβερνητικό κουκούλωμα «απορρητογράφων».

«Προληπτικός» πόλεμος

Δύσκολοι καιροί για τις υπερδυνάμεις. Για να προκηρύξεις ένα πόλεμο σε κάποιο από τα κρατίδια της γης με «ιερό» σκοπό τον πολιτικό του έλεγχο και την αφαίμαξη του φυσικού του πλούτου, πρέπει να δώσεις λόγο σε κάτι χαζο-ενώσεις, σε ψευτο-συμβούλια ασφαλείας και σε άλλες παρόμοιες, παράλογα απρόσκοπτες,
[Vietnam, 1972]

οργανώσεις.
Ο πολεμοκάπηλος Τζορτζ Μπους Τζούνιορ (σε πολλά) κάλεσε δεκαέξι (παρακαλώ) μυστικές υπηρεσίες να βρουν την αφορμή, για να πραγματοποιήσει τα σχέδια του για επίθεση στο Ιράν. Οι μυστικές υπηρεσίες τού έδωσαν πληροφορίες ότι στο Ιράν υπάρχει μυστικό πρόγραμμα για κατασκευή πυρηνικών όπλων (ενημερωτικά, σταμάτησε το 2003), κάτι που αποτελεί επιχείρημα για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης στην περιοχή. Ο Τζούνιορ, ως άριστος χειριστής της διπλωματίας, κατάφερε, ασκώντας διεθνείς πιέσεις (εκβιασμοί, δωροδοκίες και τα γνωστά), να πάρει την έγκριση για αυτοπρόσωπο έλεγχο της περιοχής και έστειλε, αντ’ αυτού, τους εκλεκτούς των μυστικών του υπηρεσιών να ανακαλύψουν τα πυρηνικά όπλα και σ’ εμάς έδωσε την ευκαιρία να «ανακαλύψουμε την Αμερική». Τα αμερικανικά λαγωνικά έψαξαν σπιθαμή προς σπιθαμή το Ιρανικό έδαφος. Τελικά, ανακάλυψαν σε μια κατακόμβη, κάπου σε ένα προάστιο της Τεχεράνης, θαμμένο ένα πυρηνικό τσεκούρι. Αφού τελείωσαν την έρευνα, επέστρεψαν με το τσεκούρι στο Λευκό Οίκο και το κατέθεσαν ως αδιάψευστο στοιχείο της πυρηνικής οπλοκατοχής του Αχμαντινετζάντ.
Οι ειδήμονες του Λευκού Οίκου συνεχάρησαν και παρασημοφόρησαν τις ατρόμητες μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α., γιατί βρήκαν την αφορμή για την επίθεση. Ξέθαψαν το τσεκούρι του πολέμου.
Η πολεμική επιχείρηση, βέβαια, πρέπει να βαπτισθεί. Και το όνομα αυτής: ΠΡΟΛΗΨΗ, γιατί σήμερα τσεκούρι, αύριο ρόπαλο, μεθαύριο τόξο, στο μέλλον… ένας πυρηνικός καταπέλτης με απόσταση βολής Τεχεράνη-Ουάσιγκτον…
Φύλαγε τα ρούχα σου, να ’χεις τα μισά!

Αναψυκτήριον «Η Ελλάς»

Στη θεά Τύχη έχει εναποθέσει τις ελπίδες της η κυβέρνηση για την επίλυση του ασφαλιστικού. Ο Κ. Καραμανλής έκανε μια λίστα με τους βουλευτές που θα «έκαιγε» ευχαρίστως, τριάντα έξι τον αριθμό. Τους κάλεσε λοιπόν στο γραφείο του, τους έδωσε από ένα χαρτάκι με ένα νούμερο από το 1 ως το 36 και τους είπε:
-Πρέπει να επιλέξω τον επόμενο υπουργό Απασχόλησης που θα χρεωθεί την επίλυση του ασφαλιστικού και αυτός θα είναι ένας από εσάς. Επειδή μου είναι δύσκολο να διαλέξω τον πιο «ικανό» από τους «ικανούς», θα χρειαστώ και τη βοήθεια της θεάς Τύχης.
Φέρνει, λοιπόν, στη μέση της αίθουσας μια ρουλέτα και τους λέει:
-Nα δούμε ποιος θα είναι ο τυχερός! Να δούμε πού θα κάτσει η μπίλια.
Ο κρουπιέρης Θ. Ρουσόπουλος γυρίζει τη ρουλέτα.
Έντρομοι οι 36 βουλευτές παρακολουθούν ποιον θα κάψει η μπίλια.
Και ο κλήρος πέφτει στο νούμερο μηδέν.
-Ποιος έχει το νούμερο μηδέν; ρωτάει καγχάζοντας ο κρουπο-Θόδωρος.
Τα δόντια του Β. Μαγγίνα χτυπάνε δυνατά δημιουργώντας αντίλαλο σε όλη την αίθουσα.
Σηκώνει το τρεμάμενο χέρι του και ψελλίζει τραυλίζοντας:
-Εγώ είμαι ο «τυχερός».
-Καλή τύχη, του εύχονται οι 35 και φεύγουν ανακουφισμένοι από την αίθουσα.
Ο Β. Μαγγίνας, αφού είδε και αποείδε με το ασφαλιστικό και δεν βρήκε κάποια λύση, σκέφτηκε να υιοθετήσει την τακτική της ρουλέτας.
Παίρνει λοιπόν τα λεφτά των ασφαλισμένων πολιτών από τα αποθεματικά των ταμείων και οδεύει προς το καζίνο.
-Θα τα ρίξω όλα σε μια μπιλιά, σκέφτεται.
-Εάν βγει, θα γίνω ήρωας. Εάν δε βγει, δε θέλω να το σκέφτομαι.
Τα ρίχνει όλα στο «3» που είναι και ο τυχερός του αριθμός. Η ρουλέτα γυρίζει και ο Β. Μαγγίνας αλληθωρίζει. Προσπαθεί να κοιτάξει ταυτόχρονα και το νούμερο που έχει καθίσει η μπίλια και το νούμερο «3» που θα ήθελε να καθίσει η μπίλια. Από ό,τι φαίνεται έχουν μεγάλη απόσταση.
-Τζίφος, συλλογιέται και τον λούζει κρύος ιδρώτας.
Βάζει το χέρι στην τσέπη του και βγάζει τα δικά του λεφτά.
-Τουλάχιστον να κερδίσω με αυτά, να λαδώσω την πολεοδομία και να αλλάξω την άδεια αναψυκτηρίου σε άδεια σπιτιού, μήπως σώσω το σπίτι μου, σκέφτεται.
Ρίχνει τα λεφτά του στο «3». Όλα σε μια μπιλιά.
Η ρουλέτα γυρίζει, σταματάει, και ο αλληθωρισμός του Β. Μαγγίνα τείνει να μονιμοποιηθεί. Αλλού η μπίλια, αλλού το «3».
-Γκαντεμιά! αναφωνεί και ξαναβάζει το χέρι στην τσέπη.
Του έχουν ξεμείνει κάτι κέρματα.
-Τουλάχιστον να ασφαλίσω τον Ινδό μου, λέει μέσα του και βάζει τα ρέστα του στο «3».
Η ρουλέτα ξαναγυρίζει. Το αποτέλεσμα; «Άδικο» για τον Β. Μαγγίνα που, με διαγνωσμένο πλέον στραβισμό, αποχωρεί από το καζίνο.
Η «ημερομηνία λήξης» της υπουργικής του θητείας είναι καθοδόν να τον συναντήσει και ο απένταρος Βασίλης-Καΐλας-Mαγγίνας μονολογεί:
-Μια ολόκληρη υπουργική θητεία μόνο μια κόρη στον Ο.Τ.Ε βόλεψα.. Μήπως πρέπει να αλλάξω τον τυχερό μου αριθμό;
Και επιστρέφει σπίτι με τον τυχερό του αριθμό στο χέρι!!!

Το άσπρο μαύρο

Ένας από τους ανθρώπους της εμπιστοσύνης του Κ. Καραμανλή θεωρείται ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης (Ιησούς Χριστός νικά και όλα τα κακά σκορπά), τον οποίο και συχνά-πυκνά συμβουλεύεται. Ο πρωθυπουργός συνηθίζει να λέει για τον Βαγγέλη (πίσω μου σ’ έχω Σατανά) ότι είναι ο άνθρωπος-προπαγάνδα, ο τύπος που μπορεί να πουλήσει πάγο στους εσκιμώους, άμμο στους βεδουίνους, αέρα στους Έλληνες. Σε μια από τις μυστικές τους συναντήσεις ο Καραμανλής του εκμυστηρεύτηκε ότι προτίθεται να κάνει κοινωνική πολιτική. Θέλει, μάλιστα, να επενδύσει στο τρίπτυχο υγεία-παιδεία-κοινωνική ασφάλιση, θεωρώντας έτσι πως θα αλλάξει τον κοινωνικό εθνικό χάρτη και επιτέλους θα επικρατήσει ισονομία, αξιοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη (λέω και τι πιστεύω στο ενδιάμεσο, έτσι;). Τότε ο κ. Μεϊμαράκης (φτου, φύγε κακό από πάνω μου) του πρότεινε την περίφημη αγορά των 415 ρωσικών τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης, μια κοινωνική επένδυση της τάξεως των 1,2 δις ευρώ που θα αλλάξει την καθημερινότητα του πολίτη. Ο πρωθυπουργός τον άκουγε με τα μάτια και το στόμα ανοιχτά να ξεδιπλώνει την-περίσσεια σε αλτρουισμό-σκέψη του.
Κάποια από τα άρματα θα χρησιμοποιηθούν ως ασθενοφόρα! Έτσι θα αρματωθεί το Ε.Κ.Α.Β. με τα πλέον σύγχρονα οχήματα με δυνατότητα άμεσης προσπέλασης ακόμη και στα πιο μικρά και δύσβατα σοκάκια των αστικών κέντρων, ακόμη και στις πιο άβατες χαράδρες της επαρχίας κερδίζοντας χρόνο που μπορεί να αποβεί σωτήριος για τον ασθενή, για τη ζωή του οποίου μετρούν ακόμη και τα δευτερόλεπτα.
Κάποια εξ αυτών θα χρησιμοποιηθούν ως σχολικά λεωφορεία για τις πολυήμερες σχολικές εκδρομές. Έτσι θα αποφευχθεί το οποιοδήποτε τροχαίο δυστύχημα και θα μεγιστοποιηθεί στο απόλυτο η ασφάλεια των παιδιών, κάτι που θα χαροποιήσει ιδιαίτερα και τους γονείς. Παράλληλα μπορούμε να δώσουμε οδηγίες στα ταξιδιωτικά πρακτορεία να μειώσουν τις τιμές των σχολικών πακέτων για εκδρομές στη χώρα του κουμπάρου μας Ερντογάν. Έτσι θα ικανοποιήσουμε και την ελληνική εθνική συνείδηση με ελληνικά τανκ να βολτάρουν στη γείτονα χώρα και πού ξέρεις; Η δύναμη της συνήθειας…
Τέλος, θα ενσωματωθεί δωρεάν στην κοινωνική ασφάλιση του πολίτη και η ατομική ασφάλεια ζωής σε περίπτωση τρομοκρατικής επίθεσης. Θα χρεωθούν σε κάθε νομό οκτώ τανκς που θα κινούνται σε όλη του την έκταση και σε καθημερινή βάση, με σκοπό να επιβλέπουν και να προστατεύουν τον πολίτη από τυχόν τρομοκρατικές ενέργειες.
-Καταπληκτική η ιδέα σου Βαγγέλη! (του τραμπούκου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ) είπε ο Κ. Καραμανλής. Έτσι θα ενισχυθούν και τα υπουργεία Αμύνης και Δημοσίας Τάξεως.
-Θα ικανοποιηθεί και το βίτσιο μου πρόεδρε, τόνισε ο Β. Μεϊμαράκης (απεταξάμην) και μέσα του σκέφτηκε ότι ήρθε η ώρα να κάνει ξαστεριά!
-Και ποιο είναι αυτό;
-Να σηκωθώ ένα πρωί, να βγω στο μπαλκόνι μου και από κάτω να περνάν τα τανκς!!

Άσβεστος ρατσισμός

Η σπίθα γεννήθηκε αδύναμη, μικρή, τυλιγμένη στα ξύλα ενός μοναχικού σπιτιού. Με ροκανίδια ετράφηκε, σηκώθηκε, μεγάλωσε, άρχισε να ζεσταίνεται. Ξεκίνησε να περπατά προς την πόρτα, πολύ αργά, σχεδόν ασθμαίνοντας. Προσπέρασε χωρίς να ανοίξει, αόρατα. Βγήκε έξω στην αυλή προσεκτικά, δυσκίνητα. Απλώθηκε ομοιόμορφα, νωχελικά, γεύτηκε κάθε χόρτο, κάθε λουλούδι, με ή χωρίς ανθό, κάθε κοτσάνι, με ή χωρίς αγκάθια, αδιάκριτα. Κυνήγησε ζωηρά, κάθε μυρμήγκι, κάθε ζουζούνι της αυλής, αδιάκριτα. Έβαψε τις πέτρες, το «συντριβάνινο» αγαλματάκι, το άκομψο τοιχάκι της αυλής, το κέλυφος ενός σαλιγκαριού χρώμα μουντό σταχτί, το αγαπημένο της, για όλα, αδιάκριτα. Έριξε μια ματιά ξοπίσω της. Μόλις ξεκίνησε το δημιούργημα της. Ένα έργο τέχνης που μόνο αυτή μπορεί να φανταστεί, ένα όραμα δίχως τέλος. Μια αρρωστημένη ευφορία έκανε το σώμα της να τρέμει από πόθο, να ριγά. Ένας ακατάπαυστος, ακόρεστος οίστρος τής κέρασε μπόι, την έκανε σεβάσμια, επιβλητική, σχεδόν ερωτική. Ένας ασίγαστος πόθος τη θέριεψε, τη γέμισε αυτοπεποίθηση, της έδωσε μια κολασμένη ορμή. Ξεχύθηκε. Με μανία διέσχισε θορυβωδώς το μονοπάτι αφήνοντας τα ίχνη της παντού, αδιάκριτα. Άρχισε να τρέχει, «ακόπαστα». Ίδρωσε. Μαύρος ιδρώτας δύσοσμος, ορατός, βαρύς. Μια μυρωδιά που σε έδιωχνε και σε έφερνε κοντά της.
Το δάσος ορθώθηκε πελώριο μπροστά της. Την κάλεσε προκλητικά, με φρέσκια αναπνοή, με πάθος στοιχειωμένου εραστή να έρθει κοντά του, να μπει μέσα του, να της δώσει ζωή, να της προσφέρει τη ζωή του.
Και αυτή ανταποκρίθηκε. Πλησίασε. Τον κύκλωσε χορεύοντας ερωτικά. Περπάτησε ανάλαφρα στον αέρα χαϊδεύοντας ηδονικά τις κορφές των ελάτων του. Φίλησε παθιασμένα κάθε του κορμό, αδιάκριτα. Ένωσαν τα κορμιά τους, κυλίστηκαν στο ξέφωτο, έκαναν έρωτα. Εκείνη σπαρταρούσε, κουνιόταν ασυνάρτητα στο σώμα του, του έκλεβε μανία και ’κείνος ξεψυχούσε, αδιάκριτα. Παραδόθηκε στον οργασμό της αφήνοντας την τελευταία του πνοή.

48.147 αλλοδαποί εργάτες σε Ηλεία, Μεσσηνία, Αρκαδία και Λακωνία εξαιρέθηκαν από το κοινωνικό επίδομα πυρόπληκτων, αδιάκριτα…

Πώς να γίνετε πρόεδρος

Οι σύμβουλοι του Βαγγέλη Βενιζέλου του πρότειναν να κάνει μια ειδική λεκτική διατροφή, γιατί θεώρησαν πως, ως ένας μελλοντικός ηγέτης, πρέπει να αποκτήσει μέτρο στο λόγο του, να συμμορφώσει τα πάθη του πίσω από τις λέξεις και να αποβάλει από τις φράσεις του την εγωκεντρική διαστροφή που τον οδήγησε στην πρόσφατη εσωκομματική καταστροφή.

ΕΙΔΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ 21 ΗΜΕΡΩΝ
1η εβδομάδα: Αποτοξίνωση με λαχανόσουπα. Μπορεί να τρώει όση ποσότητα θέλει και όσες φορές την ημέρα θέλει. Με αυτόν τον τρόπο θα αποβάλει από μέσα του όλες τις τοξίνες της μεγαλομανίας, της πρωθυπουργολαγνείας, του αριβισμού, της άκρατης φιλοδοξίας και του εγωκεντρισμού που δηλητηριάζουν το λόγο του. Τα αποτελέσματα θα φανούν ήδη από την τέταρτη μέρα. Ο επιθετικός λόγος του Βαγγέλη θα δώσει τη θέση του σε ένα γλυκό και ναζιάρικο τιτίβισμα (προσπαθώ να το φανταστώ….θέλει φαντασία!).

2η εβδομάδα: Σαρδέλα που θα συνοδεύεται πάντα από αμίλητο νερό. Έτσι θα επέρθει ισορροπία στο λόγο του, γιατί ο Βαγγέλης αλλάζει με τους μήνες:
Ο Βαγγέλης του Σεπτέμβρη- Αμίλητος (υπονόμευε δια της σιωπής το ΠΑΣΟΚ)
Ο Βαγγέλης του Οκτώβρη- Γλωσσοκοπάνας (πάλευε να γίνει πρόεδρος).
Ο Βαγγέλης του Νοέμβρη- Άλαλος (έπαθε ψύξη στη γλώσσα από το «ρεύμα»).
Ο Βαγγέλης του Δεκέμβρη- Σταθερός (εύχεται ολημερίς και ολονυχτίς το 2008 να τον βρει πρωθυπουργό).

3η εβδομάδα: Σταφυλοθεραπεία. Αυτό είναι το τελικό στάδιο της αποθεραπείας και της διατήρησης των αποτελεσμάτων που επιδιώκονται. Το μεγάλο ερώτημα είναι: Πώς θα τη βγάλει ο Βαγγέλης μόνο με σταφύλια;
Μάλλον θα αναστενάξουν οι αμπελώνες της Μακεδονίας.

Καλό κουράγιο Βαγγέλη.
Και μακριά το δάκτυλο από το μέλι!

Το τάβλι θέλει υπομονή.
Και ο Παπανδρέου κυνήγι!

Ινδική ασφάλεια

-Μπαμπά, μπαμπά, γιατί ο Μαγγίνας έχει έναν ανασφάλιστο Ινδό στο σπίτι του;
-Για ασφάλεια, αγόρι μου.
-Και, ρε μπαμπά, ποιους φοβάται ένας Υπουργός;
-Τους πολιτικούς του εχθρούς, αγόρι μου.
-Ναι, ρε μπαμπά, και τι φοβάται ότι θα του κλέψουν; Το σπίτι;
-Όχι, αγόρι μου, τις ιδέες του για το ασφαλιστικό!

Φτωχή γιορτή

Στις 24 Νοεμβρίου γιορτάζεται διεθνώς η παγκόσμια ημέρα αντικαταναλωτισμού (buy nothing day). H διαμαρτυρία όλων των πολιτών της γης απέναντι στον καταναλωτισμό εκφράζεται τη συγκεκριμένη ημέρα με την αποχή τους από την αγορά προϊόντων και με αυτό τον τρόπο στέλνουν το μήνυμα της επανεξέτασης της υπερκατανάλωσης προς την κοινωνία, αφού είναι γνωστό ότι το πλούσιο 20% του παγκόσμιου πληθυσμού καταναλώνει το 80% των πόρων της γης, προκαλώντας άνιση κατανομή του πλούτου και δυσαναπλήρωτες καταστροφές στο περιβάλλον.
Στην αντίπερα όχθη, βέβαια, υπάρχουν και οι γνωστοί-άγνωστοι σκεπτικιστές οι οποίοι μας επισημαίνουν ότι η συνείδηση του καταναλωτικού κοινού δεν επηρεάζεται από τη μια, μόνο, ημέρα της άρνησης κατανάλωσης και σίγουρα επισκιάζεται από την αγοραστική μανία των υπολοίπων ημερών του χρόνου.
Με την άποψη αυτή των σκεπτικιστών φαίνεται να συντάσσεται και η ελληνική κυβέρνηση, η οποία και σκέφτεται να προτείνει πιλοτικά την εφαρμογή της γιορτής στη χώρα μας για εξήντα ημέρες το 2008, με σκοπό η ελληνική κοινωνία να αναθεωρήσει την καταναλωτική της συνείδηση και, αν αυτό πετύχει, να το παγκοσμιοποιήσει στοχοθετώντας έτσι την ισομερή ανακατανομή του παγκόσμιου πλούτου.
Ως πιθανές ημέρες εφαρμογής της γιορτής, η κυβέρνηση σκέφτεται τις μονές ημερολογιακές ημέρες του Γενάρη και τις ζυγές ημέρες του Φλεβάρη. Έτσι θα καταλαγιάσει και τις όποιες αντιδράσεις των συνδικαλιστών της «φίλων» επιχειρηματιών, αφού οι πολίτες, ούτως ή άλλως, την περίοδο αυτή θα έχουν ελάχιστη αγοραστική δυνατότητα λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης που θα έχουν ήδη υποστεί από την αγορά πετρελαίου, τους λογαριασμούς της Δ.Ε.Η. και του Ο.Τ.Ε. και την ακρίβεια από τις υποφαινόμενες ανατιμήσεις όλων των προϊόντων.
Έτσι ο Έλληνας που αναπόφευκτα θα «πεινάσει»-πεινάσει, με ή χωρίς εισαγωγικά, αυτόν τον χειμώνα, θα γιορτάζει την πείνα του χωρίς ίχνος ντροπής και στεναχώριας, αφού ο σκοπός-αν και πεινασμένος- θα είναι ιερός.
Έπειτα, και με σύνθημα το ΄΄πτωχοί τω χρήματι μα πλούσιοι τω πνεύματι΄΄, ο Έλληνας των ιδανικών, των αρχών και των αξιών θα μεταλαμπαδεύσει την νεοαποκτηθείσα καταναλωτική συνείδηση στους υπόλοιπους κατοίκους του πλανήτη, μια συνείδηση που θα βασίζεται στην κοινωνική δικαιοσύνη και την προστασία του περιβάλλοντος…

Χρόνια πολλά, λοιπόν, και με τις υγείες μας… …

Ολυμπιακό ανέκδοτο

-Μπαμπά, μπαμπά, πετάει η Ολυμπιακή;
- Πετάει, που λέει ο λόγος, αγόρι μου. Απογειώνεται, κάνει κανα-δυο μέτρα στον αέρα και ύστερα πέφτει.
-Γιατί, ρε μπαμπά; Βάρυνε από τα χρόνια;
-Όχι, αγόρι μου, από τα χρέη!
-Και γιατί, ρε μπαμπά, δεν την πουλάμε να ξεχρεώσουμε;
-Και συ μου βγαίνεις ακριβά, αγόρι μου, αλλά δε σε πουλάω!
-Δηλαδή, ρε μπαμπά, αυτό που λένε ότι η Ελλάδα πουλάει τα παιδιά της, δεν ισχύει;
-Όχι, βέβαια, η Ελλάδα δεν πουλάει, μόνο ξεπουλάει!

Τα κορμιά και τα μαχαίρια…

Το θέμα του βιασμού ανηλίκων έγινε αντικείμενο συζήτησης την προηγούμενη εβδομάδα στη βουλή με αφορμή τον κατάδικο βιαστή, στον οποίο δόθηκε, με την ανοχή της δικαιοσύνης (ποια δικαιοσύνη;), μια δεύτερη ευκαιρία να κακοποιήσει σεξουαλικά, σε μια «άδεια» του, το σώμα και την ψυχή δύο ακόμη ανήλικων παιδιών. Ορθότατη υπήρξε η παρέμβαση του πρωθυπουργού να μεριμνήσει η δικαιοσύνη, ούτως ώστε να μην επαναληφθούν τέτοια φαινόμενα στο μέλλον και να κατατεθούν προτάσεις που θα αποτρέπουν τέτοιου είδους απάνθρωπες ενέργειες από θλιβερούς κλώνους ανθρώπων. Ο Θάνος Πλεύρης λαμβάνοντας σοβαρά το ρόλο του, αυτόν του βουλευτή, κατέθεσε και αυτός με τη σειρά του την πρόταση του για τους διαπράττοντες παρόμοιου τύπου κακουργήματα: καταδίκη με κοπή των γεννητικών τους οργάνων (υπάρχει και στα πρακτικά της βουλής!). Οι συγγενείς, οι πολιτικοί του φίλοι και όλοι όσοι πραγματικά νοιάζονται για τον ίδιο αλλά και πιστεύουν σε μια λαμπρή πολιτική του σταδιοδρομία, έπεσαν πάνω του και του είπαν ότι δεν πρέπει η σκέψη του να βασίζεται σε τέτοιου τύπου μεσαιωνικές πρακτικές, γιατί, με την ίδια λογική, θα πρέπει να διαμελίζονται και οι φονιάδες ανήλικων παιδιών και κατ’ επέκταση να γίνεται θανατηφόρο ηλεκτροσόκ στους κατά συρροή δολοφόνους και να θανατώνονται οι εγκληματίες πολέμου. Τον συμβούλεψαν μάλιστα να προτείνει την αύξηση του χρόνου καταδίκης των συγκεκριμένων εγκληματιών και την περιορισμένη χορήγηση αδειών, πάντα με αστυνομική συνοδεία.
Ο βιδωμένος στο -πρόσφορο των δογμάτων- έδαφος Θ. Πλεύρης, αφού εισάκουσε τις ικεσίες των άπιστων φίλων, σκέφτεται πλέον να αναθεωρήσει την πρόταση του συμπεριλαμβάνοντας -πέραν του βιασμού- και τα άλλα αποτρόπαια εγκλήματα που του αναφέρθηκαν. Η πιθανή αναδιατύπωση της πρότασης θα είναι η εξής:
καταδίκη με παρά-πλευρες απώλειες… μελών και οργάνων του ανθρώπινου σώματος.
Σκέφτεται, μάλιστα, την πρόταση του αυτή να τη στοιχειοθετήσει και με τη δημιουργία νέων μόνιμων θέσεων εργασίας, αφού, σε περίπτωση εφαρμογής της, θα χρειαστούν και οι ΄΄Κόπτες΄΄ των μελών και οργάνων. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον οι προσλήψεις να γίνουν μέσω Α.Σ.Ε.Π. και όχι κοψο-μελιά με ρουσφετολογικό χαρακτήρα. Επίσης, καλό θα ήταν, για τις συγκεκριμένες θέσεις να μοριοδοτηθούν οι χασάπηδες, με βάση το χρόνο εργασίας τους στο ΄΄κόψιμο’’, για μια πιο ανώδυνη τιμωρία, ως μια κοινωνική προσφορά ενός κράτους που προνοεί ακόμη και για τους κακούργους!

Ο έντονος λαϊκισμός, πολλές φορές, αποτελεί ένα είδος υφέρποντος ρατσισμού.

Άχνα και… Κανέλλη

Ο Κανέλλος κάθε πρωί ξεκινά για την οικοδομή με το τσιγάρο να κρέμεται στα χείλη. Περπατάει στο δρόμο βλοσυρός και σκυφτός με το ζωνάρι λυμένο να σέρνεται ξοπίσω του. Κάποιος δε θα το πατήσει; σκέφτεται. Φτάνει στο γιαπί-TV, ανάβει και άλλο τσιγάρο, φορτώνεται το πηλοφόρι και το μυστρί (γιατί αυτό ως γνωστόν κάνει τους επαναστάτες άντρες), ρίχνει ένα ηλεκτροφόρο βλέμμα στους λοιπούς πανελίστες, φτύνει στο πάτωμα, τραβάει μια ρουφηξιά απ’ το βαρύ φραπέ του και παίρνει θέση μάχης. Θα σας ισοπεδώσω, σκέφτεται. Θα αμολήσω τον οχετό και δε θα πάρετε χαρτωσιά. Και αν δεν πιάσει και αυτό τότε θα σας πνίξω φυσώντας μια γερή ρουφηξιά απ’ το σέρτικο στα μούτρα σας.
Κάποιος από τους συνομιλητές τολμά να αρθρώσει μια υποψία διαφωνίας. Και τότε ο Κανέλλος o ακυβέρνητος με μια γρήγορη κίνηση ορμάει σαν γατόπαρδος και τον αρπάζει από το λαιμό. Ο δυστυχής συνομιλητής αιφνιδιάζεται. Kάνει απεγνωσμένες προσπάθειες να ξεφύγει από τη θανατηφόρα λαβή. Καθώς παλεύει ξέπνοος ακούει τον Κανέλλο να καγχάζει:
-Και μην αρχίσω τώρα να λέω για το ’ξώγαμο της θείας σου της Κίτσας που τα ’χε με την ξαδερφονύφη του πατέρα σου…
Αυτό ήταν! Τον ισοπέδωσε!
Σφουγγίζει τον ιδρώτα του τελετουργικά με το λιωμένο από τη δημοκρατική γυμναστική μαντήλι και επιστρέφει στη θέση του ψάχνοντας για το επόμενο θύμα. Αφού επιπλήξει και τον τηλεπαρουσιαστή ακόμη και για το χρώμα της γραβάτας του, αποχωρεί από το πάνελ με ύβρεις και χειρονομίες. Από το μένος του δε θα γλυτώσει ούτε ο ταξιτζής ούτε και το μπασταρδεμένο σκυλάκι του θυρωρού που τόλμησε να κουνήσει την ουρά του στο διάβα του. Βουτάει στο κρεβάτι του με ορμή κλείνει τα μάτια και ρίχνει ένα τρικούβερτο καυγά με τα όνειρα του. Το πρωί τον βρίσκει με ανανεωμένο θυμό, έτοιμο να ορμήξει και πάλι.
Και μη σας λάχει στο δρόμο σας!!!

Αλέξης σε σενάριο Αλέκου

Καθισμένος μπροστά στον υπολογιστή και παρατηρώντας τα σχόλια μου, βλέπω πως πάλι κάτι μου λείπει. Είναι η δεύτερη εβδομάδα που γράφω, με τίτλο αυτή τη φορά. Υπάρχει…λόγος είναι ο τίτλος και, παρόλο που προσπάθησα να συμπεριλάβω με κριτική διάθεση στη στήλη μου όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, κάποιος μου ξεγλιστράει. Πρόκειται για τον Αλέκο Αλαβάνο, τον πρόεδρο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α..Αλέκο, σε περίμενα μια εβδομάδα με το δάχτυλο στη σκανδάλη και εσύ με πυροβόλησες και μάλιστα δύο φορές. Την πρώτη, με την απόφαση σου να μη διεκδικήσεις εκ νέου την προεδρία και μάλιστα σε ένα χρονικό σημείο που υπάρχει προοπτική για το κόμμα σου και για σένα προσωπικά, κάτι που απαιτεί θάρρος και τόλμη. Τη δεύτερη, με την επιλογή σου να στηρίξεις ένα νέο άνθρωπο, τον Αλέξη Τσίπρα, κάτι που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο ως επιλογή. Δεν Υπάρχει…λόγος να σου ασκήσω κριτική και δε θα το κάνω. Υπάρχει…λόγος να γράψω για σένα και ο λόγος είναι για να σε συγχαρώ που έβγαλες από μέσα μου μια γλυκιά μελωδία αρπίζοντας τις ευαίσθητες πολιτικές μου χορδές.


Το ρίσκο φέρνει όραμα…τ’ όραμα φέρνει μέλλον!

Προγραφές

Ένα «φλέγον» ζήτημα που απασχολούσε τον –μετά την 11 Νοεμβρίου- Γιώργο Α. Παπανδρέου (ΓΑΠ) ήταν η αξιοποίηση ή μη του Βενιζέλου και των ανθρώπων που υποστήριξαν σθεναρά την υποψηφιότητα του. Τελικά, αποφάσισε να λειτουργήσει «ενωτικά» και να αποκλείσει από τα προσωρινά εσωκομματικά όργανα τους αντιΓΑΠφρονούντες.
Ο ΓΑΠ, αφού «έκαψε» πολιτικά όλους τους ανθρώπους του Βενιζέλου, τους χρέωσε στον Ανδρέα Λοβέρδο, τοποθετώντας τον υπεύθυνο για τους πυρόπληκτους, επηρεασμένος, ίσως, και από τον «πυροσβεστικό» ρόλο του τελευταίου στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου. Η αντίδραση του Α. Λοβέρδου ήταν άμεση, αφού άλλαξε το τηλεφωνικό νούμερο του πολιτικού του γραφείου σε 199 και, κυκλοφορώντας με έναν μεγεθυντικό φακό στο χέρι και μια μάνικα στο άλλο, προσπαθεί να ξεσκεπάσει πυρομανείς και να σβήσει τις όποιες πολιτικές πυρκαγιές. Πάντως, εγώ δεν βλέπω κανέναν στο ΠΑΣΟΚ να παίζει με τα σπίρτα και αυτό που προέχει είναι η ενότητα, η οποία διασφαλίζεται με τη συμμετοχή όλων των «ρευμάτων», ειδάλλως το πολιτικό μέλλον του ΠΑΣΟΚ προ(δια)γράφεται δυσοίωνο!

Το ανέκδοτο του γαλάζιου λαγού

Ο εκλεκτός των επικοινωνιολόγων και πρωθυπουργός της χώρας μας, Κώστας Καραμανλής, κάλεσε ένα ωραίο πρωί στο γραφείο του τους Θοδωρή Ρουσόπουλο και Βασίλη Μαγγίνα
–Θέλω, τους είπε, να επιλέξω τον υπουργό απασχόλησης που θα λύσει το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας. Ποια πιστεύετε ότι πρέπει να είναι τα προσόντα που πρέπει να διαθέτει ο άνθρωπος που θα αναλάβει αυτή τη δύσκολη αποστολή;
Τότε ο Θ. Ρουσόπουλος πήρε το λόγο και είπε:
-Ο άνθρωπος που ψάχνουμε πρέπει να έχει μεγάλα αυτιά και κοντή ουρά!
–Γιατί; ρώτησε έκπληκτος ο πρωθυπουργός.
–Επειδή, απάντησε ο Θ. Ρουσόπουλος, μόλις καταθέσει το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, θα τον κυνηγήσουν τόσα εκατομμύρια εργαζόμενων, που θα πρέπει να γίνει λαγός!
-Και πού θα βρούμε τέτοιο κορόιδο; αναφώνησε ο Β. Μαγγίνας και συνέχισε να ροκανίζει ατάραχος το καρότο του!!

Ο Χάαν και … ο ΄΄Χάνος΄΄

Στην παγκόσμια συνεύρεση των υπουργών υγείας που πραγματοποιήθηκε στην Κίνα παραβρέθηκε και ο δικός μας υπουργός. Το θέμα της διάλεξης που έδωσε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ήταν η περιγραφή του εθνικού συστήματος υγείας της χώρας μας (Ε.Σ.Υ.) στο οποίο και αναφέρθηκε ως πρότυπο για πολλές χώρες (πιθανώς του τρίτου κόσμου). Κλείνοντας, ο Δ. Αβραμόπουλος θέλησε να τηρήσει τους κανόνες της ελληνικής φιλοξενίας και υποταγμένος στους κανόνες του savoir vivre απευθύνθηκε στο συνάδελφο του Κινέζο υπουργό Υγείας και του πρότεινε να ναυλώσει δωρεάν ένα αεροπλάνο της Ολυμπιακής (που τα ’χουμε περίσσια) και να παραλάβει ένα συνεργείο Κινέζων πολιτών που θα αποτελείται από ιατρούς, νοσηλευτές και δύο ασθενείς, ένα νεφροπαθή και έναν καρκινοπαθή, για να παρακολουθηθούν στα κρατικά ελληνικά νοσοκομεία και να αποκομίσουν εμπειρίες για το πως λειτουργεί ένα πρότυπο σύστημα υγείας. Βέβαια, ο δημοφιλής (γιατί άραγε;) Δημήτρης θεώρησε ότι η πρόταση του θα παραμείνει στα χαρτιά εν αντιθέσει με τον τυπολάτρη Κινέζο ομόλογο του, που, δίχως να γνωρίζει τι εστί Αβραμόπουλος, έλαβε σοβαρά υπ’ όψιν του την πρόταση του mister tipota (παγκάλειος ο χαρακτηρισμός) και του ζήτησε ημερομηνία αναχώρησης, χρόνο παραμονής των συμπατριωτών του και πλάνο δράσης. Ο Αβραμόπουλος, ενώ ψέλλιζε μια τυχαία ημερομηνία, άρχισε να συλλογίζεται ότι ο νεφροπαθής θα παραδώσει τη ζωή του σε μια λίστα αναμονής, πριν ακόμη κάνει την πρώτη του αιμοκάθαρση, και ο καρκινοπαθής θα χρειαστεί τη μεσολάβηση του Κομφούκιου, για να βρει κρεβάτι σε αντικαρκινικό νοσοκομείο της χώρας μας. Σκέφτηκε ότι το αεροπλάνο δεν πρέπει να προσγειωθεί στην Ελλάδα. Πήρε λοιπόν τηλέφωνο στο διευθυντή του πολιτικού του γραφείου και ρώτησε:
-Πόσο κοστίζει μια αεροπειρατεία;
-Είναι ακριβή υπουργέ μου, του απάντησε με μειλίχια ψυχραιμία ο συνεργάτης του.
-Παρήγγειλε μία και χρέωσε την στα αποθεματικά των ταμείων, είπε ο sir Abramopoulos.
Και έζησαν(???) αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!
Ηθικό δίδαγμα: Οι ασθενείς εν πτήση- το κράτος αεροπειρατής!

Βιοπορτρέτο

Πρώτα, μου είπαν ότι θα βάλουν κάμερες στα γήπεδα. Δεν είπα τίποτα, γιατί πίστεψα ότι έτσι θα γλύτωνα από τους χούλιγκαν που έκαναν κακό στην ομάδα μου. Έπειτα, αποφάσισαν να παρακολουθούν με κάμερες τις διαδηλώσεις. Δε μίλησα, γιατί πίστεψα πως έτσι θα απαλλαγώ από τους κουκουλοφόρους που καταστρέφουν σε κάθε πορεία το μαγαζί της μητέρας μου. Κατόπιν, τοποθέτησαν κάμερες στους δρόμους. Δε μίλησα, γιατί πίστεψα πως έτσι θα προφυλαχθώ από τους τσαντάκηδες και τους ληστές του δρόμου. Αργότερα μου ανήγγειλαν ότι θα βάλουν κάμερες στα σχολεία. Δε μίλησα γιατί θεώρησα πως αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης κατά των ναρκωτικών που απειλούν τα παιδιά μου. Τέλος, έβαλαν κάμερες στη δουλειά μου. Δεν είπα τίποτα, γιατί θεώρησα ότι θα ήταν κίνητρο για τους τεμπέληδες να εργαστούν επαρκώς. Μια μέρα μπήκα στο σπίτι μου και αντίκρισα μια κάμερα να με κοιτά κατάματα. Τότε σήκωσα το κεφάλι, ύψωσα τη φωνή μου και της είπα ότι είναι ανεπιθύμητη στο σπίτι μου, γιατί προσβάλει τα ατομικά μου δικαιώματα και παραβιάζει τα προσωπικά μου δεδομένα. Μου ήρθε δικάσιμος εντός ολίγων ημερών. Ήμουν κατηγορούμενος. Στο δικαστήριο μου απήγγειλαν τις κατηγορίες. Κατηγορήθηκα ως χούλιγκαν-κουκουλοφόρος-ληστής-κακός πατέρας-τεμπέλης. Καταδικάστηκα να τελώ υπό μόνιμη παρακολούθηση. Χειραγωγήσιμος για το «καλό της ανθρωπότητας».

Σιωπή, οπλίζεις τον εχθρό. φωνή τον ετρομάζεις,
Τα λόγια σου ας βγούν μπροστά, στα πόδια μην το βάζεις,
Και αν η φωνή σου δε θα βγει, καν’ τη σιωπή σου ν’ ακουστεί,
Να καταλάβει ουρανούς, να φτερουγάει με αετούς,
Να ακουστεί ελεύθερη!

Πρόταση για το ασφαλιστικό

Ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα της εποχής μας, σύμφωνα με πρόσφατες στατιστικές έρευνες του υπουργείου απασχόλησης, αποτελεί η κατάθλιψη των συνταξιούχων. Η αιφνίδια διακοπή εργασίας οδηγεί στην περιθωριοποίηση, την αποξένωση και εν τέλει στην απομόνωση αυτών από το κοινωνικό σύνολο.
Ο υπουργός απασχόλησης Β. Μαγγίνας αποφάσισε να λάβει δραστικά μέτρα για να καταπολεμήσει την έξαρση αυτού του φαινόμενου , προσθέτοντας έτσι και αυτός με τη σειρά του ένα λιθαράκι στο συρρέων κοινωνικό έργο της ευσυνείδητης κυβέρνησης της Ν.Δ. Έτσι λοιπόν, προτίθεται να παρατείνει τον χρόνο εργασίας των πρόδρομων καταθλιπτικών για 2 τουλάχιστον έτη και έπειτα να τους εντάξει σε εθελοντικά εργασιακά προγράμματα ημιαπασχόλησης, συνδυασμένα με δωρεάν συνεδρίες ψυχολογικής στήριξης. Βέβαια, ο Β. Μαγγίνας αναλαμβάνει το ρίσκο να μην προλάβουν να συνταξιοδοτηθούν οι ευεργετηθέντες πολίτες αλλά, κατάθλιψη δεν πρόκειται να πάθουν.
Το τερπνό μετά του ωφελίμου…υπουργέ μου!!

Οι σταυροφόροι του λαού

Η καθημερινή είσοδος των 10 βουλευτών του ΛΑ.Ο.Σ στη βουλή πραγματοποιείται με τη μορφή ιεροτελεστίας. Δίνουν ραντεβού μια συγκεκριμένη ώρα στον αύλειο χώρο της βουλής, όπου καταφθάνουν ντυμένοι ομοιόμορφα ως σταυροφόροι, καβαλώντας άλογα μεγαλωμένα στις πλαγιές του Ολύμπου και κρατώντας στο χέρι σφιχτά τις εξάμετρες μακεδονικές σάρισες. Παρκάρουν τα άλογα στο ΄΄προσταύλιο’’ της βουλής και εισέρχονται σε αυτήν, με σαλπίσματα και πολεμικές ιαχές. Αφού κάνουν φωναχτά την προσευχή τους, παρατάσσονται σε θέση μάχης στα χαρακώματα της βουλής, όπου ασκούν δημιουργική και εποικοδομητική αντιπολίτευση. Ο Γ. Καρατζαφέρης, ως επικεφαλής της πομπής των σταυροφόρων και ΄΄ πρίγκιπας ΄΄ της πολιτικής τακτικής(από τακτική σκίζει, είναι η αλήθεια), άρει τους ηθικούς κανόνες του πολιτικού μας πολιτισμού μόνο σε περίπτωση χρήσης κάποιων απαγορευμένων λέξεων όπως Σκόπια, κομμουνισμός, μετανάστες, Τουρκία και τότε επιδίδεται σε πολεμικές πιρουέτες και εθνικιστικά κελεύσματα μάχης.
<< Πιασάδικες>> οι εθνικιστικές και θρησκευτικές κορώνες φίλε Γιώργο αλλά εμείς θέλουμε και αποτελέσματα.
Την Πόλη πότε θα την πάρουμε?

Ο διαιτητής

Μία υποψηφιότητα τύπου ΄΄ Κ. Σκανδαλίδη ΄΄, η οποία συνοδεύεται από απειροελάχιστες πιθανότητες εκλογής, προσφέρεται για ριζοσπαστικές και καινοτόμες πολιτικές προτάσεις, όπως και απρόσκοπτες θέσεις, που δε θα εμπεριέχουν, ως θεμέλιο συστατικό, το φόβο του πολιτικού κόστους. Ο πάσχων -κατά τα φαινόμενα-από το σύνδρομο της καυτής πατάτας, σύντροφος Κ.Σ περιορίστηκε σε έναν φοβικό διαιτητικό ρόλο,
αναλωνόμενος σε συνθήματα εκτόνωσης του ύφους ΄΄ βάλτε τα μαχαίρια στα θηκάρια ΄΄ και σε μηνύματα εικονικής ενότητας αφού, αυθαίρετα, χρεώθηκε τη διασφάλιση της ενότητας του ΠΑΣΟΚ.
Αξιολογώντας έτσι τον διαιτητή Κ.Σ, του χρεώνω στα θετικά την ομαλή -παρά τις συνεχείς εντάσεις και προστριβές- διεξαγωγή του εσωκομματικού αγώνα, όπου, εύστοχα, δεν εξάντλησε την αυστηρότητα του, περιοριζόμενος σε απλές συστάσεις και ελάχιστες κίτρινες κάρτες.
Συγχαρητήρια λοιπόν Κώστα για τη διαιτησία σου!
Παρ’ αυτά, ως υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, φλέρταρες έντονα με την κόκκινη κάρτα, ίσως γιατί δεν αντιλήφθηκες ότι ο πολιτικός σου χώρος δεν έχει πρόβλημα ισορροπιών αλλά θέσεων!

Ο αμερόληπτος Γιάννης

Υποψήφιος για το βραβείο αντικειμενικότητας στη δημοσιογραφία προτάθηκε -δια βοής- από το τηλεοπτικό και αναγνωστικό κοινό της χώρας μας ο δημοσιογράφος Γ. Πρετεντέρης.
Ως σύγχρονος Λυκούργος της t.v, ο αξιαγάπητος-κατά τ’ άλλα- Ιωάννης υιοθέτησε νέους δημοσιογραφικούς τηλεοπτικούς κανόνες όπου δε ρωτά αλλά τοποθετείται, δεν ισορροπεί αλλά παίρνει θέση, δεν ενημερώνει αλλά προπαγανδίζει.
Βέβαια ,οφείλω να ομολογήσω πως η παράδοξη δημοσιογραφική του στάση δρα ψυχοθεραπευτικά στους τηλεοπτικούς του αποδέκτες, αφού καταφέρνει να τους εκτονώσει, αποβάλλοντας από μέσα τους κάθε νοσηρή σκέψη για το δημοσιογραφικό επάγγελμα.
-Με λένε Στέφανο Παραστατίδη και είμαι καλά …(ως πότε?)